Steeph

6.108 Artikelen
1.081 Waanlinks
9.773 Reacties
Blogt sinds 2005 voor Sargasso en stuurt op de achtergrond nog een beetje mee, zover dat überhaupt mogelijk is.
Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP en nu weer op een school.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
Mastodon: https://mastodon.green/@Steeph
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote – gebabbel

Iemand als Witteman zou eigenlijk die Pauw moeten verheffen, maar het gaat eigenlijk omgekeerd, zo’n echte prestigieuze politieke journalist als Witteman zakt af naar het gebabbel en ongeïnteresseerdheid van Pauw.

Hoogleraar politicologie Jos de Beus in gesprek met Maarten van Rossem in Spraakmakers op Het Gesprek, woensdag 21 november (deel 3, 15 minuten 10 seconden). Het hele stuk veel bijzondere uitspraken over de huidige politiek en de rol van de media.


(Deel 1 en Deel 2)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vrijdag Vraag – Wetenschappelijke geneeskunst

Tijdens een discussiebijeenkomst van het KNMG over Alternatieve Geneeswijzen werd het onder andere volgende onderzoeksresultaat gepresenteerd: “Negentig procent van de Nederlandse artsen vindt dat hun handelen altijd een wetenschappelijk fundament moet hebben. Behandelingen waarvan het nut niet wetenschappelijk is bewezen, moeten niet worden toegepast, vinden ze.
Vraagteken
Hoe kijkt u aan tegen de wetenschappelijke onderbouwing van het werk van reguliere artsen? En is het inderdaad gewenst dat medisch handelen een goed wetenschappelijk fundament heeft?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn – Dienst Domeinen privatiseren?

Logo kamerstukken van de dagNet als je denkt dat de overheid al haar taken al heeft afgestoten, verzelfstandigd of geprivatiseerd, blijkt er toch nog een stukje te zijn dat ze hebben overgeslagen.
Dienst Domeinen, dat stukje van het ministerie van Financiën dat over het onroerende goed van de Staat gaat, moet een zogenaamde baten-lasten dienst worden, aldus een brief van de Staatssecretaris:
Met de toekenning van de status van baten-lastendienst binnen de Rijksoverheid blijft de volledige ministeriële verantwoordelijkheid bestaan én worden beperkingen in de bedrijfsvoering, die goede prestatieafspraken in de weg staan, weggenomen. Baten-lastendiensten kenmerken zich door een resultaatgericht besturingsmodel in combinatie met een batenlastenadministratie.
….
Als baten-lastendienst stelt Domeinen het resultaat voorop.
Domeinen wil met behulp van het model van baten-lastendiensten transparant(er) en productgericht(er) gaan werken om doelmatigheid te bevorderen. Op deze wijze wordt het beter mogelijk om de toegevoegde waarde van de producten en diensten van Domeinen inzichtelijk te maken. Daarnaast biedt het instrument baten-lastendienst mogelijkheden om de interne sturing op doelmatigheid aan te scherpen onder andere door benchmarking.

Het lijkt wel alsof er een heel handboek met management-new-speak is leeg geschud in die brief.

Jammer dat de brief niet die hele reeks “succesvolle” voorbeelden van de overheid aanhaalt om deze stap te rechtvaardigen. Ook jammer dat de Tweede Kamer in haar vragen over deze brief niet zoekt naar een onderbouwing waaruit kan blijken dat deze stap ook daadwerkelijk iets gaat opleveren.
Anders dan weer wat meer werkverschaffing natuurlijk. Want één ding is zeker, om te kunnen meten of een organisatie prestatie-gericht is, moet er een organisatie opgezet worden die de prestaties “onafhankelijk” gaat meten. Vervolgens moet dat met enige regelmaat gerapporteerd worden en op diverse managementlagen tot aan de minister van wollige taal voorzien worden om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat er mogelijk eventueel en klein positieve kant aan het geheel zit.
En er moet natuurlijk bij iedere handeling extra administratie gedaan worden door de mensen van Dienst Domeinen volgens bepaalde vast procesbeschrijvingen. Want als het niet volgens een proces gaat en niet gedocumenteerd is wie welke stappen van het proces hoe en wanneer heeft uitgevoerd, kan er niets gemeten worden.
En geen vragen van de Kamerleden aan de Staatssecretaris of hij even kan laten zien dat de Dienst Domeinen op dit moment niet presteert.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn – Kwantificeren seksualisering

Logo kamerstukken van de dagEen motie heeft mij vanacht wakker gehouden. Na het doorlopen van de achterstallige kamerstukken kwam deze motie tegen bij het onderwerp emancipatiebeleid. Ik geef hem u even helemaal:
De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
van mening, dat een discussie over de seksualisering van de samenleving slechts gevoerd kan worden op basis van gedegen kwantitatief onderzoek;
verzoekt de regering een representatief kwantitatief onderzoek uit te voeren naar de mate van seksualisering van de samenleving en de Kamer over de uitkomst te informeren,
en gaat over tot de orde van de dag.
Koşer Kaya (D66)


Ik ga er even vanuit dat dit onderwerp tot een motie heeft geleid naar aanleiding van het onderzoek van Myrthe Hilkens (kijk vooral haar optreden bij Het Gesprek).
Maar hoe kan je de seksualisering van de samenleving kwantificeren? Ten eerste heb je niet eerder een onderzoek gedaan en kan je dus nauwelijks vaststellen of dit meer of minder is geworden. Maar belangrijker nog, wat ga je dan in getallen uitdrukken? Het percentage bloot in videoclips? Het aantal nachtelijke reclames voor sekslijnen? En als je die getallen hebt, wat weet je dan?
Onderzoek naar feiten kan helpen bij het goed duiden van een ontwikkeling. Maar in dit geval vraag ik me toch sterk af welk nut het heeft. En in ieder geval ben je snel weer een jaar of twee verder alvorens je iets gaat doen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Recensie: The Universal Journalist

david randall the universal journalist omslagWeg van de dagelijkse hectiek van bloggen en werken met computers zat ik afgelopen week met een stapel boeken opgesloten in een hutje aan de rand van Nederland. Op de achtergrond het fluiten van wat vogels, het ruizen van de wind, mitrailleurvuur en schietende tanks, op de voorgrond slechts het knapperend haardvuur en het ritselen van papier.
Zes boeken gelezen. Vijf voor de ontspanning, maar eentje vanwege het bloggen. Na drieënhalf jaar bloggen en tweeduizend postjes, leek het me wel eens aardig om te lezen hoe een journalist dat nou aanpakt.
Niet dat ik mezelf als een journalist zie. Maar ik zie wel dat zo nu en dan het maken van postjes wel degelijk in de categorie “nieuws maken” valt. Nu ben ik heer en meester in het her-uitvinden van het wiel, maar af en toe is het ook wel aardig om over andermans wielen te lezen. Daar kan je alleen maar van leren. Daarom heb ik het boek The Universal Journalist van David Randall tot me genomen.

Nu zou ik een samenvatting van het boek kunnen geven, maar dat is erg lastig. Het boek is namelijk al een samenvatting. In krap 250 pagina’s krijgt ieder aspect van het uitoefenen van het journalistieke vak aandacht op de meest geconcentreerde manier. Het lijkt bijna of de auteur een volledige opleiding heeft willen stoppen in dat kleine boekje. Je merkt dat achter ieder stuk een wereld van ervaring schuil gaat, maar die krijg je verder niet te zien. Hij springt van intro’s naar hoe voer je nou onderzoeksjournalistiek uit en dan weer door naar het gebruik van statistiek.
Daarbij maakt hij rijkelijk gebruik van anekdotes van goede en slechte gevallen uit de geschiedenis. Denk hierbij aan het Watergate verhaal van Bernstein en Woodward. Dat maakt het lezen aangenaam, maar gaat tegelijk in tegen een van zijn belangrijkste principes. Hij hamert er op dat je met feiten moet werken. En alleen voorbeelden uit het verleden zijn niet voldoende om een punt hard te maken. Maar vaak komt het daar wel op neer.

Vorige Volgende