Een Nederlandse Tweede Kamerdelegatie was op bezoek in Guantanamo Bay. Veel aandacht in de media gaat uit naar het verzoek van de Amerikanen om gedetineerden uit Guantanamo die niet langer een “bedreiging” vormen maar die ook niet terug kunnen naar hun eigen land op te vangen in landen in Europa. En natuurlijk veel aandacht voor de uitspraak van Wilders dat Nederland best een eigen Guantanamo kan gebruiken.
Maar de uitspraak van democratisch congreslid Tom Lantos, voorzitter van de commissie voor Buitenlandse Zaken, in gesprek met de kamerleden is veel opzienbarender:
Europe was not as outraged by Auschwitz as by Guantanamo Bay.
…
You have to help us, because if it was not for us you would now be a province of Nazi Germany,
Hierop viel het gesprek dood.
Het congreslid is overigens niet tegen Guantanamo Bay, maar wel voor betere juridische regels.
Maar dat maakt de uitspraak er niet minder vreemd om. Vraagt hij nou in verkapte bewoordingen dat de VS zijn eigen Auschwitz heeft en dat Europa de VS moet binnenvallen om te voorkomen dat het dezelfde weg gaat bewandelen als Nazi-Duitsland nu alweer zeventig jaar geleden? I’m lost.
Vervolg op de vorige week gestarte opruiming van mijn bookmarks (met wat verse aanvullingen).
Nederland
Mooie fotoblog. Onderbelichte cijfers van het CBS over gevoel van onveiligheid (minder) en sociale samenhang (niet slecht). Nederland volgens Denen op vierde plaats als Design land. Economendagboek, niet eens zo saai. Forum voor democratische ontwikkeling (beetje saai).
Los
Equador wil best Amerikaanse basis, als zij een basis in Amerika mogen. Hypes die uit de media verdwijnen in 2008. Vergelijk Bill Cosby’s speech over de puinhoop die de negers er van maken in de VS eens met dit stukje “over” de jeugd in Slotervaart. Waarom online databases met privacy gegevens zo gevaarlijk zijn. Gratis online studiebronnen (Engelstalig). En de online cursus Chinees van Teleac waar ik nooit aan toe kom. Weet je wat, doe er nog maar wat meer taalcursussen tegen aan. De schitterende PBS documentaire over de opkomst van globalisatie, ooit ook in NL uitgezonden, “Commanding Heights“. Minder cannabis gebruik in VK sinds semi-legalisering. Peak Food. Wie heeft de olie (kaart). De “zelfmoord” van dr Kelly staat terecht alweer ter discussie. BBC documentaire over de grootste deeltjesversneller die binnenkort start (vergaat de wereld). Vijf security extensions voor Firefox. Hoe de politieke elite in het VK vooral voor zichzelf bezig is (documentary). Nanotech kan bedreiging voor de gezondheid worden. ChaCha zoekmachine.
Raar
Vrijdag is de beste dag om blogs te lezen. Kaart, aantal Olympische medailles per inwoner van een land. Aparte foto’s (paar nsfw). Nog een bijzonder voorbeeld waar je als Sargasso al niet gelinkt wordt.
Ziet u zaken, gebeurtenissen of ideeën die het leven beter/mooier/fijner maken dan 10 jaar geleden?
“This action has violated the trust that has been developing between Maori and pakeha and sets our race relations back 100 years.”
Aldus Pita Sharples, leider van de Maori Partij in Nieuw-Zeeland.
De politie van Nieuw-Zeeland heeft recent een aantal Maori gearresteerd onder verdenking van terrorisme. Net als de rest van de wereld is de wetgeving op het gebied van terrorisme daar ook de laatste tijd stevig aangescherpt. Maar nu wordt het gebruikt tegen de eigen, oorspronkelijke bevolking. En dat zet kwaad bloed.
Is er werkelijk sprake van een mogelijk gewelddadige opstand of regeert de angst?
Intussen is afluisteren van gewone burgers ook daar al praktijk. Nooit gedacht dat Nieuw-Zeeland überhaupt een doel voor internationaal terrorisme zou kunnen zijn trouwens.
Vorige week vielen twee zeer verschillende zienswijzen op het politieke spel in de media op. De eerste was de door Rita Verdonk aangehangen “Recht door zee” benadering. Niet gekleurd door partijpolitiek een standpunt bepalen op basis van door burgers aangedragen zaken en daar dan keihard op sturen. De tweede was de door Wouter Bos beschreven Compromissen aanpak. Een beschrijving van de noodzaak om tot elkaar te komen middels compromissen om zo een deel van de doelen waar een partij voor staat te kunnen bereiken.
Deze laatste benadering schijnt niet meer bij deze tijd te horen.
Maar beide aanpakken worden momenteel nog wel gehanteerd in de politieke arena. Hoe kunnen we nou bepalen welke aanpak het beste is?
Soms helpt het een beetje als je de wereld wat simpeler weergeeft dan hij in werkelijkheid is. Daartoe aangezet door een artikel waarin de game-theorie achter Mutual Assured Destruction (MAD) wordt toegepast op de huidige economische schuldenproblematiek, heb ik een poging gedaan deze twee opties tegen elkaar af te zetten.
In het plaatje hierboven zie je het resultaat. Laat ik dat wat nader toelichten.
We verengen het speelveld tot twee politieke partij, partij A en partij B.
Beide partijen hebben de keuze om voor ene aanpak (Recht door zee, bij je standpunt blijven) of de andere aanpak (compromissen sluiten) te kiezen. Maar beide partijen weten niet van te voren wat de ander kiest en beide partijen wisselen niet van keuze.
Dan krijg je dus vier mogelijke spelvarianten. Rechtsboven zie je bijvoorbeeld de optie dat partij A gaat voor compromissen sluiten terwijl partij B gaat voor de recht door zee benadering. In dat vlak zie je dan de consequenties voor beide partijen weergegeven. Een recht door zee benadering levert in het huidige tijdsgewricht meer zetels op (groene pijl omhoog) bij de volgende verkiezingen, versus een compromissen benadering. Bovendien levert het ook een beter resultaat in lijn met de idealen (of standpunten). De grote verliezer in dat geval is dus partij A die zowel zetels verliest (rode pijl omlaag) bij de volgende verkiezingen als verder van haar doel is afgekomen.
In sommige gevallen is het resultaat neutraal (een vierkant grijs blokje). Speciale aandacht verdient het kwadrant linksboven waarin beide partijen voor de recht door zee benadering kiezen. Hierbij gaan we er vanuit dat beide wel een ander standpunt hebben (anders had je geen twee verschillende partijen gehad). Door de benadering komt het niet tot een besluit. Qua zetels maakt het niet veel uit, beide partijen komen even stoer over. Maar het resultaat voor het land is wel slecht. Geen besluit nemen betekent de zaak aan de entropie overlaten. De aanname is dat dit uiteindelijk voor iedereen minder goed uitpakt.
