Het was slechts een kwestie van tijd. Toen Israël de muur bouwde, had ik een discussie met een Israëliër. Zijn punt was dat het de terroristen buiten zou houden. Een paar goed bewaakbare ingangen en geen enkele explosief kon meer het land in. Mijn punt was dat het een illusie was te denken dat je daarmee veilig zou zijn en dat het geld van die muur ($2,5 miljard) beter besteed kon worden.
Vandaag werd mijn punt, helaas, ondersteund. Een Palestijn heeft met een bulldozer in Jeruzalem voor ravage gezorgd waarbij, zover nu bekend, drie mensen zijn omgekomen.
De aanslag van 9/11 was al een belangrijke les over het aanpassingsvermogen van terroristen. Die verzinnen nieuwe manieren om schade aan te richten. Liefst natuurlijk met zoveel mogelijk materiële puinhopen en menselijk lijden. Maar de essentie van terrorisme is destabilisatie van de tegenstander. En daar heb je niet veel voor nodig.
Tegenwoordig zijn kleine flesjes vloeistof, rugzakken, hakken van schoenen, fotocamera’s, boeken en nog veel meer verdacht. De hele westerse maatschappij en Israël neemt keer op keer maatregelen om weer nieuwe vormen van terrorisme te proberen te voorkomen. Maar omdat de terrorist dat ook wel weet, zal iedere volgende aanslag weer op een nieuwe manier gebeuren. Dit keer was het een bulldozer, morgen een auto, overmorgen een bouwkraan, volgende week misschien gif, en zo verder.
Hoorde u dat? Daar ging weer een bak met geld het raam uit omdat een organisatie geprobeerd heeft opnieuw het wiel uit te vinden zonder te weten wat de definitie van “rond” is.
Oftewel, de landelijke waterschapsverkiezingen 2008 mogen niet plaatsvinden via internet. Waarom niet? Omdat het systeem kraakt aan alle kanten. Daar hoefde Rop Gonggrijp alleen maar voor te kijken, niet eens te hacken. Vervolgens werd dat bevestigd door een onafhankelijke partij.
Goed overigens dat het besluit genomen is. Een van de oudst nog bestaande democratische organen mag je niet corrumperen met kwetsbare stemsystemen.
Het probleem is alleen dat het nooit zover had hoeven komen. Wel begrijpelijk, daar niet van. De Waterschappen hebben last van dezelfde tekortkoming als veel overheidsorganen (en sommige bedrijven): Ze denken dat ze uniek zijn. En omdat ze dat denken, vinden ze ook dat ze dus zelf maar een oplossing moeten verzinnen om dat technisch te ondersteunen. Zo kwam Het Rijnland Internet Election System (RIES) ter wereld.
En zo werd dus opnieuw het wiel uitgevonden.
Terwijl er al een zeer werkbare en veilige oplossing is.
In Zwitserland, beter gezegd het Kanton Zürich, gebruiken ze sinds twee jaar een e-voting systeem naar tevredenheid. En als u weet dat Zwitserland het land is met de meeste publieke stemmingen (referenda is niet het juiste woord), dan zult u begrijpen dat het systeem al snel goed op de proef is gesteld. Ze hebben er ook nog een UN prijs mee gewonnen.
Neem zelf de proef op de som.
Uiteraard zijn ook bij dit systeem nog kanttekeningen te plaatsen. Maar voor iets als de Waterschappen zou het toereikend moeten zijn.
Dus beste bestuurders, ga eens praten. Gooi het geld niet in eigen oplossingen waar Rop gelijk gaten in schiet, maar gebruik het om bestaande te verbeteren en breder in te zetten.
Vandaag, 1 juli, is de vliegbelasting ingevoerd. Reden voor Schiphol, luchtvaartmaatschappijen en touroperators om nog maar eens de onheilstijding te verkondigen:
“Schiphol verwacht deze zomer vijftigduizend passagiers minder dan vorig jaar. De luchthaven denkt dat de afname te maken heeft met de vliegtaks, die dinsdag wordt ingevoerd.”
En dit bericht verschijnt uiteraard bij alle grote media.
Helaas verzuimen ze allen dit bericht een beetje in de context te plaatsen en maken ze daarmee van de overheid een boeman.
Wat is de context? Zoals wel vaker, de gestegen brandstofprijzen.
Beste is om het even uit te werken aan de hand van twee voorbeelden.
Als eerste een typische vakantievlucht naar Ibiza. Niet interessant hoeveel die kost. Wel dat de vliegtax daar €11,25 op bedraagt (één keer betalen bij vertrek). Echter, de brandstoftoeslag voor vluchten binnen Europa bij bijvoorbeeld de KLM is nu €37, enkele reis. Oftewel €74 extra zodat u ook weer naar huis kunt. Dat is toch snel zes keer zoveel.
Gaat u wat verder weg, bijvoorbeeld naar New York, betaalt u €45 euro aan vliegtax en maar liefst €246 euro aan brandstoftoeslag. Ook weer bijna zes keer zoveel.
Conclusie, een paar mensen vluchten naar het buitenland omdat ze voor die paar euro graag een paar honderd kilometer omrijden. De rest vliegt gewoon minder omdat ze zien dat het eigenlijk, met of zonder extra belasting, te duur aan het worden is.
Dan is het een beetje laf om alleen maar met je vingertje naar de grote boze overheid te wijzen. Pas je aan op de snel wijzigende omstandigheden, of verlies de slag om het vervoer.