Identificatieplicht internetcafé’s?

Begin vorig jaar was ik in Cuba, een fantastisch land met uitermate vriendelijke inwoners. Maar overal merkte ik de hand van de staat. Bijvoorbeeld toen ik even wilde internetten. Dan werd 'netjes' je paspoortnummer opgeschreven. 'Daar herken je de dictatuur aan', dacht ik toen nog. In Nederland zal zoiets nooit gebeuren. Verkeerd gedacht, zo blijkt nu uit berichtgeving van het NRC Handelsblad. Uit een officieel nog geheim rapport, dat in handen viel van het NRC, blijkt dat rechercheteams in Amsterdam, Haarlem, Den Haag en Rotterdam bepleiten om ook in Nederland een identificatieplicht in te stellen voor het gebruik van een internetcafé.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote – De ongeregeldheden van ’68

, door

“Ach nee, revolutie, dat was in Rusland na de Eerste Wereldoorlog. Bij ons waren het ongeregeldheden.”

“Ik dacht: al die mensen die zo lang onderdrukt worden – als dat voorbij is, komt daar geduvel van.”

Oud-premier de Jong kijkt terug op de periode ’68. In zijn ogen was het niets anders dan een puberteitsfase die te verwachten was na de Tweede Wereldoorlog.
Lekker relativerend brengt hij de mythe voor Nederland terug tot een kleine schermutseling

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Grenzeloos incompetent

, door

De opperspeurneuzen van enkele bovenregionale rechercheteams hebben een plannetje opgesteld. Wat zou er moeten gebeuren zodat zij effectief boeven kunnen vangen? Je weet wel, dat gedoe met criminelen dat zij in hun functieomschrijvingen hebben staan. Anoniem internetten, bellen en transacties doen zouden ze sowieso willen verbieden, volgende stap is natuurlijk de onderhuidse GPS chip die alles en iedereen in Nederland moet controleren. Liefst natuurlijk aangevuld met actieve camera’s in elke ruimte. Dit alles om opsporing van enkele Afrikaanse oplichterbendes makkelijker te maken.

Na het uitkomen van Steeph’s “prachtige” lijst met privacy schendende maatregelen die deels het werk van opsporingsdiensten wat makkelijker moeten maken, zijn er alweer nieuwe maatregelen genomen. Zo gaan de grotere providers “vrijwillig” sites die kinderporno bevatten censureren, nadat er gedreigd werd met een verplichting. Zo rap als de internetcensuur in China wordt afgebroken, lijkt deze in Nederland te worden opgebouwd. In een klein geblindeerd achterafkamertje wordt bepaald wat goed is voor de hardwerkende Nederlander/Chinees. Natuurlijk zonder enige democratische controle. Erger werd het, toen bleek dat een aantal van de sites die op de eerste lijsten stonden en vrijwillig door UPC geblokt werden, gewoon in Nederland gehost werden. Blijkbaar is het eenvoudiger voor de hardwerkende rechercheur om achter de PC een extra veldje aan te maken op de blocklist dan serieus actie te ondernemen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dagsluiting – Krasnoyarsk

, door

Dagsluiting

Krasnoyarsk – de stad, de leugen. Bekijk het plaatje boven, en troost u loos.

Zo is het en niet anders. Maar waar anders dan op het mestvaalt (niet in de uitgepuurde dunne lucht van de alpentoppen) ontstaan de mooiste bloemen? Afgesloten voor het westen vanege military en 007ish stirred and shaken, puist de zweer weer open en ontstaan de mooiste fenomenen. En op het moment waarop een luitenant tot papieren keizer (polpa gebruiken ze allemaal) gekroond wordt, staat een Nederlander ineens voor ons geposteerd. Of we

z’n tentoonstellinkie willen zien. De laatste klank die je verwacht op dit stort met mooie paddestoelen is Nuchtere Artiest in Vlekkeloos Nengels (=soort Nederlands met enkel Engelse woorden) of dus net eigenlijk wel?
Het dient gezegd: zijn installaties zijn geslaagd en gelaagd, zijn humor grappig en sappig – maar er komt een oerschreeuw uit elke vezel in ons lichaam naar boven, daar aan de oevers van de M53: W E G V A N H I E R R R R!!!!!!

Dat doen we dus dinsdag.

De catharsis komt dichterbij. En het zal naar het zuiden zijn. We houden u op de hoogte.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Schermschot #21

, door

Klik op het plaatje en raad uit welke film het schermschot afkomstig is:


Grrroeaaaar-hwaaaawhoewaaAAA!_Râââââhhh!!

******************************************************
Uitleg van DE SCHERMSCHOTQUIZ: Een filmstill wordt gevangen met print-screen op de computer of via het analoge gat dat tussen tv en fotocamera gaapt. En u mag raden uit welke film de afbeelding komt of anderszins zinnig cinematisch commentaar leveren. Blijven goede antwoorden lang uit in het reactiepampier, dan kan de organisatie aanwijzingen geven. Na pakweg een jaar filmplaatjes raden (eind 2008), zal een prijs aan de beste Sargassale Schermschutter worden toegekend.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sla vaker een kraker!

, door

Van de week was ik getuige van de ontruiming van een kraakpand. Het betrof een pand in Almagro, een centrale, wat verarmde wijk van Buenos Aires. Kraken en ontruimen, ze waren wa van mijn netvlies verdwenen, deel geworden van een ver verleden. De televisiebeelden van de jaren tachtig staan me bij: die brandende tram (lijn 10), eindeloze rijen blauwe busjes, ronde rieten schilden, barricades en waterkanons.
“ME, weg ermee!” schreeuwden de krakers en hun sympathisanten. Als weerwoord zat op een aantal ME-busjes een sticker met de tekst “sla vaker een kraker”. De ongeregeldheden kregen de geuzennaam krakersrellen. Als er iets of iemand was dat de verzuilde, vastgeroeste en onrechtvaardige samenleving zou gaan veranderen, dan was het de kraakbeweging. En mocht dat doel te hoog gegrepen zijn, dan hielp het in elk geval tegen de woningnood. Kraakpanden werden broedplaatsen voor activisme, kunst, cultuur en theater. Een beetje kraakpand had een drukkerijtje, een podium, ateliers en een bar. Krakers waren jonge, hoger opgeleide, kansrijke en bevlogen mensen.

Het enige kraakpand van enige omvang dat ik ooit bezocht heb, was het Utrechtse pand “De Bruelende Aap” gevestigd in een kloostercomplex in het centrum van de stad. Sinds 1998 prijkt er Grand Hotel Karel V op de gevel en is het een luxe hotel. Het heeft wel wat, een kraakpand op een A-locatie. Zo voelt het immer vertrouwd op de spuistraat langs Vrankrijk te lopen en is het pand ‘Ubica’ aan de Ganzenmarkt in Utrecht misschien wel het toppunt van vrij Nederland: een vredig, dorps aandoend pleintje met de vaste ingrediënten gemeentehuis, brandweerkazerne, kroeg en … kraakpand.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Op naar de permanente democratie

, door

weekendlogo123.jpgUit de as van de jaren zestig verrees een partij die Nederland democratischer wilde maken. Onder andere door de premier en de burgemeester direct te laten kiezen door het volk. En door het referendum makkelijker te maken, zodat het volk in zou kunnen grijpen als zij het niet eens was met de besluiten van de regering. Daar was veel voor te zeggen in die dagen toen wij door een arrogante kliek geregeerd werden die overigens volledig gelegaliseerd was door het behoudende volk. De politiek was toen trouwens wel leuker met bijvoorbeeld de cliniclown-avant-la-lettre Joseph Luns. Die man is nooit meer overtroffen al heeft Pim natuurlijk een heel verdienstelijke poging gedaan met z’n “at your service”.

Hoe mooi de permanente democratie van het referendum ook leek, er kleefde wel een groot bezwaar aan. Regeren is een zaak van lange adem. Het aanleggen van ’s lands infrastructuur is niet iets dat in 4 jaar geregeld is evenals minder grijpbare zaken als de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt. Tijdens een regeerperiode telkens het roer om moeten gooien ten gevolge van referenda had de hoge snelheidslijn echt niet dichterbij gebracht. Vandaar dat politici niet van harte warm liepen voor het referendum. Direct kiezen van de premier zou het belang van partijen uit kunnen hollen. Een gekozen burgemeester was strijdig met de gegroeide praktijk van beloning voor bewezen diensten. De initiatiefnemers bleven tenslotte met de brokken en weinig zetels zitten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spotlight: Elliott Smith

, door

Op vrijdag laat GeenCommentaar zijn licht schijnen op een bekende of minder bekende artiest. Van politiek gedreven zanger(es) tot stevige no-nonsense rock, we bespreken elke week een spraakmakende muzikant.

Elliott Smith (Foto: Flickr/biphop)

Het einde van de show, een lege stoel en zijn gitaar languit, breekbaar op de houten vloer, terwijl het publiek klapt, joelt en fluit voor meer, meer, meer. Moeilijk voor te stellen dat hij het veroorzaakt heeft: de schuchtere figuur met zachte stem, gekleed in een eenvoudig blauw t-shirt, lichtbruine corduroybroek en met bescheiden oogopslag. Dan begint hij zijn toegift: Elliott Smith, geboren in 1969, genomineerd voor een Oscar voor het beste liedje in een film tijdens de uitreiking van 1998. Een paar jaar later zou hij er niet meer zijn.


Elliott Smith – Ballad of Big Nothing


Opening
Het nummer ‘Ballad of Big Nothing’ dat je net kon bekijken, komt van het album ‘Either/Or‘ uit 1997. Elliott Smith, een singer-songwriter, speelde alle instrumenten zelf in op deze plaat die indirect zorgde voor zijn doorbraak. Drie nummers van het album kregen een prominente plek in de film ‘Good Will Hunting’ en een nieuw nummer ‘Miss Misery’ kreeg een nominatie voor de Oscar. Daar stond hij: in smetloos wit pak, met enkel een gitaar, onder het felle licht van Hollywood. Uiteindelijk won Celine Dion de prijs met ‘My Heart Will Go On’, maar Smith had zijn naam gevestigd.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende