Zomergasten | David van Reybrouck

COLUMN - Gisteren beweerde iemand in mijn nabije omgeving uit zeer betrouwbare bron te hebben vernomen dat voormalig Zomergast Reinbert de Leeuw zich in zijn leven nooit heeft overgeleverd aan de geneugten der vleselijke liefde. Doet deze kennis (waarvan wij de waarheidsgetrouwheid nooit kunnen controleren) enigszins ter zake? Vertelt het ons iets wezenlijks over Reinbert de Leeuw, iets wat we kunnen gebruiken om hem beter te leren begrijpen? Voor mij werpt het een net wat intensiever licht op m’n observatie dat Reinbert de Leeuws relatie tot muziek religieus van aard is. Een celibatair leven voor de muziek. Verder is het natuurlijk vooral een smeuïge roddel.

Doch dit geheel en al terzijde. Want eigenlijk wilde ik het met jullie hebben over de vijfde en laatste aflevering van Zomergasten: David van Reybrouck. Op papier wat mij betreft de interessantste. Hij weet veel, kan goed babbelen en heeft interessante opvattingen. Bijvoorbeeld over de toekomst van de democratie

Met Congo: een geschiedenis had hij het soort boek geschreven dat iedereen in zijn boekenkast wilde hebben, maar bijna niemand heeft uitgelezen (tenminste, dat geldt voor iemand in mijn omgeving, en daaruit meen ik te mogen concluderen dat het voor het overgrote deel van de mensheid geldt). Hij was mede-oprichter van de G1000, een evenement waar 1000 gewone burgers bijeenkomen om oplossingen te bedenken voor de diverse crisissen die België rijk is. En voor De Correspondent is hij correspondent Democratie, Cartografie en Conflictanalyse. Hij schijnt bijzonder veel waarde te hechten aan orde en netheid. Heeft een knipperlichtrelatie. Maakt deel uit van Het Brussels Dichterscollectief. Is graag onder de mensen, maar ook graag langdurig alleen. Studeerde archeologie omdat hij dan én met zijn neus in de boeken én met zijn handen in de grond kon wroeten. Zal de regie stevig in handen willen houden.

Alhoewel, dat zeg ik nu wel. Maar dat is eigenlijk ook alleen maar omdat ik David van Reybrouck denk te kunnen duiden aan de hand van een paar dingetjes die ik over hem heb gelezen. Zijn promofilmpje vertelt een ander verhaal. Hij wil samen met Wilfried de Jong verdwalen. Het moet een organisch uitzending worden, over zijn liefde voor het kijken (hij zegt meer kijker dan schrijver te zijn). Een uitzending vol met obscure fragmenten waarvan hij er een paar pas sinds een maand kent, maar die hem ongelooflijk van zijn sokken hebben geblazen. Het moet een avond worden waarin alles kan mis gaan.

Kortom, dat belooft! Hieronder kunt u uw mening kwijt. En morgen treft u op deze plek de recensie van Zomergasten met David van Reybrouck aan.

  1. 2

    De opvatting van loting/democratie is al door velen geopperd en dat maakt deze man in dat opzicht dan ook totaal niet interessant. En als je voor De Correspondent schrijft ben je in mijn optiek al helemaal niet interessant. De Correspondent is namelijk in het geheel niet de onafhankelijke krant die ze zeggen te zijn. Een investeerder in De Correspondent deed daar gisteravond op zijn pensioen-feestje tegen mij een boekje over open. Hopelijk start deze investeerder volgend jaar het online initiatief wat hij tegenover mij beloofd heeft te starten op het internet. Een wel 100 procent onafhankelijke blogpost met alleen maar 100 procent onafhankelijke vrije geesten die zich door helemaal niets of niemand de wet laten voorschrijven. Dat kan omdat geen van hen afhankelijk is van de journalistiek als middel van bestaan. Op dit moment bestaat er geen onafhankelijke journalistiek in Nederland.

  2. 3

    “De romp van een schip dat open wordt gesloopt”. Wat een indrukwekkende aflevering. Voor het eerst sinds drie jaar aan de tv, wow, wat een geweldige aflevering. Over leven, overleven, over dood en overleven.

  3. 4

    @3 Ik heb hetzelfde momenteel. Van schilderen en passie naar schuld en onschuld via west-vlaanderen en wat nog. Hopelijk houdt de VPN het tot het eind. Zeer goed.