Vervolg op de twee weken geleden gestarte opruiming van mijn bookmarks.
Los
Harvard over klimaat en energie. Overzicht van (wetenschappelijke) journals die vrij toegankelijk zijn. Veel internationale TV kanalen online. Japanse gokmachines veroorzaken gezondheidsklachten in China. Nog een zoekmachine. Goede argumenten om je baas te overtuigen toch vooral een 30-inch monitor voor je te kopen. Historie van luchtfotografie. Groene Digg variant. “I have a dream” op video. Wikileaks. Slimme stadsplanning voor fitte mensen. Documentaire Pandora’s Box van Adam Curtis (1,2,3,4,5,6). Download video’s van oa YouTube. Top 100 Vlaamse blogs. De mythe over steun van moslims voor terreur. Knoflook tegen MRSA. Over de veranderingen in de muziek-industrie.
Raar
Waar je als Sargasso al niet genoemd wordt: “de gore Turkenpijpende liberalen-site”. Why I Quit My 6-Figure Job. Grappig. Ook. De mens is een hybride organisme.
Verenigde Staten
What if all drugs were legal? Visualisatie kans op sterven in de VS. Beperkte invloed nieuwe media op kennis actueel nieuws. Toch weinig verschil tussen publieke en private scholen. Bezoekers VS krijgen nu filmpje Disney. Dat zal wel de reden van het dalende bezoekersaantal zijn. House resolution 1955. Nog een benadering over die “per ongeluk” verplaatste kernwapens. En nog een voorbereiding voor een Iran oorlog.
De Sjiiten hebben wat olie op het vuur gegooid in de discussie over hoe het nu verder moet met Irak door een poster te verspreiden met daarin een duidelijke driedeling.
De tekst zegt vrij vertaald “Federalism is our one path to freedom and security,”
Opmerkelijk is dat de provincie Nabar plots wordt opgeknipt en aan de Sjiiten toe valt (zuiden). Met olie kan dit niet te maken hebben.
Verder voeren de Soennieten aan dat Iran er achter moet zitten. Dit heeft te maken met de wijze waarop Najaf geschreven is in het Arabisch.
(Via ForeignPolicy, via Abu Aardvark. Plus info van Roads to Iraq)
In vervolg op de recent gestarte discussie alhier over wat je nou in een beginselprogramma van een nieuwe partij kan zetten, hier nog een voorstel naar aanleiding van de actualiteit.
De afgelopen maanden is er veel om te doen geweest dat het nieuwe Europese verdrag al dan niet aan een referendum onderworpen zou moeten worden. Een van de belangrijkste argumenten daarbij is dat het verdrag nog steeds een grondwettelijk karakter heeft, of in ieder geval van grote invloed is op hoe we de Europese zaak en daarmee de nationale zaken gaan organiseren. En zo’n grondwettelijk verdrag moet je aan de mensen voorleggen.
Het bijzondere aan deze discussie is wat er niet gezegd wordt. Niemand heeft het namelijk over onze eigen grondwet. Onze grondwet is in essentie alweer meer dan 150 jaar oud. Tussentijdse wijzigingen, groot en klein, worden bepaald door de beide kamers. Het is toch bijzonder om te constateren dat we zo actief zijn over een Europese grondwet en zo passief zijn naar onze eigen grondwet. Hoe kan je als burgers nou toestaan dat zo’n document, dat de spelregels van jouw staat regelt, na twee wereldoorlogen, drie culturele revoluties en vier industriële revoluties, eigenlijk onveranderd is en in ieder geval buiten jouw eigen controle valt?
Dat leidt dan ook tot de volgende verklaring voor het beginselprogramma:
Zou uw leven er vandaag anders hebben uitgezien zonder Napoleon Bonaparte’s bestaan?
Minitweespalt: Kernenergie in Iran vs Kernenergie in Egypte
Af en toe filosofeer ik wel eens over het beginnen van een nieuwe politieke partij. Het onderwerp komt hier ook wel eens voorbij.
De grootste uitdaging zit in het formuleren van een een beginselprogramma. Daar hoort een filosofie achter te zitten waar de basisbeginselen uit volgen.
Maar naast een door een filosofie ingegeven beginselprogramma zal er ook een reeks uitgangspunten geformuleerd moeten worden die veel meer te maken hebben met hoe je nou met een staat omgaat.
Tijdens de recente begrotingscyclus vroeg ik me ineens af of partijen eigenlijk wel een principieel punt hadden bij het opstellen van begrotingen. Dat blijkt tegen te vallen. Wel wordt er af en toe in verkiezingsprogramma’s iets over geroepen, maar verder gaat het voornamelijk over lastenverlichting of belastingen.
Terwijl ik er toch voor zou kiezen een heel duidelijk uitgangspunt hierin te kiezen. Bijvoorbeeld als volgt geformuleerd:
Een overheid mag nooit meer uitgeven dan zij ontvangt (per jaar).
Begrotingstekorten zijn dus niet toegestaan. Begroting is neutraal of heeft een positief saldo. En in de uitvoering mag het nooit gebeuren dat je aan het eind van het jaar alsnog constateert dat je meer hebt uitgegeven dan je ontvangen hebt.
Waarom zo strikt? Heel eenvoudig omdat iedere keer wanneer je meer uitgeeft dan dat je ontvangt, je een schuld naar de toekomst schuift. Een schuld die waarschijnlijk iemand anders moet oplossen. Dat is onverantwoordelijk gedrag.
Natuurlijk zijn er mensen die zeggen dat investeringen nu, zich in de toekomst ruim terugverdienen en opwegen tegen de extra kosten van schulden. Maar die relatie is zelden heel hard te maken. Levert een extra investering van 1 miljard in het onderwijs de komende 10 jaar 2 miljard extra inkomsten? En nog los daarvan, je kan de investering ook doen terwijl je toch een sluitende begroting houdt. Een kwestie van keuzes maken.
Deze zou ik dus zonder meer in mijn beginselprogramma opnemen.
[poll=97]
