Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Kunst op Zondag | Paralympics
Hebben we alle zomersporten nu wel gehad? Nee, de Paralympics komen er aan (25 augustus tot 9 september). De ‘London Cultural Olympiad’ presenteert met het programma Unlimited natuurlijk kunstenaars die wat missen.
Blinde kunstenaars beeldhouwen, dove kunstenaars dansen, ontarmde kunstenaars voet- of mondschilderen. Soms bepaalt de handicap het vak dat de kunstenaar beoefent. Rolstoelers kunnen bijna alles.
Waarom hebben ze in Londen “onze” Rob Scholte niet uitgenodigd?
In de Boterhal in Hoorn kun je tot 26 augustus nog niet eerder vertoonde zeefdrukken en viltstifttekeningen van hem zien. Hier doen we het met een fragment van ‘Après nous le déluge’, de enorme wand- en plafondschilderingen die hij in de negentiger jaren maakte in het in Japan nagebouwde Huis ten Bosch. Dat was wel voor hij in een rolstoel belandde. Werk van na die tijd vind je op zijn website.

In Londen mag curator Priscilla Sutton (Australië) haar ‘Spare Parts’ tentoonstellen. Al eerder vertoond in Brisbane (2010), toen de eenbenige Sutton op het idee kwam haar oude protheses door kunstenaars te laten bewerken. Ze riep gehandicapten op hun oude protheses door kunstenaars te laten recyclen.
‘One step a head’ van Charlie Tuesday Gates, op de afbeelding boven dit artikel, is een van de resultaten. Hieronder links ‘Born of a diabolo’ van Tim Rix en rechts ‘Mr Chips goes to Washington’ van Giles Kilham.

‘De staat Israël kan een voorbijgaand fenomeen worden’
Sami Michael is een in 1926 in Bagdad, Irak, geboren Israelische schrijver. Wegens activiteiten voor de communistische partij moest hij in 1948 vluchten en werd hij in 1948 bij verstek ter dood veroordeeld. Na een kort verblijf in Iran, waar hij zich aansloot bij de communistisch Tudeh-partij, kwam hij in 1949 naar Israel. Daar werd hij door Emil Habibi naar de communistische krant Al-Ittihad gehaald. Later werkte hij als hydrologisch ingenieur. Wegens de misdaden van Stalin nam hij afscheid van het communisme.
Hoewel zijn moedertaal Arabisch is, wist Michael de omschakeling naar Hebreeuws te maken. Vanaf 1974 publiceerde hij 11 romans, drie non-fictie boeken over culturele, politieke en sociale onderwerpen, drie toneelstukken en een kinderboek (voor zover ik weet is slechts één boek, Trompet in de wadi, vertaald in het Nederlands).
Sinds 2001 is hij voorzitter van ACRI, de Vereniging voor Burgerrechten in Israel. De onderstaande rede hield hij in juni tijdens een conferentie in zijn woonplaats Haifa. Het is een hartstochtelijke cri de coeur van een Israeli afkomstig uit de Arabisch wereld die het allemaal verschrikkelijk de foute kant op ziet gaan. Lisa Goldman vertaalde zijn speech naar het Engels voor het blog +972. Op mijn beurt vertaalde ik dat voor dit blog.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Infographic Directory
Information graphics or infographics are graphic visual representations of information, data or knowledge. These graphics present complex information quickly and clearly, such as in signs, maps, journalism, technical writing, and education.
Today information graphics surround us in the media, in published works both pedestrian and scientific, in road signs and manuals. The Infographic Directory is a blog by David Eaves featuring awesome quality infographics from around the internet in a wide range of categories.
Meer verstrooiing bij The Presurfer.
CO2: van emissiegas tot grondstof
In onze rubriek Op weg naar duurzaamheid verkennen we oplossingen voor milieuvraagstukken naar aanleiding van de documentaireserie Earthrise van Al Jazeera. Deze week: groen goud, waarom Belize sleepnetten verbood en een epische reis om de wereld op zonne-energie.
Groen goud
Schone elektriciteit kunnen we produceren met nieuwe technieken als zonnepanelen en windmolens. Maar een duurzaam alternatief voor olie vinden, waar veel transport afhankelijk van is, is een stuk lastiger. De eerste generaties brandstoffen oogsten veel kritiek: de omvangrijke plantages voor sojabonen en oliepalmen dragen bij aan de ontbossing en gaan ten koste van het landbouwareaal.
In het Spaanse Alicante laat Bio Fuel Systems daarom haar oog vallen op algen om groene olie te produceren. Algen groeien extreem snel, ze verdubbelen hun massa meerdere malen per dag. In de testomgeving in Alicante levert de naastgelegen cementfabriek de grondstof: CO2-uitstoot.
Het bedrijf stelt dat het met deze techniek tot 400 keer meer olie kan produceren dan met de traditionele biobrandstoffen gebruikelijk is. Het groene goud heeft dezelfde kenmerken als ruwe olie, met één belangrijk verschil: de algenfabrieken staan naast fabrieken die veel CO2 uitstoten. Het groene goud is daarmee feitelijk koolstofnegatief. Inmiddels bouwt men een commerciële productie-omgeving van 600 hectare.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Drugsbazen verbieden Crack in Brazilië
Wat Roemer echt deed in Boxmeer
Emile Roemer moet een zware week gehad hebben. Niet alleen werd hij door rechts en links bekritiseerd om zijn uitspraken over het Europese begrotingsbeleid, maar eerder deze week werd er getwijfeld aan zijn premierwaardigheid. Want: als wethouder van Financiën in Boxmeer had hij onder curatele gestaan. Blijkbaar kan Roemer niet met geld omgaan. Reaguurder G. de Vader biedt enige context aan dat nieuws.
Wat waren ze blij bij de Roze Rioolput. Emile Roemer had als wethouder van financiën in Boxmeer onder curatele gestaan. FEIT!, want het stond op Twitter.
Feit 1: Emile Roemer was van april 2002 tot november 2006 wethouder in zijn hometown Boxmeer.
Feit 2: De gemeente Boxmeer stond tussen 2004 en 2007 onder curatele van de provincie Noord-Brabant omdat de gemeentelijke financiën niet op orde waren.
Feit 3: Verantwoordelijke voor die cashflowfaal was Emile Roemer, wethouder van Financiën.
Feit 4: Het ging om ‘structurele tekorten’ (van 1.494.432,40 euro, om precies te zijn).
You do the math!, kirt de telegraafredacteur vervolgens triomfantelijk.
Nou vooruit dan maar.
Wel even voorop gesteld. Feit 3 is nogal gecharcheerd, want niet een wethouder maar de gemeenteraad besluit over de uitgaven. Maar goed, je werkt niet voor niks bij De Telegraaf. Hieronder the math.
Feit 5: Eind 2003 werden diverse gemeenten in Noord Brabant onder preventief toezicht geplaatst, Boxmeer onder meer na tegenvallers bij de realisatie van een brede school en een nieuw gemeentehuis, waartoe niet de wethouder maar de gemeenteraad in eerdere zittingstermijnen had besloten. Daarnaast valt te lezen in de raadsstukken dat centralisatie van rijkstaken en rijksbezuinigingen resulteerden in een aanmerkelijk lagere algemene uitkering uit het gemeentefonds. Niet echt schokkende zaken dus, en het tekort (1,4 mio) viel ook wel mee maar zou met name door de lagere afdracht van het Rijk wel structureel zijn.
Feit 6: Preventief toezicht wordt ingesteld wanneer de begroting niet materieel in evenwicht is en de meerjarenraming niet aannemelijk maakt dat er een herstel van het evenwicht komt. Dat is dus aan enige interpretatie onderhevig. Om een zetje in de juiste richting te geven, lekte de plaatselijke VVD begin 2004 stukken naar de krant alsof Boxmeer reddeloos verloren was. Inclusief alle beschimpingen aan het adres van wethouder Roemer. Zie de bijdrage in dit verslag van mevrouw Van den Brand. Gedeputeerde Staten ging mee; de SP was toen nog in geen enkele provincie vertegenwoordigd en had daar (ook nu nog) weinig vrienden. Overigens is preventief toezicht een milde toezichtsvorm (toezicht achteraf), in tegenstelling tot repressief toezicht.
Feit 7: Roemer liet zich niet kisten en in de daarop volgende drie jaar werd de taakstelling om 10% op de gemeentelijke begroting te bezuinigen keurig gerealiseerd.
Feit 8: De prestaties van Roemer gingen niet onopgemerkt voorbij aan de partijleiding van de SP, die hem in 2006 naar Den Haag haalde. Bij zijn vertrek werd grote waardering uitgesproken voor zijn kwaliteiten als wethouder, ook door de VVD. Niet in de laatste plaats omdat hij gezonde gemeentelijke financiën achterliet.
Feit 9: Korte tijd later trok de Provincie het preventieve toezicht in, omdat de structurele tekorten netjes waren weggewerkt.
Feit 10: Boxmeerse wethouders van VVD en CDA vinden dat Roemer als wethouder uitstekend heeft gefunctioneerd.
Feit 11: Boxmeer werd tijdens het wethouderschap van Roemer uitgeroepen tot beste woongemeente van Noord-Brabant.
Feit 12: De Telegraaf is een NSB blaadje dat selectief feiten presenteert om haar eigen politieke voorkeur over te brengen.
Via Retecool.
De (on)mogelijkheden van ‘user generated’ beleid
Wat moet de overheid met internet? Waarom zou zij zich er überhaupt mee moeten bemoeien? De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) heeft zich er de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Op Sargasso vertellen een aantal experts de komende weken over de kansen en bedreigingen en over de vraag wat de overheid met internet moet.
Overheden experimenteren met online medezeggenschap op beleid, maar de ervaringen zijn wisselend. Het wereldwijd meest bekende voorbeeld van cocreatie via het internet is de herziening van de IJslandse grondwet. Een commissie van 25 burgers heeft een nieuw ontwerp gemaakt en daarbij IJslandse burgers de gelegenheid gegeven via onder meer Facebook en Twitter voorstellen aan te dragen. Dit heeft geleid tot belangrijke voorgestelde wijzigingen, onder meer over het private eigendom op visgronden. De nieuwe grondwet moet echter nog door het Parlement worden aanvaard. Het referendum vindt daarover deze maand plaats, tegelijk met de presidentsverkiezingen.
De interactieve overheid, de term alleen al wekt de suggestie van daadkracht en bedrijvigheid. In het buitenland zijn er voorbeelden te over en ook in Nederland timmeren we hard aan de weg op dit vlak. Cocreatie van burger en overheid blijkt echter knap lastig in elkaar te steken. Hoe komt het dat de ervaringen zo wisselen? Wat zijn de lessons learned?
Waarom Assange geen vrijgeleide verdient
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.