Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Hieronder volgt een gastbijdrage van Marieus over inspiratie- en visieloze politici, burgers en kiezers in schril contrast met vroeger. Er was eens… vroeger. Vroeger, toen ging de koningin met haar Gouden Koets naar de Ridderzaal en sprak de Troonrede uit. En amper terug in haar paleis werden grote woorden gesproken. Door de oppositie, door de vakbonden. Over een "hete herfst" vol demonstraties en andere acties om toch dát voor elkaar te krijgen wat de regering niet wil. Woorden als "solidariteit", ja zelfs "internationale solidariteit" en "opkomen voor de zwakkeren" kwamen uit de monden van gepassioneerde voorlieden die het beste wilden voor de "gewone man". Die gewone man was goed, sterk en hartstochtelijk vertegenwoordigd in het Haagse. De herfst kwam en het Malieveld, Museumplein of de Dam stond vol met tienduizenden mensen met spandoeken, die leuzen scandeerden: van onderwijzers en ambtenaren tot verplegend personeel en havenarbeiders. En ondertussen stond die gewone man eveneens klaar om zich solidair te verklaren met Solidarność in Polen, de Dwaze Moeders in Argentinië en vond het hele land wel iets van de wapenwedloop variërend van "Kruisraketten Nee" tot "liever een raket in de tuin, dan een Rus in de keuken". Inmiddels zijn woorden als solidariteit, om maar te zwijgen over internationale solidariteit vrijwel vergeten termen. Opkomen voor de zwakkeren is een tamelijk holle frase die soms nog door een PvdA-er, als slip-of-the-tongue wordt uitgesproken. Een hete herfst kennen we allang niet meer, laat staan dat er gedemonstreerd wordt.
(Bewerk) De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Jordanië wacht niet langer op Israël, de Palestijnse Autoriteit noch de Wereldbank en begint zelfstandig aan het Rode-Dode Zee Project (AFP). De bevolking van Jordanië schreeuwt om drinkwater en daarom zal er in de toekomst jaarlijks 2,5 miljard kubieke meter zeewater uit Golf van Aqaba worden gepompt om te verwerken in een nog te bouwen nucleair aangedreven ontziltingsinstallatie. Het nieuwe drinkwater zal eerst de dorst lessen in havenstad Aqaba maar later ook een paar honder kilometer noordwaarts in de hoofdstad Amman. Het zeer zoute residu (pekelwater) wordt in de Dode Zee gepompt om daar verdere daling van het waterpeil te stoppen. Lees meer in deze gedetailleerde beschrijving en een kaartje.
De stervende Dode Zee is ten dode opgeschreven. Als Israël en Syrië zoetwater blijven onttrekken aan de rivier de Jordaan dan is deze (reli-medi)toeristische trekpleister in 2050 verdwenen. Maar niet alleen de toerisme sector wordt getroffen door het opdrogen van de Dode Zee: nu al zorgen duizenden sinkholes [video, artikel] rondom het meer voor evacuaties en verdwijnen drinkwaterbronnen door het wegvallen van de druk van het zoute grondwater. Deze problemen kunnen worden voorkomen als de buurlanden van Jordanië minder water uit de Jordaan halen. Dat gaat echter niet gebeuren moeten ze gedacht hebben in Amman: we vullen de Dode zee zelf wel aan.
Denkt u zich eens in: u bent in gesprek met uw psychiater over de sombere gedachten die u de laatste tijd hebt. Op enig moment zegt hij dat het zo echt niet langer kan. Hij drukt op een knop onder zijn bureau die twee potige verpleegkundigen naar binnen doet snellen. Zij sjorren u met veel kracht in een dwangbuis, leggen u op een brancard en rijden die naar een ruimte met apparatuur die u niet kent. De witte vloeistof verlaat de injectiespuit om zich brandend een weg te zoeken naar uw hersenstam. Het laatste wat u meemaakt is dat de arts twee strijkijzers op uw slapen zet, waarna uw ledematen zich alle kanten op werpen en u uw hersenen gekookt voelt worden. U wordt wakker in een vierkante witte ruimte, zittend op de zacht meeverende grond. Mensen die u niet kent, kijken met betraand gezicht door het vierkante raampje in de deur naar binnen.
U meent dat dit een nogal overdreven weergave van de psychiatrische praxis is? Daar heeft u dan volstrekt gelijk in. En daarin verschilt het weinig van het beeld dat EenVandaag en PvdA-kamerlid Hans Spekman drie weken geleden gaven van elektronconvulsieve therapie (ECT).
Om het geheugen over psychiatrische patiënten en hun behandelingen op te frissen, meende EenVandaag het item te moeten beginnen met fragmenten uit de jaren ‘lang geleden’ waarin we zien hoe een konijn geëlektrocuteerd wordt en een man in foetushouding verstijft. Dit alles wordt smaakvol begeleid door een ware symphonie van ‘elektriciteitsgeluiden’ zoals we die ook wel uit de film kennen. En alsof de duivel ermee speelt, wordt ook een stuk uit “one flew over the cuckoo’s nest” vertoond.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“Angela Merkel hat nun die Koalition, die sich ihre Partei gewünscht hat. Der Kanzlerin schmeckt die kleine Koalition nicht, aber sie muss so tun, als ob es so wäre.”
De Süddeutsche Zeitung analyseert de verkiezingsuitslag in Duitsland (hier in het engels). De lokale Jan-Peter Balkenende haalt omgerekend 51 zetels in de Tweede Kamer, en gaat regeren met D66. Alleen dreigen de liberalen veel meer zeggenschap over het stuur te krijgen dan de christendemocraten wensen.
World Leaders op de foto met echtpaar Obama: [fotoset]
Enkele tienduizenden euro’s minder dan norminkomen van ?108.000
Media aan banden, avondklok, dreigende taal tegen Brazilië
“I believe the relationship between corporal punishment and IQ is probably bidirectional. There has to be something the kid is doing that’s wrong that leads to corporal punishment. The problem is, when the parent does that, it seems to have counterproductive results to cognitive ability in the long term. ”
(Onderzoeker Murray Straus in Time)
Werkt die corrigerende tik nu eigenlijk? Op de korte termijn werkt dit uiterste middel bij de uitoefening van de ouderlijke macht zeker wel. Maar volgens Murray Straus wijst zijn werk op iets wat dan op den duur (vier jaar in zijn onderzoek) te zien is bij kinderen: een lager IQ.