Je puis douter de la réalité de tout, mais pas de la réalité de mon doute.
[Van A. Gide, Les faux-monnayeurs (1926): Ik kan twijfelen aan de werkelijkheid van alles, maar niet aan de werkelijkheid van mijn twijfel.]
Deze week werd er in de media veel aandacht besteed aan het feit dat het ijs van de Noordpool nu veel minder is dan 25 jaar geleden. Dat zou aan de Global Warming liggen.
Maar is dat eigenlijk wel zo erg?
Als je goed naar de plaatjes kijkt zie je dat nu de vaarroute bovenlangs Rusland helemaal ijsvrij is. Dat betekent dat schepen, bijvoorbeeld tussen Europa en Japan, een veel kortere route hebben. En dat betekent goedkopere Japanse auto’s.
Dus waar zeuren we nou over?
Studie toont aan dat er een relatie is tussen het geloven in god en wangedrag in de maatschappij:
RELIGIOUS belief can cause damage to a society, contributing towards high murder rates, abortion, sexual promiscuity and suicide, according to research published today.
Update: Het rapport zelf.
U had het vast al in de gaten, ik heb een lijstjes fetish.
Hier weer eentje (als de baas van huis is, dansen de muizen). Boston Globe heeft een lijst opgesteld met de 50 beste science fiction TV series.
De winnaar is niet verbazend. De plaats van sommige andere series wel. Waarom 3rd rock from the sun op 48?
Hier is de top 3:
Omdat de Boston Globe de lijst in een nogal onhandig formaat heeft neergezet (waarschijnlijk vanwege de noodzakelijke maximale reclame ruimte), heb ik maar even de vrijheid genomen het helemaal over te typen. Zie hieronder.
De laatste tijd zijn er betrekkelijk weinig grote ontwikkelingen te melden uit Irak. De aanslagen gaan nog wel door, net zoals de voorbereidingen voor het referendum over de grondwet.
Maar eigenlijk verandert er weinig aan de situatie. En het lijkt er eigenlijk ook niet op dat het snel gaat gebeuren.
Zelf ben altijd verklaard tegenstander van de oorlog geweest. En ik heb ook meermalen aangegeven de huidige bezetting niet te zien zitten.
Maar ik heb ook regelmatig getwijfeld. Het is nu eenmaal een gegeven dat de oorlog is geweest en dat het land nu in een instabiele fase zit. Is het dan wel slim om je nu al terug te trekken?
In Amerika hebben de bekende linkse blogger Billmon en de bekende bloggende Midden Oosten kenner Juan Cole ook een hele tijd met dit punt geworsteld. De eerste is er nu uit (de tweede twijfelt nog). In lang betoog geeft hij aan dat het nu wel tijd is om terug te trekken. Puur vanuit Amerikaans perspectief en mede vanwege het schijnbaar beroerde gedrag van de troepen op dit moment.
Maar wat dan? Het zou natuurlijk mooi zijn als de VS erkennen dat het op deze manier niet gaat en het geld (toch nog steeds snel een slordige miljard dollar per week) aan een internationale vredesmacht geven waarin een substantieel aantal moslim-staten vertegenwoordigd zijn. Maar hoe groot is die kans?
Het Verenigd Koninkrijk, de grote partner van de VS in deze onderneming, denkt al serieus na over vertrekken.
De Raad voor het Openbaar Bestuur (een “onafhankelijk” adviesorgaan voor het parlement en de regering) heeft ongevraagd een adviesrapport geschreven over de staat van de democratie in Nederland en aangeboden aan Minister Pechtold van Bestuurlijke Vernieuwing:
Concrete aanleiding was de stagnatie van een aantal bestuurlijke vernieuwingsprojecten (gekozen burgemeester, wijziging kiesstelsel) en het onbehagen in de Nederlandse politiek zoals die in de (beschouwingen over) de uitslag van het referendum over de Europese Grondwet tot uitdrukking kwam.
Interessant zou je denken. Het rapport is afgelopen donderdag gepresenteerd. En afgezien van een kort item op Radio1 heb ik er verder niets van teruggezien in de media. Als het volk steen en been klaagt over hoe het gaat en schreeuwt om “vernieuwing” zou je verwachten dat de media er wel gelijk bovenop zouden springen. Niets is dus minder waar.
Het zou nog te verklaren zijn als het een oninteressant rapport zou zijn, maar dat is in mijn ogen toch niet het geval.
Dus zat er weer niets anders op dan het hele stuk maar zelf door te ploegen.
En als ik toch bezig ben, jullie deelgenoot maken van mijn belangrijkste bevindingen.
Maar het wordt geen lange uitweiding. Want eigenlijk is mijn belangrijkste conclusie dat iedereen die geïnteresseerd is in vernieuwing van de politiek het zelf moet lezen. Het hele rapport is uitermate leesbaar. En het zijn maar ongeveer 50 bladzijden met tekst.
Waarom is het dan zo aan te bevelen? Voornamelijk omdat het een aardig overzicht geeft van de huidige problematiek. En er wordt gelijk een historische kader geschetst waarbinnen ons huidig democratisch stelsel tot stand is gekomen.
Ze geven wel aanbevelingen, maar het stuk lokt wel uit tot zelf nadenken en zelf conclusies trekken.
The answer, my friend, is blowin’ in the wind
De bladen Foreign Policy en Prospect hebben samen een verkiezing opgestart om te bepalen wie in de wereld de beste publieke intellectuelen zijn.
De lijst bevat twee Nederlanders (beetje mager):
Aangezien ik zelf geen intellectueel ben (daarvoor moet ik veel te hard werken), durf ik rustig te vertellen dat ik tweederde van de lijst niet ken.
Maar toch heb ik gestemd. Je mag er vijf opgeven.
Hier is mijn lijstje:
Wat is uw keuze?
Muziek speelt al jaren een belangrijke rol in mijn leven. Zelf maak ik het niet, maar ik geniet des te meer van wat anderen maken. Vaak omdat het mooi is of een snaar raakt. Soms omdat de boodschap me aanspreekt.
Mijn muzieksmaak is erg breed. Maar een van de stromingen die me de laatste jaren nauwelijks kon boeien was die van de Rap en Hiphop (en alles daaraan verwant).
Waarschijnlijk komt dat door de in en in treurige presentatie van een eindeloze reeks zeer materialistisch zaken (grote auto’s, grote huizen, bling bling) en de genante behandeling van vrouwen (alleen geschikt om in minimale kledij schuddend met het lichaam in beeld te verschijnen).
Ik sloeg deze artiesten (hun clips en optredens), op mijn zeldzame zap-avonden en bij mijn festivalbezoeken, dan ook steevast over.
Daardoor had ik toch bijna een niet mis te verstane ontwikkeling gemist.
Terloops had ik namelijk daarmee ook alles wat er in de Nederlandse scene gebeurde terzijde geschoven.
Gelukkig heb ik recent ingezien dat er binnen de Nederlandse rap en hiphop scene hele andere dingen gebeuren. Hele mooie dingen zelfs.
Geen vrouwen die als koeien behandeld worden, geen onbereikbare maar verheerlijkte materialistische symbolen en geen eindeloze reeks van obscene woorden.
Nee, protestliederen! Jawel, ouderwetse protestliederen. Welliswaar met een hele nieuwe toon- en woordkeuze, maar nog steeds gewoon protestliederen.
Neem “Het land van..” en “Zinloos” van Lange Frans en Baas B of “Waar gaat dit heen” van Ali B of “Omgekeerde wereld” van Brainpower.
Vandaag heeft de Indonesische marine een chinese vissersboot beschoten. Deze vissersboot was onderdeel van een kleine vloot die bezig was te vissen in de Arafura zee (vlak boven Darwin, Australie).
Dat deed me denken aan de scenario’s over mogelijke toekomstige oorlogen om de schaarse voedselbronnen.
Is dit een voorteken?
[Zie ook eerder artikel hier op Sargasso en het Living Planet 2004 rapport pagina 8]
Uit de Volkskrant van vandaag:
Paniek onder reclamemakers. Kijkers zappen steeds vaker weg bij reclamespotjes, terwijl zij gesponsorde tv-programma’s wel uitkijken. ‘Adverteerders maken eigen programma’s.’
Dat was me inderdaad ook al opgevallen. Steeds meer programma’s die eigenlijk gewoon één lange reclame uiting zijn.
Mag van mij, ik zap toch nog steeds weg.
Maar er moet me wel iets van het hart. In kranten en tijdschriften worden de gesponsorde uitingen hetzij onder de kop “advertentie” hetzij onder de kop “advertorial” geplaatst. Om toch vooral duidelijk te maken wat welke aard heeft.
Dit gebeurt op TV niet. Hooguit voor of achteraf misschien. Maar de zappende kijker valt vaak middenin een programma. En die kan dan toch per ongeluk in de veronderstelling verkeren dat hij/zij objectieve informatie krijgt aangeleverd, terwijl het eigenlijk heel eenzijdig is.
Daarom pleit ik voor een permanente tekst of symbool op het scherm. Als je films van dit soort logo’s voorziet om de tere mensenziel te beschermen, mag je zo’n stap voor dit fenomeen ook wel zetten.
Sommige, op zich bewonderswaardige, initiatieven moet je misschien maar gewoon opgeven.
De autovrije of autoloze zondag bijvoorbeeld.
Volgens mij komt die er alleen als de benzine op is.
Nu stond er gisteren 8 uur lang file met een maximum totale lengte van 50 kilometer. Op een zondag.
Hopeloos.
[Bron statistiek: VID]