Ouwe

21 Artikelen
2 Waanlinks
232 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Eric Heupel (cc)

Rechter blokkeert YouTube

YouTubeNiet alleen in bepaalde Golfstaatjes of dictaturen als China worden willekeurig websites geblokkeerd. Ook in de zogenaamde vrije landen gaan blijkbaar de rechten van één bepaald (bekend) persoon boven die van heel veel andere mensen.

Zo is na een maandenlange rechtszaak in Brazilië besloten door de rechter dat de website YouTube niet meer bereikbaar mag zijn in eigen land. Providers zijn gedwongen om de website te blokkeren voor haar gebruikers, hoewel niet iedereen daar gehoor aan geeft. Een schadevergoeding hoeft YouTube niet te betalen, deze wees de rechter toch maar af.

Vanzelfsprekend is een dergelijke verbod absurd daar niet louter YouTube het filmpje host maar het op tientallen andere websites (en tevens de concurrerende filmpjes-site DailyMotion) makkelijk te verkrijgen is. Daarnaast is het absurd dat men één van de populairste websites in het land blokkeert omdat een B-sterretje dit eist. Het wordt dus afwachten wat de rechter doet, maar tot die tijd is het evengoed dweilen met de kraan open.

Foto: Eric Heupel (cc)

Ook handlangers Saddam krijgen strop

Na de ophanging afgelopen zaterdag van ex-dictator Saddam Hoessein, zijn ook de andere strafzaken welke tegen zijn handlangers lopen in een stroomversnelling geraakt. Zijn halfbroer Barzan Ibrahim al-Tikriti en voormalig opperrechter Awad al-Bandar zullen naar alle waarschijnlijkheid morgen worden geëxecuteerd doormiddel van dood door ophanging. Ook zij zullen deze straf ondergaan wegens de genocide op de inwonders van Dujail, welke plaatsvond in 1982.

Ondertussen is bekend geworden dat de snelle gang van zaken in geval van de executie van Saddam het gevolg was van de angst tot ontvoeringen van de voormalige dictator. Wat de reden is voor de vervroegde executie van zijn handlangers is niet duidelijk, wel is het uiterst frappant dat ook zij voor dezelfde (relatief kleine) misdaad de doodstraf moeten ondergaan in plaats van voor de zwaardere vergrijpen die zij samen met Saddam Hoessein hebben gepleegd.

Foto: Eric Heupel (cc)

Goede voornemens

Het nieuwe jaar is een luttele 13 uur van start en iedereen heeft vanzelfsprekend weer goede voornemens. Mijn eerste goede voornemen voor dit jaar is van mijn hoofdpijn afkomen waar ik vanmorgen wakker mee werd. Daarnaast zou het ook wel leuk zijn als ik wat meer tijd zou vinden (of gewoon vrijmaken, natuurlijk) om hier een bijdrage te leveren. Voor veel mensen gaat het jaar iets minder voorspoedig van start dan ze in de eerste instantie gedacht hadden.

Vantevoren dacht men dat er veel meer vuurwerkslachtoffers zouden vallen dat vorig jaar, vooral te wijten aan het feit dat er gewoonweg veel zwaarder vuurwerk in de schappen lag. Ook eiste vuurwerk weer enkele levens, iets wat natuurlijk altijd te betreuren is maar waarbij ook vraagtekens gezet kunnen worden gezien het feit dat het vaak illegaal vuurwerk betreft. Exacte getallen zijn er nog niet, maar persoonlijk denk ik dat we kunnen schrikken.

Dan is er nog een ander aspect van Oud -en Nieuw; het financiële plaatje. Er is bijna 70 miljoen euro uitgegeven aan legaal vuurwerk dit jaar. 70 miljoen euro. Daar komt dan nog de enorme partij illegaal vuurwerk bij en natuurlijk alle drank en andere hapjes die geserveerd worden met de jaarwisseling. Het is moeilijk in te schatten, maar het is zeker weten een immens bedrag. Denk dan alsjeblieft enkele dagen terug, toen zowel in België als Nederland de geldrace voor Het Glazen Huis werd afgerond.

Foto: Eric Heupel (cc)

SP en het communisme

SP logoDe afgelopen dagen heb ik mij expres rustig gehouden; de verkiezingen waren in aantocht en het campagnegewoel overviel me meer dan ik had gedacht. Iedereen had het over de peilingen terwijl deze per definitie niet betrouwbaar zijn (en toch steunt men er zwaar op). Ook het vuile spel wat hier en daar te zien was stuitte mij tegen de borst. Als niet-stemmer kon het me verder niet zo heel veel schelen wat de heren en dames politici elkaar aandeden, maar wel was duidelijk dat een coalitie vormen moeilijk zou worden daar iedereen elkaar wel zwart probeerde te maken.

Maar de grootste verwondering viel gisteren nog wel van mijn gezicht te lezen: de SP die van 9 zetels naar maar liefst 26 zetels steeg. Als echte actiepartij wist ze maanden lang steeds meer mensen aan zich te binden, zowel in de vorm van nieuwe leden als in de vorm van stemmers die de overstap maakten van D66 en PvdA naar de partij. Natuurlijk hebben meerdere factoren hier flink aan meegeholpen. Allereerst was er een flinke toename in populisme te zien van de kant van Jan Marijnissen. Nooit eerder werd er door een linkse partij zo’n opmars ingezet door middel van het omarmen van populistische standpunten. Te denken valt aan de stop aan Oost-Europeanen die de SP eist, maar ook het laten vallen als punten als het afkeuren van de Navo en het koningshuis heeft de drempel behoorlijk verlaagd voor een hele hoop kiezers. Waar de SP voorgaande jaren juist steeds meer naar de linker kant van het politieke spectrum bewoog, bewoog ze de laatste maanden steeds meer naar de rechterkant waardoor de partij zelfs aanvaarbaar werd voor enkele oud-VVD stemmers. Toch is deze gedaanteverandering op z’n zachtst gezegd apart te noemen, vooral als gekeken wordt naar de historie van de partij.

Foto: Eric Heupel (cc)

Wederom onrust in Congo

Joseph KabilaHoewel er officieel nog geen vrede is in Congo, zijn er onlangs voor het eerst officiële verkiezingen gehouden. Waar Laurent Kabila werd vermoord en zijn zoon door het Congolese parlement werd aangesteld als nieuwe president, is er wonder boven wonder geen nieuwe dictatuur ontstaan zoals deze er vroeger was. Dit betekent echter niet dat de – onder internationaal toezicht gestelde – verkiezingen niet worden geteisterd door schandalen en corruptie.

Van meet af aan was praktisch zeker dan het een nek-aan-nek race zou worden tussen de huidige president Joseph Kabila en Jean-Pierre Bemba. Wie er ook zou winnen, de een zou met de ander moeten leren leven. Waar Kabila vooral populair is in de landelijke gebieden, doet in de stedelijke gebieden Bemba het erg goed. Niet vreemd als je bedenkt dat zijn militie – en de aan diezelfde militie gelieerde partij – grote delen van de landelijke gebieden nog steeds beheerst en men het zware juk zat is.

Kabila, de timide president welke hoop uitstraalt volgens velen. En aan de andere kant de brute vice-president die geen middel schuwt om zijn macht uit te breiden. Wie is de minst slechte van de twee? Wie kan beter president zijn? Niemand schijnt het te kunnen zeggen, maar ondertussen is ook niemand van plan ook maar een procent prijs te geven.

Foto: Eric Heupel (cc)

Sandinisten winnen

Het slechtst denkbare is gebeurd in Nicaragua: Daniel Ortega heeft de presidentsverkiezingen gewonnen in het Latijns-Amerikaanse land. Even kort een sprongetje naar het verleden: een bloedige burgeroorlog, geheime arrestaties en natuurlijk gevangenisstraffen zonder enige vorm van proces. Dat waren de dingen waar Ortega en consorten bij uitstek goed in waren. Hij belooft zich vanaf nu als een vroom katholiek te gedragen (beloofde hij eerder ook, tijdens zijn schrikbewind) en zegt niet meer zo extreem te zijn als vroeger.

