Met enige enige regelmaat is hier aandacht besteed aan de slechte toegankelijkheid van de documentatie van ons parlement. Het verschijnt met vertraging, het is onoverzichtelijk, de verbanden tussen documenten zijn niet duidelijk en het is niet eens mogelijke permanente linkjes te maken. Voor de (burger) journalist die niet in Den Haag zit, is het daardoor heel lastig te volgen wat er werkelijk besproken wordt onder die kaasstolp. Maar er is één aspect nog lastiger: Uitvinden wat het stemgedrag van de Tweede Kamer is bij een wet, motie of amendement. En als je dan toch na veel zoeken met behulp van dossiernummers gevonden hebt waar de stemmingsuitslagen staan, kom je nog niet veel verder dan dat partijen A, B en C voor waren en de rest tegen. Je kan niet zien hoe een individueel kamerlid heeft gestemd tenzij er om een hoofdelijke stemming is gevraagd. Je kan ook niet zien of alle kamerleden wel aanwezig waren bij de stemming. De aanname is dat als er staat dat partij A voor was, alle fractieleden voor waren, maar individuele kamerleden kan je hier niet op aanspreken. In de praktijk komt dit er op neer dat in 99 procent van de gevallen iedereen met de fractie mee stemt. Daarom zouden eigenlijk twee Kamerleden volstaan, ieder met een bepaald stemgewicht. Spaart een hoop ruis. Vanuit democratisch oogpunt is dit echter geen wenselijke situatie.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“In die zin teleurstellend dat je niet in een rechtstaat moet willen dat mensen die op die manier samenwerken de dans kunnen ontspringen […] Hier blijkt uiteindelijk dat de rechter zegt “die organisatie heeft niet bestaan”. We moeten naar een situatie toe dat […] als de rechter zegt dat het een los samenwerkingsverband is, dat we dan als wetgever ook mogelijk moeten maken om losse samenwerkingsverbanden met een terroristisch oogpunt te veroordelen”
Fred Teeven in het [url=http://portal.omroep.nl/mplayer?mpstream=wmbb&mpurl=http%3A%2F%2Fcgi.omroep.nl%2Fcgi-bin%2Fstreams%3F%2Fradio1%2Fnos%2Fuitzendingen%2F24-07.wma&genre=Journaal&titel=7:00%20uur%20Radio%201%20Journaal&nav=xagrnCsHEbGcZtHjIfK&refered=ukdrnCsHEbGcZtHnSopBzoB]Radio 1 journaal[/url] (op ongeveer 14 minuten) over de vrijspraak voor de “Hofstadgroep” als criminele organisatie. Pleit hij hier voor broodnodige wetgeving, of, zoals hoogleraar strafrecht Ybo Buruma stelde, moet je terughoudend zijn in het strafbaar maken van dit soort Hyves-achtige verbanden?
Niets is te dol in het Labadi Beach Hotel aan de oostkant van Accra. Fantastische suites, een toprestaurant, het strand aan je voeten, en een 24-uurs cocktailbar inclusief rastaman die vlijtig de drankjes serveert. Niet voor niets verblijft de selectie van het Marokkaanse nationale elftal in dit hotel tijdens de Afrika Cup.
Voor degene met een beperkt budget ligt honderd meter verderop een goedkoper alternatief – maar zeker niet minder imponerend. Pleasure Island, zoals het resort heet, heeft het allemaal. Luxe tot zeer luxe accommodatie, een gezellig restaurant pal aan een laguna, een state-of-the-art douche en toilet en voldoende mogelijkheden tot recreatie.
Caretaker Juda en eigenaar Abdul nemen me mee voor een rondleiding. ‘We call this place paradise!’
Zo rond half elf op donderdagochtend is het nog vrij rustig op het met rode vlaggen omsloten terrein. ‘Maar vergis je niet,’ zegt de vriendelijke Juda, de caretaker van het door hem genoemde Pleasure Island, ‘aan het eind van de middag komen de toeristen. Nu zie je hier ongeveer acht tenten staan. Maar straks moet ik aan de slag om de accommodaties voor de nieuwe gasten op te zetten. Ik kan met gemak twintig tenten opzetten.’
‘De mensen die hier komen, vinden deze plek fantastisch,’ zegt Juda. ‘Een gewone tent kost zo’n 10 cedi (ongeveer acht euro) per nacht. Dat is heel betaalbaar. Een duurdere tent, die we opzetten met lange bamboestokken, is 15 cedi. Maar voor die prijs heb je wel de meest luxe accommodatie. Het is allemaal een stuk goedkoper dan bij de buren en zeg nou zelf: dit ziet er toch net zo goed uit? Wij zorgen er altijd voor dat onze gasten het naar hun zin hebben.’
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Vandaag nemen we weer een horde op weg naar de -nu al legendarische- uitreiking van de nieuwe weblogprijzen: de SalonBloggies. Want vandaag stellen ?we? de nominaties vast voor de Gouden Trol en in dit geval is ?we? u. U reaguurder mag vaststellen wie in aanmerking komt voor deze felbegeerde prijs die geschapen zal zijn naar het evenbeeld van de historische reaguurder ?TumoRRo? die destijds actief was op het roemruchte en het inmiddels helaas gesloten weblog Tonie?s Kladblok.
Wat is een trol? Volgens de engelstalige Wikipedia is een troll
Someone who posts controversial messages in an online community, such as an online discussion forum, with the intention of baiting other users into an emotional response.
Wij salonbloggers voelen direct aan onze sherry aan wanneer we weer te maken hebben met een trol. Maar onder u: waarde lezers en reaguurders lopen de meningen hierover steevast uiteen. Een vermeende trol kan in de ogen van sommigen juist een held zijn, een rebel of zelfs een (leed)vermakelijke clown. Sommigen laten zich leiden door hun politieke voorkeur om mensen wel of juist niet als trol aan te merken, bij anderen ligt de grens weer bij slecht en/of provocerend taalgebruik.
Soms heeft een trol zoveel zelfkennis dat hij/zij zichzelf als trol (h)erkent. Uzelf nomineren mag dus ook. Reaguurder Haddock ging u hierin al voor door het blog DokterLutser te nomineren voor een nieuwe prijs: ?Meest tolerant Haddockresistent regulier kwakzalvend Weblog in medische en andere Sferen?.
Die bijstandsmoeders toch. De VVD lijkt zich niet te kunnen vinden in de plannen van het kabinet om alleenstaande bijstandsmoeders met kleine kinderen te ontslaan van de sollicitatieplicht. Nee, men ziet hier juist een potentiële ongeschoolde, onwillige bron in om voor onze ouderen te zorgen. Laat het maar aan de VVD over met een voorstel tot gedwongen arbeid (of was dat nu dwangarbeid?) te komen om mensen zonder gedegen opleiding voor onze oude medemens te zorgen. Maar daar wilde ik het niet over hebben…
Waar ik mij meer zorgen over maak is dat dit slechts een van de vele zaken is die aantonen hoe wij in Nederland over kinderen en opvoeden denken. Het opvoeden van kinderen is ondergeschikt aan een baan hebben. Nu snap ik wel dat de VVD pleit voor “arbeid macht frei“, maar dan moeten we ons niet verbazen dat er een hele generatie kinderen onopgevoed opgroeit. Scholen en kinderdagverblijven voeden onze kinderen nu op. Hoewel de bijstandsmoeder met een stage alleen tijdens schooltijd moet beginnen is het idee dat zij uiteindelijk voltijd gaat werken. Kan het kind meteen de veel duurdere kinderopvang in (en met een beetje geluk ook de jeugddetentie als deze ontspoort). Een strak plan natuurlijk om op kosten te bezuinigen! Maar oh ja, daar wou ik het niet over hebben.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Vandaag nemen we weer een horde op weg naar de -nu al legendarische- uitreiking van de nieuwe weblogprijzen: de SalonBloggies. Want vandaag stellen ‘we’ de nominaties vast voor de Gouden Trol en in dit geval is ‘we’ u.
U reaguurder mag vaststellen wie in aanmerking komt voor deze felbegeerde prijs die geschapen zal zijn naar het evenbeeld van de historische reaguurder ‘TumoRRo’ die destijds actief was op het roemruchte en het inmiddels helaas gesloten weblog Tonie’s Kladblok.
Wat is een trol? Volgens de engelstalige Wikipedia is een troll “someone who posts controversial messages in an online community, such as an online discussion forum, with the intention of baiting other users into an emotional response”. Wij salonbloggers voelen direct aan onze sherry aan wanneer we weer te maken hebben met een trol. Maar onder u: waarde lezers en reaguurders lopen de meningen hierover steevast uiteen. Een vermeende trol kan in de ogen van sommigen juist een held zijn, een rebel of zelfs een (leed)vermakelijke clown. Sommigen laten zich leiden door hun politieke voorkeur om mensen wel of juist niet als trol aan te merken, bij anderen ligt de grens weer bij slecht en/of provocerend taalgebruik.
Soms heeft een trol zoveel zelfkennis dat hij/zij zichzelf als trol (h)erkent. Uzelf nomineren mag dus ook. Reaguurder Haddock ging u hierin al voor door het blog DokterLutser te nomineren voor een nieuwe prijs: “Meest tolerant Haddockresistent regulier kwakzalvend Weblog in medische en andere Sferen”.
Waterpartij gaat strijd waterschapsverkiezingen aan
Komende Waterschapsverkiezingen mogen voor het eerst politieke partijen als lijsten meedoen. Een aparte Waterpartij, Water Natuurlijk, zal meedoen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.