Een achterlijke cultuur overspoelt Nederland als een tsunami. Soms op meerdere televisie-zenders tegelijk mogen de ayatollahs van deze cultus hun achterlijke denkbeelden uitdragen. Er wordt geroepen om een zeer sterke leider en aangezet tot volksgerichten. Ondertussen worden de ware beslissingen genomen in schimmige achterkamertjes door oligarchen. Een wetenschappelijke benadering is van ondergeschikt belang aan gevoel en emotie. Seksisme en homofobie zijn vanzelfsprekend.
Ik heb het natuurlijk over de voetbalcultuur.
Het gaat me niet eens om de sport zelf. Ik geef toe: ik ben niet de grootste voetbalfan, maar ik heb ook geen hekel aan de sport. Mijn grootste probleem is dat de wedstrijden te lang duren voor mijn concentratiespanne – ik zou ook liever willen dat Nederlandse schaatsers op de 500 meter iets zouden presteren dan dat ik de vlakke schema’s van Sven Kramer moet bejubelen – en die cultuur er omheen. En dan heb ik het niet eens zozeer over debiele hooligans, maar om wat wordt uitgedragen in programma’s als Studio Voetbal en Voetbal International door mensen die beter zouden moeten weten. Vele uren worden volgeblaat in het fascistoïde jargon van de ‘voetbalkenner’: ‘leider in het veld’, ‘geen winnaar’, ‘killersinstinct’.
Ondertussen is het voetbal het slachtoffer. Afgelopen zondag werd bijvoorbeeld in Studio Voetbal gepraat over of Kenneth Vermeer of Maarten Stekelenburg de eerste keeper van Ajax moet zijn. De heren experts waren stuk voor stuk voor Stekelenburg, want die heeft “een betere uitstraling”. In elke normale sport zou het gaan over percentages reddingen en het aantal uittrappen dat aankomt. Dat soort statistieken wordt ook netjes bijgehouden; Vermeer is beter. Alleen wordt er niets mee gedaan, men baseert zich liever op ‘uitstraling’. NEC-trainer Mario Been ging paintballen met het team, won de wedstrijd daarna en ging vervolgens uit bijgeloof elke week paintballen. Werd Been op staande voet ontslagen wegens zoveel achterlijkheid? Nee, hij mag voor Nederlands populairste club Feyenoord gaan werken.
Mijn aanleiding voor dit stukje was een afgewezen motie over het verhuiscircus tussen Brussel en Straatsburg. Stom dat dit afgewezen werd. Maar na enige tijd moest ik constateren dat er eigenlijk een heel ander probleem relevant was.