Ondertussen vinden de Verenigde Staten hem natuurlijk – en terecht – nog even eng gezien het feit dat hij nog steeds de populistische revolutionair is. Fidel Castro en Hugo Chávez hebben Ortega reeds gefeliciteerd en juichen de zege toe. Opzich niet vreemd als je bedenkt dat ze vroeger reeds maatjes waren. Wel is het vreemd dat Chávez steeds beweert tegen de armoede te vechten, maar nu dus wel een regime toejuicht dat in het verleden voor gigantisch veel leed en armoede heeft gezorgd in Latijns-Amerika.

To be continued.

Foto: Eric Heupel (cc)

Sandinisten aan kop

Daniel OrtegaSlecht nieuws voor het Latijns-Amerikaanse land Nicaragua: Daniel Ortega ligt er goed voor na de verkiezingen van vorige week. In de eerste – voorlopige – uitslagen zit hij op ongeveer 41% van de stemmen, in principe genoeg om de rest van de tegenstanders te verslaan. Ortega was reeds eerder president van het Latijns-Amerikaanse land, te weten in de jaren ’80. Toen zat Nicaragua in een isolement en steunden de VS – weliswaar in het geheim – de contra’s welke een bloedige guerilla voerde tegen de marxistische regering. Als leider van de Sandinisten voerde hij een waar schrikbewind waar hij meer dan 80% van de bevolking op één of andere manier bij de Sandinistische partij wist te betrekken door middel van verscheidene vakbonden en verenigingen, en waar hij tegenstanders liet oppakken door het leger. Mensen werden afgeluisterd, werden onder druk gezet om een partijkaart te kopen, en mochten absoluut géén kritiek uiten op de regering.

Een korte geschiedenis laat zien waartoe het beleid van Ortega heeft geleid: grove armoede in het gehele land en een gedesillusioneerde bevolking. Hoewel de Sandinisten het marxisme grotendeels hebben laten varen toen ze nog aan de macht waren, hebben de mensen hen niet voor niets zo’n 16 jaar geleden afgestraft in (vanuit het buitenland gedwongen) verkiezingen. Mocht Ortega weer aan de macht komen, dan is het vrijwel zeker dat Nicaragua opnieuw terugzakt in de ellende die ze eens (geprobeert) heeft te ontvluchten.

Foto: Eric Heupel (cc)

Strop voor Saddam

Het is uiteraard allang breed uitgemeten in de kranten en andere media: Saddam Hoessein krijgt de strop. Nee, niet omdat hij willekeurig mensen in Bagdad hun huizen uit liet slepen om vervolgens spijkers in hun koppen te slaan, zoals gebruikelijk was met politieke tegenstanders. Ook niet omdat hij het nodig achtte een gasaanval op het plaatje Halabja – waar voornamelijk Koerden wonen/woonden – uit te voeren. Hij krijgt de strop omdat hij na de oorlog met Iran enkele honderden ‘opstandelingen’ liet doodschieten, voornamelijk Sji’iten.

In de gehele wereld is verdeeld gereageerd op het nieuws. Zo is men in de arme wijken van Bagdad blij, maar is de vroegere aanhang – vooral Soennietische moslims – van Hoessein niet erg blij. Religie lijkt de stemming te bepalen. In Europa is vooral afkeurend gereageerd op de straf in de vorm van de dood. Europa is tegen, maar Balkenende zou Balkenende niet zijn als hij wél zijn goedkeuring geeft aan het uitvoeren van de doodstraf (voor het plaatje zegt hij er wel bij dat Nederland tégen het uitvoeren van de doodstraf is).

Ondertussen gaat bij een veroordeling van de doodstraf in het nieuwe Iraakse rechtssysteem automatisch een hogerberoep in werking. Dit houdt in dat de daadwerkelijke uitspraak nog velen maanden op zich zal laten wachten omdat de bewijsvoering opnieuw bekeken moet worden. Tot een veroordeling voor de eerdergenoemde gasaanval zal het waarschijnlijk dus niet meer komen; men is té druk met het doornemen van de bewijslasten van de gevoerde zaak. Veel Koerden zullen dus niet blij zijn met de gang van zaken.

Foto: Eric Heupel (cc)

Vuil spel in Amerikaanse verkiezingen

John Kerry op campagneMet nog enkele dagen te gaan voor de Amerikaanse Congresverkiezingen, zetten de twee grootste partijen – de Republikeinse en de Democratisch Partij – alle zeilen bij. Geheel volgens traditie proberen de leden van beide partijen elkaar zo zwart mogelijk te maken, alleen deze verkiezingsronde is beneden alle peil volgens sommigen. Geen schandaal wordt geschuwd, en men is creatiever dan ooit om schandalen te bedenken als deze nog niet aanwezig waren.

De zogenaamde spindoctors maken overuren om elke uitspraak van andere kandidaten zo om te draaien dat het negatief uitpakt voor diegene. Een mooi voorbeeld is de uitspraak van John F. Kerry wel zo werd ‘gespind’ dat het lijkt dat hij de – ruim 200.000 – soldaten in Irak niet steunt, iets wat tot een verlies van veel stemmen kan leiden gezien het feit dat veel families zoons en dochters in Irak hebben zitten. Maar niet alleen de Republikeinen zijn vrolijk bezig met het verdraaien van daden en uitspraken, ook de Democraten zijn flink bezig zoveel mogelijk vuiligheid naar boven te halen van de aanhangers van de Republikeinen.

Waar vroeger nog vooral op de radio en televisie werd gestreden om de stemmen, is nu het internet dé plaats om mensen te overtuigen om op jou te stemmen. In Nederland gaat het er nog behoorlijk braaf aan toe met de weblogjes en de Hyves-pagina’s, maar op het Noord-Amerikaanse continent is het internet geen veilige plaats meer voor politici. Techneuten van beide partijen zijn behoorlijk bezig met het aanpassen van Wikipedia pagina’s en het zoveel mogelijk hits bezorgen aan pagina’s welke negatief spreken over de tegenkandidaat (waardoor deze in Google makkelijk gevonden kan worden op de verkeerde pagina’s).

Foto: Eric Heupel (cc)

Moord op Van Gogh: 2 jaar later

Vandaag is het precies twee jaar geleden dat Theo van Gogh door Mohammed B. om het leven werd gebracht door middel van meerdere messteken. In twee jaar is er echter bar weinig bereikt in het onderzoek naar de toedracht van de moord en zijn er meer vragen dan ooit.

Vragen als: waarom werd Van Gogh vermoord? Wie is Mohammed B. precies? Had Mohammed B. connecties met de AIVD (m.a.w.; stond hij op de loonlijst zoals sommigen beweren)? Waarom hult de Haagse politiek zich in stilzwijgen? Velen vragen zich dit af, maar niemand schijnt de verantwoordelijkheid te durven nemen. Er zijn namelijk gigantisch veel blunders gemaakt in het onderzoek, maar zijn deze nu bewust of onbewust gemaakt?

Zo stelde Jan de Wit van de SP na de moord vragen in de Kamer aan voormalig Minister van Justitie, Piet-Hein Donner. De uitkomst? Weinig werd losgelaten, tot teleurstelling van praktisch alle fracties. Als excuus werd indertijd gegevens dat wegens de gevoeligheid van het onderzoek op dat moment niets losgelaten mocht worden. We zijn nu echter twee jaar verder en er is nog geen antwoord gegeven, noch door Justitie, noch door de politiek.

En waar vorig jaar nog de dood van Van Gogh werd herdacht, is er nu bar weinig aandacht vanuit de politiek. Hoewel iedereen doet alsof hij/zij niets van de hele zaak afweet, lijken de keuzes die nu worden gemaakt het tegendeel te bewijzen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Nieuwe weblogger: Ouwe

Met ingang van vandaag zal ik het team van GeenCommentaar.nl komen versterken. Grootste reden om ook voor GeenCommentaar te gaan loggen naast mijn eigen weblog, is het feit dat ik ook wel eens wat serieuzere artikelen wil schrijven.

Reeds heb ik enkele GastLogger artikelen ingezonden zoals de oplettenden wellicht hebben gemerkt. Daar is ook de lijn van mijn artikelen in te vinden: politiek en cultuur, en dan met name de binnenlandse politiek, maar met een hevige interesse voor zowel de Latijns-Amerikaanse politiek en cultuur.

In het dagelijks leven ben ik student ICT, maar gelukkig voor mijn persoon heb ik ook genoeg andere interesses. Druk maken dat ik ellelange, saaie, artikelen over de nieuwste technologiën schrijf hoeft dus niet.

Vorige