Na elf dagen werd het Amsterdamse Bungehuis ontruimd, na ruim zes weken het Maagdenhuis. In beide gevallen leidde het tot forse discussies in de media. Voorstanders zetten de bezetters neer als helden, die opkomen voor democratisering en rechten voor studenten. Tegenstanders benadrukken dat de bezetters niet allemaal studenten waren. Dat het Maagdenhuis een puinzooi werd en de schade maar liefst is opgelopen tot een half miljoen. Voor- en tegenstanders zullen beamen dat de bezettingen een nieuwe discussie hebben losgemaakt. Al eerder betoogde ik dat ik de actievoerders goed begreep: jarenlange lobby had immers weinig opgeleverd. Natuurlijk, praten kan heel effectief zijn. In een goed gesprek overtuig je met goede argumenten. Voorwaarde is wel dat beide kanten van de tafel openstaan voor de mening van anderen en dat de verhoudingen in evenwicht zijn. Helaas ontbreken die ingrediënten vaak, zo toont de ontknoping van de bezetting in het Maagdenhuis pijnlijk aan. Opvallend is dat weinig personen de doelen van de bezetters afkeuren. De nadruk ligt op de manier – de bezetting. Die wordt door critici afgedaan als een te zwaar middel. We vergeten bijna dat de studentenacties rond 1969 ook draaiden om democratisering van de universiteiten dat de studenten daarmee een aantal forse verbeteringen binnenhaalden.
VISUALISATIE - Ik geloof dat zelfs Steeph het nog nooit zo bont heeft gemaakt: een uiterst mooie visualisatie van de polarisatie in de Amerikaanse politiek
De onderliggende boodschap is natuurlijk veel minder fraai.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
COLUMN - Treinreizigers die koperdieven uit bovenleidingen verjagen. Defect materieel weer in elkaar schroeven. Aangereden herten verzorgen. Vastgevroren wissels ontdooien en omgevallen bomen van de rails slepen. Bijstandsontvangers die verplicht worden de kaartjes te knippen.
Beelden die in me opkwamen toen ik tijdens mijn dagelijkse treinreis Amsterdam – Den Haag vernam dat wij, treinreizigers, conducteurs moeten gaan helpen bij het beteugelen van de agressie van medepassagiers. Aan te leren middels een cursus van een half uur, volgens Stichting Maatschappij en Veiligheid-voorzitter Pieter van Vollenhoven. Nuttig tijdverdrijf tijdens voorziene vertragingen. Een anti-agressie-coach met een clubje gestrande forenzen en een EHBO-pop op een winderig perronnetje. Voorschoten ofzo. Lekker in de weer met pepperspray en wapenstok, voorbereid op de volgende stap. Burgermoed stroomt door mijn aderen.
Als burgermoed nodig is voor een veilige treinreis, laat de overheid echt een steekje vallen. Het lijkt de zoveelste verantwoordelijkheid die doorgeschoven wordt naar de participerende burger.
En toch vind ik het idee van Van Vollenhoven niet zo gek.
Het ontging mij laatst volkomen dat iemand naast me wilde zitten. Mijn noise-cancelling koptelefoon werkte net iets te goed. Betreffende jongeman pakte daarop mijn tas en kiepte de inhoud over mijn schoot. Yoghurtbakje, iPad, mascara, de hele mikmak rolde op de grond. In een propvolle trein. Ik schrok me te pletter. Dat niemand in actie kwam, kan verklaard worden door het omstandereffect, hoorden we deskundigen deze week zeggen. Mensen zijn minder geneigd in te grijpen als er veel omstanders zijn, dan wanneer er niemand in de buurt is. Een enkele medeforens keek de jongen verbouwereerd aan, de rest keek inderdaad weg.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Stel dat je directeur bent. Na een langdurige periode van wanbeleid staat je museum op omvallen. Je bent niet de enige schuldige, maar toch jouw beleid is de directe aanleiding voor de ondergang. Je wordt publiekelijk afgebrand door twee verschillende onderzoekscommissies. Wat krijg je dan?
Het pluche voor de elite kan niet beter worden geïllustreerd dan door de soap rondom Stanley Bremer, die tot zijn pensioen krijgt doorbetaald. Maar dan wel zonder extra’s als bonussen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
The crux of it is that there is no such thing as impartial news. That’s a fact of life. Everyone is pushing their own agenda and in the case of the British press that happens to be a pro-corporate, pro-war agenda. It’s important for people to take a step back and stop assuming that what they are being told is the whole truth and nothing but the truth. It is not. The most fundamentally dangerous thing about the press in the UK and the ‘liberal-Western world’ as a whole is the assumption of neutrality, objectiveness and freedom that goes with it. This is part of the propaganda model that contributes to the idea that we are the good guys.
Misschien wel 700 doden na zinken volgepropt bootje. EU onderneemt actie: we gaan overleggen!
Stel je bent een politieke partij die geen manier onbenut laat om mensen te overtuigen dat “Brussel” de bron van “all evil” is. Je staat zo sterk in je overtuiging dat je na de verkiezingen belooft om de EU te hervormen. Dat EU hof voor de mensenrechten is immers maar lastig, en al die EU immigranten zijn natuurlijk een stelletje parasieten. Erna zal je het resultaat voorleggen aan de mensen door middel van een “in/uit” referendum.
Een nieuwe biografie citeert uitgebreid uit Goebbels’ dagboeken. Nazaten van de nazi-propagandachef menen dat zijn het copyright bezitten. De auteurs vinden het nogal grijs dat je zou moeten betalen voor de schrijfsels van een oorlogsmisdadiger. Kortom: rechtszaak.
Intrigerende petitie voor het UvA bestuur. Quootje:
De vastgoedportefeuille is uiteraard een complex probleem, dat de UvA net als alleuniversiteiten en hogescholen opgelegd heeft gekregen van de overheid. Dat hier niet altijd vlekkeloos wordt gehandeld lijkt ons logisch, en geen bewijs van onkunde van het CvB.
Naar aanleiding van Ayaan Hirsi Ali’s boek Ketters schreef Marcel Hulspas (sinds kort ook bekend van Sargasso) een stuk voor Frontaal Naakt, de site van Peter Breedveld.
Breedveld, die in Hulspas’ stuk dingen zag die hem niet aanstonden, schreef vervolgens een vlammende repliek.
Het stuk van Breedveld was – zoals doorgaans het geval – een sterk stuk dat weinig van zijn tegenstander heel liet.
Het was alleen nogal jammer dat Breedveld Hulspas aanviel op dingen die laatstgenoemde helemaal niet heeft gezegd.
Goed nieuws. Nu kan Geerdink haar journalistieke werk voortzetten waarin ze een eigen blik op het leven naast de brandhaarden van de wereld weet te vertellen aan de hand van de mensen die er wonen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
