Geen toekomst voor de wetenschap in Nederland
De deltatwerken zijn geen marketingcampagne, de CD is niet bedacht door juristen, zonnecellen worden niet ontworpen door managers, ons drinkwater blijft niet kwalitatief goed door de juiste accountantsverklaring en het benzineverbruik van auto’s verbetert niet door een sociologische studie. Harde wetenschap zorgt voor een belangrijk deel van de ontwikkeling van ons land.
Gisteren verscheen het OECD onderzoek naar de schoolprestaties, PISA 2006. Nederland zat weer in de gebruikelijke kopgroep qua prestaties. Iedereen opgelucht, kennelijk is ons onderwijssysteem toch nog niet zover afgegleden dat we op internationaal niveau niet meer mee kunnen.
Maar er zitten een aantal zorgwekkende cijfers verborgen in de enorme berg statistieken. De Nederlandse jeugd mag dan nog steeds wel aardig presteren qua rekenen en taal, de wetenschap doet ze niet zoveel meer. Kijkend naar de landen van de OECD scoort Nederland het laagst qua plezier in wetenschap (tabel 3.9) en het op éénnalaatst qua belangrijk vinden van wetenschap (tabel 3.5). Ook wanneer aan de jeugd gevraagd wordt of ze op hun dertigste denken een carriere in de wetenschap te hebben, zitten we consequent in de onderste regionen.
Dat is een zorgwekkende constatering. Het mag dan nu zo zijn dat we nog aardig scoren, maar als iedere opvolgende generatie minder interesse heeft in wetenschap, zal het onderwijs daar stilaan ook onder lijden. Het aantal enthousiaste en beschikbare leraren zal teruglopen. En de consequenties voor Nederland als kennisland laten zich raden.
Maar wat veroorzaakt deze opmerkelijke score? Is het de generatie geitenwollensokkenhippies die nu het onderwijs bestieren, met hun nadruk op de zachte kant van zaken de aandacht voor harde wetenschap hebben laten versloffen? Of is het toch ons huidige onderwijssysteem dat het leren debatteren boven het weten waarover je praat stelt, het leren opzoeken van informatie belangrijker vindt dan de feiten paraat hebben en het constant gebruiken van praktijken uit alle dag als enige manier ziet om leerlingen het nut van een formule bij te brengen?
