Massale protesten in Spanje en Portugal tegen opgelegde bezuinigingen
, door
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Gepofte pompoen met venkel, pittige yoghurt en vegakip
, door
copyright photo Andrei Tchernikov, foodstyling & recept Fiona Ivanov
Gepofte pompoen met venkel, pittige yoghurt en vegakip
vegetarisch hoofdgerecht, 4 personen
1 kleine pompoen (ca. 500 g), gewassen
2 knollen venkel
3-4 el olijfolie
200 g volle boerenyoghurt
1 el garam massala
300 g vegetarische stukjes kip van de Vegetarische Slager
2 el fijngesneden platte peterselie
1 gedroogde rode peper, verkruimeld
Verwarm de oven voor op 200 °C. Schaaf de venkel met een kaasschaaf of mandoline in zeer dunne plakken, bestrooi met zout en peper en schep om met 1-2 el olie. Pof de pompoen, onverpakt, in zijn geheel in de oven in 35-45 minuten gaar. Meng de yoghurt met de massala en zout en peper naar smaak. Verhit de rest van de olie in een koekenpan en bak hierin de kipstukjes in 6-7 minuten knapperig en gaar (hoeft niet meer met zout en peper bestrooid te worden). Neem de pompoen uit de oven, halveer met een groot mes (let op, de pompoen is heet) en schep met een lepel de zaadjes eruit. Snijd de pompoenhelften in stukken en bestrooi met zout, peper, peterselie en rode peper naar smaak. Verdeel de venkelsalade over vier borden, schep de kip erop en leg de pompoen ernaast. Schep de yoghurt over de pompoen en bestrooi met de rest van de rode peper, de peterselie en wat achtergehouden venkelgroen.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
De verkiezingen en de euro
, door
Waarin Tom Doormal betoogt dat de PvdA en de VVD, zoals bekend gedoemd om samen te werken, beide geen duidelijk verhaal hebben over Europa en de euro. Terwijl juist dat nu de hoogste urgentie heeft.
Of er politiek veel veranderd is op 12 september weet ik niet. Hans Wiegel, die ooit politieke wetenschappen studeerde in Amsterdam, had altijd mooie relativeringen: als je gewetensvol een indeling in rechtse en linkse partijen maakt, vallen historisch gezien de sprongen in verkiezingsuitslagen nagenoeg weg en blijft er vooral stabiliteit over. Die sommetjes kunnen ook nu.
Dat wil zeggen: stabiliteit op de as, die er toe doet, namelijk die van de verdeling. Politiek gaat over de vraag “who gets what, when and how”, zoals de politicoloog Lasswell het ooit formuleerde. Die vraag naar de verdeling is de links-rechts-vraag: links wil eerlijker, gelijker; rechts wil initiatief en inspanning lonend maken. Het probleem zit in de beoordeling van verschillen tussen mensen: rechts vindt dat je verantwoordelijk bent voor wie je bent geworden, wat je kunt, wat je wilt. Links ziet dat anders: mensen worden al verschillend geboren en hebben ook maar beperkt invloed op omstandigheden waaronder ze opgroeien.
Op 12 september werd die verdeling in links en rechts bevestigd: maar door de overmatige media-aandacht viel een bericht over het Verfassungsgericht uit Karlsruhe een beetje weg.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Bestaat Lehman Brothers nog? Ja en nee
, door
Kan het internet kapot?
, door
Wilders verloor eigenlijk door PvdA, o ironie
, door