Een kennis werd afgelopen week oma. Ik feliciteerde haar oprecht, maar dacht er stiekem iets heel anders bij. De vriend die ik kort erna sprak, had dezelfde ambivalentie. ‘Ik ben al blij dat ik geen kinderen heb, laat staan kleinkinderen,’ zei hij. ‘De wereld staat er belazerd voor. Hoe is het over een jaar of twintig? Ik houd mijn hart vast voor de mensen na ons.’ Het begrip dystopie was vroeger onbekend. De eerste keer dat ik het woord in een manuscript gebruikte, trok mijn uitgever er een vinnige streep door. ‘Dat woord bestaat niet, hoor.’ Alleen mensen die graag science fiction lazen waren vertrouwd met de term. De dystopie is de omgekeerde utopie. Zoals de hemel tegenover de hel staat, staat de dystopie tegenover de utopie.
Je kunt het beste niks doen, zo overweegt Jeroen terecht. Maar zo denken ze er bij AP en andere nieuwsdiensten en kranten kennelijk niet over. Die vinden dat je de aanslagplegers vooral moet laten weten dat de aanslag een succes was, zo bericht de Volkskrant.
Zie ook hier.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
OPINIE – De aanslag op het redactiekantoor van Charlie Hebdo is een directe aanval op de vrijheid van meningsuiting. Op de vrijheid van denken zelfs: sommige figuren, specifiek de profeet Mohammed waarvan het blad ooit karikaturen publiceerde, mag je niet bespotten – op straffe van brute executie.
Daarmee verzetten de daders van deze doelbewuste en professionele aanslag zich tegen alles wat een samenleving tot meer maakt dan een reactionair en barbaars keurslijf.
Dat is het soort aanval dat om een reactie smeekt. Er moet toch iets te doen zijn tegen dit soort achterlijke, door een kwaadaardige, niet-bestaande hemelbewoner geïnspireerde barbarij?
Maar nog nergens heb ik iemand iets zinnigers zien zeggen dan in deze tweet van Joris Luyendijk:
De aanslag op Charlie Hebdo is een soort uitnodiging van de daders aan ons allemaal, om net zo haatdragend te worden als zijzelf.
Ik denk dat hij gelijk heeft: degenen die deze aanslag hebben beraamd, willen dat we uit woede en frustratie reageren. Dat niet-moslims zich afreageren op moslims die hier niets mee te maken hebben.
Want die nieuwe rekruten voor de strijd tegen de ongelovigen komen er niet vanzelf.
ANALYSE - Net voor kerst had EenVandaag een uitzending over Pegida. Deze Duitse beweging is tegen de ‘Islamisering’, maar heeft niets tegen Syriërs hoorden we, maar weer wel tegen Serviërs en Tunesiërs.
Dan moeten we toch maar eens even de cijfers van Duitsland erbij pakken. Doen we meteen ook die van Nederland en een aantal andere landen erbij.
De inleiding van Pieter Jan Hagens zet de toon: ‘Bijna 18.000 mensen demonstreerden gisteravond in Dresden tegen de islamisering van Duitsland.’
Iets van ‘vermeende’ of iets dergelijks ontbreekt.
Vervolgens zien we ‘Ed aus Holland’ en die horen we zeggen dat ze niets tegen Syriërs hebben, maar wel tegen Tunesiërs en Serviërs. Ook een mevrouw heeft het later in de uitzending over de Tunesiërs.
Dit zijn de cijfers van 2008 tot en met 2013 van Servische, Tunesische en het totaal aantal asielzoekers van een aantal EU+ landen plus het totaal van de EU plus Noorwegen en Zwitserland.
Dat valt dus wel mee. Wat de Serviërs met de islamisering te maken hebben is mij niet helemaal duidelijk. Slechts 3% van de Servische bevolking is moslim volgens de CIA.
Hier de cijfers van de eerste tien maanden van dit jaar. Ook weinig spectaculair, behalve de Syriërs natuurlijk.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Eén van de belangrijkste ergernissen over de onderhandelingen over het TTIP verdrag is de geheimzinnigheid waarmee de onderhandelingen en de bijbehorende documenten zijn omgeven. In een poging tot meer transparantie heeft de Europese Commissie een gedeelte van de documenten online gezet.
(via)
COLUMN - De winter was zacht en dus reden veel treinen op tijd. “In totaal arriveerde vorige jaar 90,2 procent van de treinen van alle vervoerders met minder dan drie minuten vertraging op de eindbestemming,” meldt nu.nl.
Fijn voor het personeel van de vervoersbedrijven, en dat schrijf ik zonder sarcasme. Voor reizigers maakt het echter weinig uit. Voor hen is niet het percentage vertraagde treinen relevant, maar het percentage gedupeerden. En neem van mij aan: in de dubbeldekker die van Leiden naar Amsterdam rijdt, zitten twintig keer zo veel mensen als in het boemeltje dat Klarenbeek verbindt met Voorst. En laten de lijnen rond Amsterdam nou net behoren tot het deel van het spoorwegnetwerk waar de meeste vertraging is.
Kortom, het naar buiten gebrachte percentage is alleen nuttig voor de bedrijfsvoering maar heeft voor u en mij geen enkele betekenis. Zoals aan de staart van het stuk staat, gaat het om “reizigerspunctualiteit”. Een lelijk woord, maar wel waar het om draait.
COLUMN - Bewegend behang en kauwgum voor het oog: de TV bood maar weinig tijdens de feestdagen. Maar dat wil niet zeggen dat er helemaal niks aan was. Wel aardig: de vergelijking tussen Freek en Youp. Youp van ’t Hek wordt steeds beter naarmate hij zich minder overschreeuwt. Wat moet je zeggen over de ramp met MH17? Het is onbespreekbaar nieuws. Maar Youp verzon een vriend met een ingelijste boarding pas; hij ging niet naar Parijs maar naar Amsterdam. De vlucht naar Parijs stortte neer, ergens in de jaren negentig.
Zijn familie zat in zak en as, toen hij in Amsterdam arriveerde, want onheilsboodschappen hebben de snelheid van het licht. Waarom? Hij wilde niet naar een vervelende vergadering in Parijs. Omdat hij er niet was, werd hij ontslagen. Als ik wel het vliegtuig had genomen naar Parijs, was ik er ook niet geweest. Maakt niets uit, het gaat om het principe, vond de werkgever.
Op het vliegveld JFK had hij zijn plaats geruild met Dorothy, dolblij dat ze naar haar vriend Remy toe kon vliegen, met een verrassing ook nog; ze was zwanger. Dat die ruil het einde voor haar betekende en haar ongeboren kind en dat Remy ‘alleen op de wereld’ bleef, dat was ontregelend.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Interessante informatie in deze column van Carolien Roelants: Obama ziet voor Iran een plek weggelegd als een ‘erg succesvolle regionale macht’.
Nu sta ik weinig positief tegenover de Islamitische Republiek van Iran, maar ze zijn zeker niet erger dan de facto Amerikaanse bondgenoot Saoedi-Arabië.
De Republikeinen uiteraard schreeuwen moord en brand, ook vanwege Netanyahu’s afkeer van de as Iran-Assad-Hezbollah:
Er zwerven beren over de weg. Onder andere het Congres, dat voornamelijk denkt in extra sancties tegen Iran en met zijn nieuwe Republikeinse meerderheid in Huis én Senaat nog meer macht heeft om een akkoord te saboteren. Ik zag een andere opmerkelijke uitspraak, van senator Lindsey Graham tegen de Israëlische premier Netanyahu, dat „het Congres uw leiding zal volgen”. Netanyahu wil alleen maar géén deal met Iran. Tussen twee haakjes, wat zou ú ervan vinden als een prominent Kamerlid zoiets tegen een buitenlandse premier zou zeggen?
En tenzij de opstandelingen over helikopters en barrel bombs beschikken, zijn Assad c.s. verantwoordelijk.
Overigens staat chloorgas niet officieel te boek als een chemisch wapen.
Should children be exposed to sounds of sodomy?
Ierland houdt in mei van dit jaar een referendum over het homohuwelijk en het ziet ernaar uit dat een ruime meerderheid van de ooit zo aartskatholieke Ieren vóór gaat stemmen.
En dus voeren Ierse christenen een – naar het zich laat aanzien – verbeten achterhoedegevecht, want think of the children!
