Anders nog iets? | Pessimistische optimist

COLUMN - Mensen blijken onverbeterlijke optimisten te zijn. Dat is een natuurlijk overlevingsmechanisme in elk mens, waardoor we altijd zonnig naar onze toekomst blijven kijken en waarbij we voorspoed in ons verschiet zien liggen. Want wie wil er nu niet lekker onbezorgd vooruit kijken naar de jaren die we nog mogen leven? Niet op elke weg die we bewandelen, die spreekwoordelijke beer tegenkomen? Wie wil er nou geen probleemloos leven leiden, zonder paniek, onrust en gevaar? Nou, ik in elk geval… niet.

Iedereen is van nature uitgerust met een bepaalde mate van optimisme. Zo kennen we allemaal die immer vrolijke en optimistische persoon, die nooit een probleem ziet (of wil zien). “Problemen bestaan niet, het zijn enkel uitdagingen”, zal dan ook de lijfspreuk zijn van deze rasoptimist. Ook kennen we allemaal diegene die aan alles een positieve draai weet te geven. Wanneer we nog maar net “ja, maar…” kunnen uitspreken, zal zo’n opper-optimisticus je al in de rede zijn gevallen. “Ja, maar… is bij voorbaat een NEE!”, zal deze persoon u indoctrinerend uitleggen. Tja, de geboren optimistici onder ons maken nergens een punt van.

Ik wel. Ik ben gelukkig een overduidelijke raspessimist. Ik maak lekker overal een punt van. Zie nooit meteen het geluk of de progressie voor mezelf en mijn naasten. Leef enkel op “ja, maar…” zinnen. Geef nooit toe aan een eventuele positieve ontwikkeling. En zie zelfs op elk klein doodlopend landweggetje een grote beer verschijnen. En die gaat ook nooit zomaar voor mij aan de kant. Gelukkig maar. Nee, pessimisme is mijn levensstijl. Mijn eigen afweermechanisme ter verdediging van het optimisme.

En ik ben er trots op. Want uit een Duits onderzoek is gebleken, dat mensen die overduidelijk optimistisch in het leven staan, de oer-Optimisticus Magnifici zeg maar, minder lang leven of beduidend meer handicaps of verwondingen hebben. De, waarschijnlijk zeer pessimistische onderzoekers, geven aan dat deze uitslagen, mogelijk te wijten zijn aan de roekeloze en beerloze weg die optimistici in hun leven bewandelen. Zij zien minder gevaar, schatten risico’s verkeerd in en bagatelliseren alles. Een bijkomstig opvallend feit is, dat hoe rijker deze optimisten zijn, hoe meer kans ze hebben om vroegtijdig het loodje te leggen.

Het onderzoek is dus gemaakt voor mij. Het geeft me bevestiging in mijn ultra-pessimistische bestaan. Natuurlijk ontkom ik er niet aan om toch enige kritische kanttekeningen te maken bij de resultaten van het onderzoek. Want, wat als ik nu door die op hol geslagen meteoriet wordt getroffen? Of morgen een hartaanval krijg, omdat ik de Staatsloterij heb gewonnen? En wat als mijn huis in een sinkhole verdwijnt? Ik schat statistisch mijn kansen in of me dat zal gaan overkomen. Ik ben immers een geboren pessimist. En volgens het onderzoek leven die blijkbaar het langst én het gelukkigst.

Volg Pascal Cuijpers op Twitter.

  1. 1

    Hm, ik heb anders genoeg onderzoeken langs zien komen waarbij het omgekeerde aangetoond werd: pessimisten leven minder lang. Met name op het gebied van ziekte is daar vrij veel onderzoek van: de overlevingskans bij ernstige ziekte blijkt bij optimisten fors hoger dan bij pessimisten.

  2. 3

    Een pessimist is een beter geïnformeerde optimist. Maar waarom meedoen aan dat gokspelletje van de Staatsloterij? Een beetje beter geïnformeerde optimist weet dat de kans dat je de loterij wint statistisch nagenoeg nul is. Of hebben we hier te maken met een crypto-optimist?

  3. 4

    Ah weer een andere invulling op die niet aflatende drang om de heel de maatschappij in wij/zij verhoudingen te zien. Is het geen links/rechts of autochtoon/allochtoon, dan verzinnen we dit keer weer een andere, namelijk optimist versus pessimist. Waar komt toch die drang vandaan? Dat hele wij/zij denken is nou niet bepaald constructief, omdat het per definitie generaliserend is.

    Ik ben verder erg benieuwd wat we nu precies wijzer geworden zijn van dit artikel? Is hiermee het optimisten-probleem ‘eindelijk’ benoemd?

  4. 5

    Een onderzoek dat pessimisten een hart onder de riem steekt en ze de toekomst wat zonniger voorspiegelt…… en daar had je behoefte aan?