KSTn | Minder regeltjes = minder privacy

Zo langzamerhand kan ik er wel een full-time bezigheid van maken, dat volgen van de afbraak van de privacy in Nederland. Met het risico dat het voor de lezers saai wordt en dus averechts werkt, hier de volgende in de reeks privacy-beperkende maatregelen. De regering heeft een wetsvoorstel ingediend om "de administratieve lasten en nalevingskosten die voortvloeien uit de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) te verlagen". Nu is regeldruk verlaging op zich altijd welkom. Teveel regels met teveel details en teveel administratieve lasten werken contra-productief. Maar als het om regels gaat m.b.t. privacy word ik alert. En terecht, want in dit voorstel zijn instanties en bedrijven gebaat, maar de burger niet. Aan de hand van het memorie van toelichting hier de twee meest problematische wijzigingen: 1. Een uitzondering op de verplichting van een voorafgaand onderzoek, als bedoeld in artikel 31 van de wet; 2. het verlagen van de frequentie en het waar mogelijk laten vervallen van de inlichtingenplicht ten aanzien van het recht op verzet bij verwerking van persoonsgegevens met het oog op direct marketing; De eerste betekent dat juridische dossiers eenvoudiger door instanties opgevraagd kunnen worden. Nu is het verplicht om een onderzoek aan te vragen voordat bepaalde gegevens vrij gegeven worden. Straks hoeft dit niet meer wanneer iemand anders reeds zo'n onderzoek heeft aangevraagd voor dezelfde gegevens. Meest bekende voorbeeld hierbij is het aanleggen van "zwarte lijsten". Lijsten van personen die op grond van juridische achtergrond op voorhand verdacht zijn in bepaalde omgevingen. Daar waar 1 instantie/bedrijf nu na onderzoek zo'n lijst kan gebruiken, mag straks iedereen die lijst gebruiken. In mijn ogen zet dit de deur open naar bijvoorbeeld een totaal beroepsverbod voor mensen die ooit in de fout zijn gegaan.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Menstruatie

“I put myself in the shoes of any father. If one of my chil- dren was lying there, alive and, as people tell me, looking well and with her bodily functions such as her menstrual cycle still active, then I really wouldn?t be able to bring myself to pull the plug.”

Berlusconi is duidelijk tegen de plannen voor de euthanasie op de 37-jarige vrouw die als sinds haar twintigste in coma ligt.

Afgelopen vrijdag ondertekende de regering een spoedwet die deze euthanasie onmogelijk moest maken. De president weigerde te tekenen omdat de wet rechtstreeks inging tegen een gerechtelijke uitspraak over de zaak, waarin wél toestemming gegeven werd voor dit soort euthanasie (het stopzetten van de voeding).

Op dit moment probeert Berlusconi andere -heel Italiaanse- vertragingstactieken. Zo zegt hij dat de rechter het over een ander type verzorgingshuis had dan waar de vrouw ligt en constateerde een extra inspectie ‘onregelmatigheden’.

Ondertussen meldde het Vaticaan dat de kerk de pogingen van het parlement waardeert om de nieuwe wet met spoed goed te keuren en dat, zoals voorspelt, euthanasie in Italië steeds meer onmogelijk wordt gemaakt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Niemand zit op populisten te wachten

“Wat is er mis met rancune?”, antwoordde Ronald Sörensen ooit op mijn vraag of zijn politieke motieven niet zijn ingegeven door persoonlijke frustraties. Het bevestigde voor mij het beeld van de man, en eigenlijk de complete Leefbaar-beweging. Immers, startte ondernemer en professioneel gefrustreerde Henk Westbroek de beweging niet samen met de rancuneuze PvdA-outcast Jan Nagel? Werd de beweging niet vlotgetrokken en uiteindelijk de modder ingestuurd door ex-communist Pim Fortuyn, die zich elders onmogelijk maakte?
De inmiddels talrijke politieke erfgenamen, of ze nu Pastors, Wilders of Verdonk heten, spreken het deel van de bevolking aan dat even rancuneus, gefrustreerd en “maatschappelijk teleurgesteld” is als zij. En bleven die vroeger nog thuis tijdens de verkiezingen, tegenwoordig komen ze massaal stemmen.
Maar daar blijft het ook bij.
Een paar jaar geleden werden in Rotterdam de zogenaamde islam-debatten gehouden. Georganiseerd door de gemeente, op initiatief van o.a. Leefbaar Rotterdam. Bedoeling was om de problemen tussen de bevolkingsgroepen in kaart te brengen. De opkomst was groot. Tenminste, van de Rotterdamse moslim-bevolking. De “autochtone rotterdammers” werden over het algemeen vertegenwoordigd door een handjevol extreemrechtse arbeidsongeschikte buschauffeurs. De rest bleef gewoon thuis.
Aanhangers van rechtse populisten lijken sowieso moeilijk te porren. Dat is ook de reden waarom de PVV geen partij-bijeenkomsten kent, of dat Verdonk alleen steun kan vinden bij verstokte rokers in Groningen. Behalve de mensen die naar de stembus gaan, is er eigenlijk niemand.
De poging van Ronald Sörensen om een populistische omroep te beginnen toont dat mooi aan. Hij zit op drieduizend leden, en de vijftigduizend gaat ie nooit halen, al wordt de deadline naar volgend jaar verplaatst. Er is gewoon niemand geïnteresseerd. De boosheid over de linkse media is niet groot genoeg om een paar euro neer te tellen voor een rechtse tegenhanger.
Misschien is er niks mis met rancune. Het levert alleen hele vervelende televisie op.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quotes du Jour | Hell freezes over…

Quote du Jour“De hel is in al zijn furie over Victoria en zijn bewoners neergedaald.” (Australische premier Kevin Rudd)
“Tijdens deze korte wandeling van twee uur hebben wij temperatuurverschillen meegemaakt die je anders weinig tegenkomt.” (Willem-Alexander)

Het contrast kan bijna niet groter. Hitte, droogte en harde wind in het zuid-oosten van Australië, ruim honderd doden, tientallen dorpen zijn uitgebrand. De ergste bosbranden ooit op dit continent. In het noordoostelijk gelegen Queensland juist zeldzaam hevige overstromingen. En beide natuurrampen met slechte vooruitzichten voor de komende dagen.
Onderwijl zit onze kroonprins met zijn Maxima en minister Plasterk ergens op een Antarctisch schiereiland, mede om aandacht te vragen voor de gevolgen van de opwarming van de aarde en de afkalvende ijsmassa’s. Voor de rest evenwel een leuk uitje, getuige de weblog die Alex erop nahoudt. Niet dat dat er toe doet, want meer dan een paar door de RVD ingefluisterde opstellen met populair-wetenschappelijke inhoud valt daar niet te beleven.
Maar goed, een prins die zich zoveel gelegen laat liggen aan watermanagement en klimaatverandering…had die niet beter stante pede het vliegtuig richting Australië moeten nemen om daar de wérkelijke gevolgen van klimatologische extremiteiten in ogenschouw te nemen? Die recreatieve afdalingen in diepe gletsjerspleten en andere Zuidpoolgenoegens kunnen wel even wachten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Madagascar: Democratie als klucht

Antananarivo, hoofdstad van Madagascar (Foto: Flickr/luc legay)

Het dak gaat er af in Madagascar. Het eiland in de Indische Oceaan is een democratie, maar dreigt bij voortduring richting dictatuur af te glijden. De ontwikkelingen zijn interessant, omdat veel van wat er gebeurd bijna een parodie lijkt op wat zich zoal in westerse staten voordoet. De presidents- verkiezingen van 2001 zijn een mooi voorbeeld. Een jaar eerder waren de Amerikaanse verkiezingen in het bekende ‘recount scandal’ geëindigd. De twee kandidaten ontliepen elkaar in Florida maar een paar honderd stemmen, en dus ontstond er onzekerheid over de telling van de stemmen. In december 2001 vonden er verkiezingen plaats in Madagascar, waarbij uitdager Marc Ravalomanana 46% van de stemmen won, hetgeen een tweede ronde noodzakelijk maakte. Ravalomanana toog echter naar het Hooggerechtshof om een hertelling te eisen. De hertelling bracht zijn percentage (in een land met meer inwoners dan Nederland) van 46 naar 51,5 procent van de stemmen.

Nu de volgende akte in deze tragikomedie. Verkiezingen zijn in Madagascar een wassen neus, dus een politicus die zich daar nog van probeert te bedienen is een idioot. De populaire burgemeester van hoofdstad Antananarivo, radio-dj Andry Rajoelina, heeft nu, met de volgende verkiezingen pas over twee jaar (Ravalo- manana werd in 2006 herkozen), verklaard dat het volk hem als president wil, en daarom eist hij nu het hoogste ambt gewoon maar op. Het zou toch wat zijn als Job Cohen of Ruud de Wild dat zou proberen, denkt een Nederlander dan.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Reguliere linkuitverkoop – 4

Stel dat de verveling toeslaat.
Presentatie over lange termijn projecten (maar dan echt lange termijn) | Stel dat Charles Bukowski de teksten voor Peanuts had geschreven | Houd die golfstroom in de gaten, je weet nooit wanneer die stopt. En dan…. | Over archiveren van oude foto’s en ze gelijk voorzien van geotags (positie, hoogte) en de mogelijkheden | Dit soort berichten geven me heftige jeuk | Fraaie foto’s van een ijsfestival in Alaska (ja, er komen ook goede dingen vandaan) | Te veel lekken heeft ook geen zin, wie gaat dit nu nog allemaal lezen? | Hoe een Phelps aan de blaaspijp ineens held wordt van de pro-legaliseringsbeweging | Waarom deze keuze en niet kiezen voor het veranderen van de regels voor iedereen? | “Everything has to change in order for everything to stay the same”; mooie analyse | Het verhaal van de Iraanse boot met wapens voor Hamas dat maar niet in het Nederlandse nieuws komt | Niet naar de eerste grafiek kijken.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende