Kan niet wachten tot een prominent politicus in Nederland zo’n uitspraak doet. Dan wordt het pas echt leuk. (via)
Vraag: “In de omgang met immigranten tekent zich toch ouderwetse superioriteit af?”
Antwoord: “Het doet denken aan de adel die de burgers wilde beschaven, zoals de burgers later weer de arbeiders. En toch: zelfs iemand als Wilders doet moeite om niet van racisme beschuldigd te worden. De polarisatie van nu is een reactie op de totale ontkenning van integratieproblemen – het etnisch taboe. De oorlog wordt daar vaak als verklaring bij genoemd, als zouden we uit schuldgevoel over de jodenmoord niet aan intergratiebeleid durven. In tal van manierenboeken ontdekte ik een andere verklaring: het taboe op standsverschillen. Door het gelijkheidsideaal is het moeilijk om de ongelijkheid bij de naam te noemen zónder tegelijk te suggereren dat je over ‘inferieure’ mensen spreekt.”
Aldus Cas Wouters in een interview in de Groene Amsterdammer (helaas, niet vrij online) naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek “Informalisering: Manieren en emoties sinds 1890“.
Zo nu en dan valt er een enveloppe door de brievenbus waarvan je bij het oprapen denkt “Hé, hier zit meer in dan alleen een brief.” Negen van de tien keer is het dan een mailing van een goed doel. En dat “meer” bestaat dan vaak uit een pen, een potlood of een klein kladblokje.
Waarom doen ze dat? Dat doen ze omdat de mens sneller genegen is om iets te geven als ze eerst iets van je ontvangen. Dit mechanisme heet reciprociteit ofwel wederkerigheid.
In marketingland heeft men dat al een hele tijd als belangrijk principe.
De vraag is echter hoe effectief dit principe is in het geval van de brief die u zojuist heeft opgeraapt. Unicef bijvoorbeeld stuurt regelmatig een pen mee. Kost ze waarschijnlijk 20 cent voor de pen en 30 cent extra postzegels. Half miljoen enveloppes zorgt voor 250K extra kosten. Dat moet dan wel aan extra donaties, plus nog wat meer (anders had het geen zin) binnen komen.
Helaas heb ik geen recent onderzoek kunnen vinden waarin de effecten gestaafd worden. Daarom de volgende vragen:
– Denkt u dat het een goede manier is om meer donaties binnen te halen?
– Vindt u het ethisch verantwoord dat een goed doel uw sociale reflexen misbruikt om u extra donaties uit de zak te kloppen?
– Weegt het potentiële extra bedrag aan donaties op tegen de flinke extra milieuvervuiling die de “cadeautjes” met zich meebrengen?
– Zou het CBF goede doelen hun keurmerk moeten afpakken als ze van deze methode gebruikmaken?
Eigenlijk was het niet het kwartje van Kok maar het kwartje van van Amelsvoort. Maar goed, belofte maakt schuld. In januari presenteerde ik een grafiek met de benzine- en dieselaccijns van de afgelopen jaren, gecorrigeerd voor inflatie. Daaruit bleek dat die eigenlijk al een tijdje best wel stabiel is, ongeacht alle ophef.
Maar de telling begon na het “kwartje” omdat het CBS geen oudere cijfers had. In de reacties had ik al aangegeven op zoek te gaan naar oudere cijfers en belofte maakt schuld.
Nu heb ik aan de hand van cijfers van de Bovag voor benzine de situatie vanaf 1990 kunnen reconstueren. Dat is dus inclusief de invoering van dat kwartje (nu 8,3 eurocent) in 1991. Daarmee ziet de grafiek er wel iets anders uit. Hoewel het nog steeds meevalt als je het vergelijkt met de ongecorrigeerde variant van de Bovag.
Voor alle duidelijkheid, ik spreek hier over accijns maar reken met alle heffingen van overheidswege met uitzondering van de BTW. Oftewel, de brandstoftoeslag, de voorraadheffing, de SUBAT en de temperatuuraanpassing (vraag me niet wat dat is) zijn ook meegenomen.
Mocht iemand cijfers hebben van Diesel vanaf 1990, hoor ik dat graag.
Update:
Op verzoek van de reaguurders hier een extra grafiek. Dit toont het aandeel van heffingen (accijns etc..) exclusief btw als deel van de kale verkoopprijs (ook zonder btw) van benzine door de jaren heen:
