Leve de tabletkrant

, door

OPINIE - Kranten zien het belang en de mogelijkheden misschien  wel die tablet biedt. Ze denken alleen dat ze er nieuwe krantenlezers mee kunnen aantrekken. Terwijl ze hun trouwe abonnees moeten overhalen om tabletabonnee te worden.

Er zijn genoeg kranten die inzien dat de tablet de toekomst is voor hun medium. Zo geeft NRC iPads weg als je abonnee wordt. En Rupert Murdoch introduceerde The Daily, een krant die uitsluitend op de iPad verschijnt. Maar de nieuwe abonnees van NRC worden zelden vaste abonnees. En The Daily zal deze maand ophouden te bestaan. Te duur en te weinig interesse. De fout die NRC en Rupert maken is dat ze denken dat je met een tabletkrant een nieuw soort krantenlezer aanspreekt.

Ik heb zelf geen tablet, maar ik kan me zo voorstellen dat de tablet ideaal is om een krant op te lezen. De grootte is prettig, je kunt gewoon door je krantje heen bladeren, je kunt nog eens op een linkje klikken als je ergens meer van wilt weten en je kunt het overal mee naartoe nemen. Zelfs als je op vakantie gaat. Of op zakenreis. Of gaat emigreren. En je hoeft niet elke maand een stapel kranten in de papierbak gooien. De krant in tabletvorm is als de papieren krant maar dan een paar duizend keer beter. Praktischer vooral. En milieuvriendelijker. Dat ene emotionele voordeeltje (papier voelt zo lekker) ben je zo vergeten.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Waan van de dag

Subsidie voor zuipkeet

, door

NIEUWS - Jeugdvereniging ‘Keet de Kolk’ krijgt ruim 50.000 euro subsidie van de gemeente Zwartewaterland voor de bouw van een nieuw clubhuis. Tot grote onsteltenis van lokale kroegeigenaren. Gaan de jongeren daar nu gesubsidieerd comazuipen?

Europa’s jeugdwerkloosheid

, door

ANALYSE - Er is veel jeugdwerkloosheid in Europa. Over hoe dat gemeten wordt, en waar en waarom jongeren de meeste moeite hebben een baan te vinden.

Youth unemployment rates in some EU countries are scandalously high. Many EU countries are hoping to copy the success of the German apprenticeship system. Although countries should be encouraged to learn from each other, there is no one-size-fits-all solution to the job crisis. And many measures will not bite until growth returns.

Unemployment among young people has always been higher than general joblessness, but the economic crisis has widened the gap further. According to Eurostat, 22 per cent of 15-24 year-olds in the EU are unemployed. In those countries hardest hit by the crisis, such as Greece and Spain, the rate is 50 per cent.

Such figures are shocking but also somewhat misleading. Just like general unemployment statistics, youth unemployment is measured as the share of job-seeking youngsters in all youngsters who are either working or looking for work. But many young people do neither. Millions are in education. Many have simply given up looking for a job. These groups are not captured in youth unemployment statistics, which pushes up the youth unemployment rate. 
Not in Employment, Education or Training

http://www.youtube.com/watch?v=uspuc-lunA8

Drie keer mafkezen

, door

ACHTERGROND - Deze week uit Zuid-Amerika wat lichtere kost: drie mafkezen in het nieuws, namelijk John McAfee, Lady Gaga en Felix Salmon

‘Bijzonder’ is waarschijnlijk het meest toepasselijke eufemisme voor het uiterlijk van Lady Gaga, die de afgelopen weken door Zuid-Amerika tourde. Een enorm plastic ei, een jas van Kermit de Kikkers of een pak van rauwe steaks: Gaga  trekt het aan en haar mafklappen van fans doen vol overtuiging mee. The Guardian bracht een paar prachtig bizarre plaatjes uit Paraguay (echt, wat was deze vent denkende – “Ik rook er graag eentje na de sex”?).

Ondanks excentrieke outfits is het Zuid-Amerikaanse deel van Gaga’s Born This Way Ball tour geëindigd met teleurstellende kaartverkopen. In Brazilië leidde “twee voor de prijs van één”-acties tot pijnlijke humor op Tumblr: “Ik kocht een pakje sultana’s en kreeg een kaartje voor Gaga cadeau”. Hier in Argentinië was de opkomst iets beter. Argentijnen -> steak -> Gaga – u snapt hem al.

De tweede mafkees van de week is John McAfee. Jawel: die van de beveiligingssoftware. De zakenman sloeg op de vlucht toen drie weken geleden zijn buurman vermoord werd aangetroffen in Belize, het tropische paradijsje waar hij woont. Deze week werd een van zijn dubbelgangers (heh?) gearresteerd in Mexico. Ja, dubbelganger – u leest het goed. McAfee is namelijk volledig Catch Me If You Can gegaan, vanwege het uitgebreide liquidatiecomplot dat hij vermoedt. Als deze documentaire van VICE er inderdaad komt (McAfee verwacht van niet omdat hij, naar eigen zeggen, ook hen om de tuin heeft geleid) wordt het sowieso smullen.

Paaien met geld, maar misschien niet nodig

, door

ACHTERGROND - Het gaat om banen, in Amerika (en waar niet, eigenlijk?). Daarom worden grote bedrijven gepaaid met geld, zodat ze niet naar het buitenland vluchten? Maar worden de VS sowieso niet veel aantrekkelijker voor bedrijven om zich te vestigen?

Wat doe je als gemeente of staat in Amerika als de werkgelegenheid maar niet aan wil trekken en grote bedrijven in de regio dreigen hun werk naar het buitenland te outsourcen? Dan bied je een flinke som geld als incentive om het bedrijf maar in jouw omgeving te houden. Want: een fabriek staat gelijk aan werk.

Maar hoe veel incentives geven Amerikaanse overheden eigenlijk aan commerciële bedrijven? En hebben die zin? The New York Times zocht het uit en creëerde een database met de gegevens. Een paar schokkende getallen: alle staten en federale overheden samen gaven 170 miljard dollar aan incentives. Lokale overheden geven 9.1 miljoen dollar per uur uit aan bedrijven.

En levert het wat op? Dat valt te betwijfelen, zegt The New York Times. 

Is het geven van incentives typisch Amerikaans? Daar geeft het artikel geen antwoord op, maar er wordt wel een klassiek Amerikaans beschreven als voorbeeld: General Motors. Het bedrijf kreeg in tenminste zestien staten incentives en moest alsnog bij de overheid aankloppen voor een bail out.

De nieuwe kleren van de SP | Deel 2

, door

OPINIE - De SP belichaamt een knusse revolutie, zegt Ronald van Raak in antwoord op Hans Achterhuis. Wie gevaarlijke utopisten zoekt, kan beter naar de neoliberalen kijken met hun geloof in de markt.

Utopie is een scheldwoord. Als ik u uitmaak voor ‘utopist’, betekent dat weinig goeds. U bent naïef, u bent wereldvreemd, u gelooft in iets wat niet kan.

Ik ben socialist. Volgens sommigen ben ik daarmee ook een utopist die vasthoudt aan het verleden, aan een abstracte theorie, aan iets wat toch nooit zal komen. Ik op mijn beurt beschuldig juist politieke tegenstanders van geloof in een utopie. Liberalen die geloven dat de markt als vanzelf vrede en voorspoed zal brengen. Een utopie die onze economie in een crisis heeft gebracht, publieke voorzieningen in de uitverkoop heeft gedaan en de tegenstellingen in onze samenleving heeft vergroot. Een utopie is gevaarlijk. Zij is geen ideaal, geen droom van een betere wereld, maar een dogma dat diep ingrijpt in het leven van mensen.

Nederlanders houden niet van utopieën. Wij vinden onszelf gematigd, praktisch en nuchter. De werkelijkheid is anders. Ook wij laten ons graag meeslepen. Door verhalen van angst: van moralisten die de afbraak vrezen van onze moraal, of van milieuactivisten die de ondergang voorspellen van onze aarde. We laten ons ook graag meevoeren door verhalen van hoop: door idealen van liberalen, die spreken over de ongekende mogelijkheden van het individu, of van socialisten, die prachtige vergezichten schetsen over waar we samen toe in staat zijn. Wanneer wordt een ideaal een utopie? Wanneer maakt een verhaal ons enthousiast om dingen te verbeteren, wanneer ontneemt het ons het zicht op de werkelijkheid?

Waan van de dag

NOS doet aan journalistiek populisme

, door

COLUMN - Jan Kuitenbrouwer schreef een column in NRC over de doorgeschoten verleuking en beroepsethische erosie bij de NOS. Die weer heftig reageerde dat het allemaal wel meeviel, en de NRC moest sowieso z’n mond houden, want die hadden Friso-gate.

En zo zijn de media weer bezig met waar ze het beste in zijn: elkaar bekritiseren voor wat er allemaal fout gaat bij de ander.

De nieuwe kleren van de SP | Deel 1

, door

OPINIE - Achter de rug van de vriendelijke SP doemt het utopische spook op, waarschuwt Denker des Vaderlands Hans Achterhuis. SP’er Ronald van Raak dient hem van repliek.

Je wordt slimmer als je mensen ontmoet die het niet met je eens zijn. Daarom gaat Denker des Vaderlands Hans Achterhuis in een reeks gesprekken in debat met Tegendenkers. Het debat waarvan de lezingen hier staan afgedrukt, vond plaats in Utrecht en ging over utopieën.

Vandaag het essay van Hans Achterhuis. Morgen op dezelfde tijd het antwoord van SP’er Ronald van Raak.

HANS ACHTERHUIS

Linkse filosofiestudenten maakten mij uit voor fascist, en een progressieve predikant noemde mij een doodzieke cynicus, toen ik in de jaren negentig mijn kritiek op utopisch denken en handelen begon te ontwikkelen.

Dit soort kwalificaties raakte mij wel emotioneel – het is nooit leuk om in het openbaar uitgescholden te worden – , maar niet intellectueel. Het liet mij juist zien dat ik intellectueel op het goede spoor zat.

Wanneer een bepaald slag linkse ijveraars zonder enige argumentatie zo giftig reageerde op mijn kritiek op de utopie, liet dat scherp uitkomen hoe centraal, ja, zelfs onmisbaar, dit laatste begrip kennelijk voor hen was. Dat strookte met de intuïtie op grond waarvan ik mijn onderzoek naar het utopisch bewustzijn ondernomen had.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende