Echt een stukje voor een regenachtige zondagavond.
De laatste jaren wordt er nogal veel gesproken over vernieuwing in de politiek. De oude politiek zou niet meer voldoen. Alles moest op de schop.
Maar als je dan goed je oor te luister legt, stelt de discussie over de vernieuwing van de politiek eigenlijk heel weinig voor.
Een deel van de uitingen gaat eigenlijk over verandering van beleid. Hier geen geld aan uitgeven, die mensen het land uitzetten, zo snel mogelijk zo veel mogelijk windmolens bouwen, etc…
Een ander deel van de uitingen gaat over het veranderen van de houding van alle politici. Ze zouden meer open moeten worden, ze zouden meer moeten luisteren naar het volk, ze zouden meer integer moeten zijn, ze zouden moeten doen wat ze beloven tijdens verkiezingen, ze zouden moeten zeggen wat ze denken en doen wat ze zeggen.
En dan is er nog dat deel van de gesprekken dat gaat over beperkte aanpassingen van het politieke systeem. Een deel van de 2e kamer kiezen middels districten, een gekozen minister-president, dat soort dingen. Maar die veranderen het systeem niet. Je blijft zitten met een 1e en 2e kamer en een regering. Het is slechts nuanceren, bijschaven.
Maar dit is allemaal natuurlijk slecht geneuzel in de marge. Hoe kan je nou een echte discussie hebben over politieke vernieuwing als er geen echt vernieuwende en aansprekende ideeën voorbij komen? We praten hier over een politiek systeem dat al meer dan 150 jaar in min of meer dezelfde vorm bestaat. De wereld is volledige veranderd in die tijd. Daar hoort toch ook een heel nieuw systeem bij, of niet soms?