ISIS in het defensief

Twee berichten vandaag. Het eerste: vanmorgen heeft ISIS Al-Rutbah ontruimd, waarmee de weg van Bagdad naar Jordanië vrij komt. Ook lijkt de aanval richting Hit te zijn ingezet. Dit betekent dat, na de val van Ramadi, ISIS steeds verder uit de vallei van de Eufraat wordt weggedreven, naar het noordwesten.  U leest er meer over in de doorgaans redelijk geïnformeerde Libanese krant Daily Star: hier.

Het tweede bericht: vanmiddag is het Syrische leger in de aanval gegaan richting Palmyra. Ten westen van de moderne stad ligt een middeleeuws kasteel op een wonderlijke bult in het landschap. Deze lijkt nu de inzet van de strijd te zijn: hier.

Open waanlink

  1. 1

    Voor ISIS zou het al erg genoeg zijn als in het Syrische leger vrouwelijke strijdsters zitten want als dezen hen doden is dat voor deze terreurorganisatie een grote schande en mogen zij vast het paradijs van allah niet in. Dat vrouwen inderdaad gevaarlijker kunnen zijn dan men denkt zal ik hieronder verwoorden wat ik ooit uit de geschiedenisboeken leerde:
    De Egyptische farao Thoetmosis II, die het joodse volk ten tijde van Mozes onderdrukte, was niet bang voor vrouwen en meisjes en hij liet vooral joodse jongens doden opdat ze hem hierdoor niet konden bedreigen.
    Wie weet kennen sommige leden van IS ook het verhaal over de rechtse Jakobijnse leider Jean-Paul Marat (1743-1793), een architect van de Terreur tijdens de Franse Revolutie en een vriend van Maximilien Robespierre. Marat was ooit bijna zelf eens veroordeeld geweest door het beruchte Revolutionary Tribunal maar toch vrijgesproken wat hem zijn leven uiteindelijk niet kon redden. Hij werd namelijk in zijn bad, Marat leed aan huidziektes en hij ging daarvoor in een schoenachtig bad met geneeskrachtig water zitten, door Charlotte Corday, een lid van de linkse Girondijnen, doodgestoken omdat zij wilde voorkomen dat Marat de Girondijnen zou uitroeien en ze zei hierna triomfantelijk: “Het is volbracht; het monster is dood!”
    Corday moest hierna voor dezelfde rechtbank terecht staan als Marat en ze voelde niets dan minachting voor de rechters die haar veroordeelden. Op een spotprent van dit proces hebben deze rechters een soort apengezichten of reusachtige lippen als van primitieve inboorlingen! En toen ze naar de guillotine werd gestuurd, tijdens een hevig onweer, liet Corday zelfs haar minachting voor de beruchte beul Charles-Henri Sanson blijken toen deze haar wilde beletten dat zij de valbijl zou waarnemen. Charlotte Corday zei tegen Sanson: “Meneer, u kunt mij niet beletten naar dit apparaat te kijken daar ik het volste recht heb het te zien!” Na haar onthoofding werd haar hoofd geschonden door een beulsknecht die daarvoor de gevangenis werd ingegooid en Robespierre zei later al dat vrouwen gevaarlijker waren dan men dacht al was zijn zus Charlotte Robespierre evenmin een katje om zonder handschoenen te pakken!
    De Duitsers hadden tijdens WO II vaak ook een gruwelijke afkeer van Russische vrouwelijke soldaten en scherpschutters en dezen werden vaak zonder pardon opgehangen, gefusilleerd, levend verbrand, opgehangen, verkracht enz. en de meest bekende Russische partizane, Zoja Kosmodemjanskaja (1923-1941), werd door de nazi’s gemarteld nadat zij Duitse schuren in brand stak en veroordeeld tot ophanging. Voor ze stierf aan de galg riep Zoja tegen de Duitsers: “U kunt in geen eeuwigheid alle 190 miljoen Russen gaan ophangen!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren