Nog maar eens: dubbele nationaliteit

Dat er weer een PVV'er met een onverwacht vlekje opduikt, is al lang geen nieuws meer, dus ook niet dat statenlid Petra Kouwenberg een dubbele nationaliteit blijkt te hebben, de Turkse en de Nederlandse. Interessanter is de reactie van Geert Wilders daarop. Kouwenberg gaat snel naar de ambassade, dus "Het probleem van haar dubbele nationaliteit zal snel tot het verleden behoren". Dat is natuurlijk maar de vraag, want zo makkelijk kom je niet van de Turkse nationaliteit af, ook niet als je er nooit om gevraagd hebt. De vraag is natuurlijk of Kouwenberg, zolang ze die twee paspoorten heeft, te vertrouwen is. Gek genoeg is Wilders de enige die daaraan zou moeten twijfelen. Voor hem is een dubbel paspoort immers per definitie een loyaliteitsprobleem, ongeacht de persoon. Alhoewel, eigenlijk is hij vorig jaar al door de bocht gegaan, toen hij in tweede instantie toch geen halszaak maakte van het Zweedse paspoort van staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner. Als de Turkse ambassade nou een beetje bureaucratisch tegenspartelt bij het intrekken van Kouwenbergs paspoort, zijn we hopelijk voorgoed van deze discussie verlost en worden mensen weer gewoon beoordeeld op hun daden in plaats van hun afkomst.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote du Jour | Voedsel uit de hemel

“It might seem mad that we’re growing things up here, and it is. But it really works.” [bron]

Een supermarkt die 450 vierkante meter dak volzet met groententeelt: eenvoudiger moeten de ideeën niet worden. Uiteraard is dit slechts een, ahum, peulschil tegenover de waanzinnige voedselaanpak van de laatste 6 decennia – maar het is een begin. Stel dat het grotere schaal zou worden, dan kom je natuurlijk voor een paar bijzonder keuzes te staan, zoals: opbrengst (kunstmest, watercultuur,..) en zware arbeidskost vanwege de kleine oppervlakten – maar één iets kan je vaststellen: de allerzwaarste kost – de grootdistributie die dan soms ook nog eens beursgenoteerd is – wordt hiermee buitspel gezet. Lokaler is onmogelijk. Tenzij je zelf je dak opgaat natuurlijk, een trend in opmars – maar voorlopig ken ik niemand die daar tijd voor heeft…
Uit het project zelf spreekt die soms ontroerend naïeve Britse aanpak (“We are planning to collect rainwater to water our plants“), en het is natuurlijk een showproject (Zet kàsten!) – maar qua idee vind ik het, als stads- en local food adept, schitterend. Het gevoel dat je je lokale buurtsupermarkt buitenstapt met een tasje aardappelen die boven de kassa zijn gekweekt…

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

India: Economische groei leidt niet tot volle magen

First riceIndia doet het goed. Economisch gezien. De economie is de laatste drie maanden van 2010 weer met 8,2% gegroeid t.o.v. dezelfde periode een jaar daarvoor. De groei gaat dermate hard, dat men over 10 jaar een fors tekort aan steenkool voorziet, simpelweg omdat de economie eigenlijk te hard groeit. De kolenproducenten kunnen de groeiende vraag naar kool niet bijbenen. Desalniettemin staat India thans op de vierde plaats in de wereldranglijst voor investeringen in duurzame energie. Het gaat goed met India. Of niet?

De economische groei van India leunde aanvankelijk sterk op de technologische sector, waaronder goedkope ICT. Eén van de belangrijkste motoren van de recente groeiende economie in India is thans na de financiële sector (11,2% groei over 2010) de agrarische sector (8,9%). Het frappante is echter dat deze groei op de agrarische markt niet ten goede komt aan het overgrote deel van de bevolking van India, waarvan 52% ironisch genoeg zelf werkzaam is in diezelfde landbouwsector. Wetenschappers van Harvard en de University of Michigan hebben geconcludeerd dat ondervoeding onder kinderen niet minder is geworden. Met name in de deelstaten Bihar, Madhya Pradesh en Uttar Pradesh is de situatie nog altijd schrijnend. Er is geen correlatie geconstateerd tussen economische groei en afname van ondervoeding. Duidelijk is in ieder geval dat slechts de ‘happy few’ lijken te profiteren van de groei.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Surveillance loont, of toch niet?

ivo opsteltenSurveillance loont. Minister Opstelten (Veiligheid & Justitie) lanceerde onlangs zijn voorstel om Automated Number Plate Recogntion (ANPR) aanzienlijk uit te breiden. Camera’s met ANPR-software scannen kentekens om die langs verschillende opsporingslijsten en zwarte lijsten te leggen. Het voorstel heeft hem vanavond terecht een Big Brother Award opgeleverd.

Maar ANPR levert ook de staatskas een leuk zakcentje op. Onze Steeph vond in de begroting van 2014 een bedrag van drie miljoen euro ingeboekt. Niet als kosten, maar als opbrengsten. Met ANPR kun je makkelijker controleren. Aangezien de plannen erin voorzien om het systeem landelijk uit te rollen en mogelijk ook camera’s van het ministerie van Infrastructuur in te zetten, wordt continu overal iedereen gecontroleerd.

In Engeland boekte de politie hiermee veel succes. Alleen al in 2008 haalde de Engelse politie 185.000 onverzekerde auto’s van de weg met behulp van ANPR. Dat is veel, maar nog niets vergeleken met de hoeveelheid reisbewegingen die dagelijks in een database worden gestopt (en worden bewaard), namelijk 10 tot 14 miljoen. Per dag.

Die gegevens staan in een centraal systeem, waar verschillende veiligheids- en opsporingsdiensten kunnen bijhouden. Ook, zo blijkt, kunnen inzittenden vaak ook geïdentificeerd worden. Dat was niet de bedoeling, maar is wel handig.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende