Duizenden afvallige moslims komen uit de kast met hashtag #ExMuslimBecause

De recente aanslagen in Parijs hebben een onverwacht neveneffect: nadat Maryam Namazie van de Council of Ex-Muslims of Britain de hashtag #ExMuslimBecause lanceerde, begonnen afvallige moslims over de gehele wereld hun verhalen te vertellen; velen anoniem uit angst voor represailles van hun omgeving of familie.

Daar zitten soms hartverscheurende verhalen bij, van homo’s en lesbiënnes in Golfstaten tot de dochter van een lid van de Britse Sjaria Raad, die verhaalde hoe haar vader haar voorhield dat volgens de islam verkrachting in het huwelijk een contradictio in terminis is, en zij dus bij haar misbruikpleger gehuwd moest blijven.

De hashtag krijgt echter niet alleen bijval: nogal wat moslims beschouwen het als nestbevuiling en een bijdrage aan anti-islamsentimenten. Bij de BBC, dat een radioreportage over de populaire hashtag had, vroeg de presentator zich af of de timing – zo snel na Parijs – niet wat al te opportunistisch was.

Uitgesproken ex-moslims als Namazie en Ali A. Rizvi nemen daar echter aanstoot aan.

Waarom, zo vragen ze, zou het hatelijk zijn om te vertellen waarom je een godsdienst hebt verlaten? Dat zeggen we toch ook niet van ex-christenen, of voormalige aanhangers van Scientology?

Ook snappen ze weinig van de houding van progressief- en radicaal links: dat beschikt wel over het onderscheidingvermogen om christenfundamentalisten in de VS fascistoïde beweging te doorzien; maar wanneer ex-Moslims stelling nemen tegen orthodoxe moslimbewegingen en deze als even fascistoïde aanmerken, dan geldt dat ineens als ‘intolerant’ en ‘haatdragend’.

Open waanlink

  1. 6

    Linkse politici hebben het altijd over minderheden, mensen die beschermd moeten worden, die zich aangevallen voelen en afvallige moslims (ook in de Westerse wereld zijn er talloze gevallen waarin in het beste geval de familie twee maanden de afvallige niet wil zien in het ergste geval volgt er een gedwongen huwelijk waardoor de jonge meid wel even geleerd zal worden dat afvallig niet allah welgevallig ).

    Maar linkse politici beschermen ze niet omdat de doorsnee moslim een potentiële kiezer is. En daarom wordt er gelijk bijgezegd dat ze anti-islam zijn of zelfs racistisch.

  2. 7

    @1: het staat wel degelijk in het stuk van Rizvi:

    2. Ex-Muslims often find themselves caught between the anti-Muslim bigotry of the far right that demonizes all Muslims, and the apologism of the far left that conflates any legitimate criticism of Islam with “bigotry” or “Islamophobia” — à la Ben Affleck’s tantrum on Bill Maher’s show last year. Criticizing Islam (an idea) and demonizing Muslims (a people) are very different things.

    3. Many ex-Muslims feel betrayed by their liberal counterparts in the West. The fight against Islamic jihad should come from a position of moral strength, not xenophobic bigotry. This is a fight that liberals should take on themselves before it’s hijacked by the far right.

  3. 8

    @7:

    Criticizing Islam (an idea) and demonizing Muslims (a people) are very different things.

    Wat is dat toch altijd voor een gelul. Academisch gezien misschien wel ja, maar hoe mensen een aanval op hetgeen ze zien als een onlosmakelijk onderdeel van zichzelf ervaren lijkt me inmiddels ook wel duidelijk (en wetenschappelijk vastgesteld).

  4. 9

    @8 Oké, dus als ik zeg dat het aan de invloed van het katholicisme te wijten is dat deze El Salvadorese moeder van een doodgeboren kindje een gevangenisstraf van dertig jaar opgelegd heeft gekregen (zit al sinds 2008 vast), dan demoniseer ik 1,25 miljard katholieken?

    Het lijkt mij dat er toch wel een verschil zit tussen:

    a) De islam is een inconsistent geloof vol rare verhalen en absurde regeltjes, daarom zou je er niet aan moeten geloven en mensen die dat wel doen denken blijkbaar niet al te kritisch na over hun religie.

    b) De islam zet mensen aan tot haat en geweld; moslims zijn allemaal een soort manchurese kandidaten, geprogrammeerd om langzaam hele wijken over te nemen, en dan als de stilzwijgende meerderheid de invoering van de sjaria te ondersteunen – indien niet goedschiks dan maar kwaadschiks.

    Snap je wel? Het eerste is kritiek op de godsdienst (als mensen zich daardoor aangevallen voelen, jammer dan); het tweede is een verdachtmaking aan het adres van hele gemeenschappen op grond van hun godsdienst. Dat is andere koek, pure demonisering.

  5. 10

    @8: Bedenk even dat dé Islam niet bestaat, en in feite niet één idee is maar meerdere, en dat niet iedere moslim alle ideeën deelt. Dan is het prima mogelijk om bepaalde ideeën te bekritiseren en de persoon in zijn/haar waarde te laten.

    En ja, soms raakt een idee aan iemands identiteit. Maar daarin zijn moslims (en zelfs gelovigen) bepaald niet uniek. En dat weerhoudt mensen er zelden van om hier kritiek op te geven.

  6. 11

    De hashtag krijgt echter niet alleen bijval: nogal wat moslims beschouwen het als nestbevuiling en een bijdrage aan anti-islamsentimenten.

    Dit niet kunnen omgaan met persoonlijke keuzes lijkt me eerder bijdragen aan anti-islamsentimenten.

  7. 12

    Hulde voor die ex-moslims. Wat een moed! Ik vind dat dat veel meer navolging verdient.

    Er is de nodige dreiging en intimidatie vanuit de gemeenschap en ik vind dat dat niet meer kan. Zeker na Parijs.

  8. 14

    Vind je niet dat er tegenwoordig veel artikelen en citaten zijn met zinnen, waarin iets beweerd wordt met – wat ik dan zie* – een onderstroom van: “En dat mag niet”.

    Bv: “U rijdt te hard, (en dat mag niet”).
    Dit “en dat mag niet” kun je beantwoorden met “dat vind ik ook” via “dat zal mij worst wezen” naar “dat vind ik van niet”.

    @8. *CRITISIZING ISLAM* (an idea) and *DEMONIZING MUSLIMS* (a people) are very different things.
    Voor 50% plus/min 40% een waar citaat, naargelang men met “En *DAT* mag niet”, “mee eens” tegenover “niet mee eens” is.

    @9 … dan demoniseer ik 1,25 miljard katholieken? …
    Ja, voor 50% plus/min 40% van de katholieken, naar gelang zij “… en dat mag niet”, beantwoorden met “mee eens” tegenover “niet mee eens”.
    Als je alle katholieken, die zeggen “het zal mij worst wezen”, weglaat, blijf over: 3% plus/min 2%.

    *Het was er al, maar nu valt het mij steeds meer op. Ik let er op (met de kans dat ik te veel cq zoiets in elke zin zie). De percentages zijn hypothetisch gekozen.

  9. 15

    @Joop: door ex-moslim te zijn of te worden distantieert iemand zich maximaal van de gebeurtenissen in Parijs.

    Dat is een goede zaak want dat wekt vertrouwen bij de rest van de samenleving.

  10. 16

    @15.

    Oh, een normale moslim kan zich dus niet optimaal distantiëren van deze gruweldaden. Alsof de rest van de samenleving alle moslims als potentiële daders moet zien, wat jij doet voorkomen.

  11. 21

    @20.

    Slechte vergelijking, het christendom is al sinds de reformatie in verandering, met godsdienstoorlogen en al, en sinds de verlichting naar meer vrijzinnigheid toegegaan, maar tot en met WO II was alles nog traditioneel en conservatief.

    Dat zie ik met enkele duizenden ex-moslims jammer genoeg niet gebeuren. Evenals minder terroristische aanslagen. Het omgekeerde gebeurt juist, de orthodoxe vormen binnen de islam nemen de laatste decennia weer toe: sociale controle, meer vrouw bedekkende kleding, meer afzetten tegen andersdenkenden, enz.

    Dus heel dat zogenaamde vertrouwen voor ‘de rest van de samenleving’ gebaseerd op dit bericht is totaal uit de lucht gegrepen.

  12. 22

    Kan iemand me serieus uitleggen waarom we speciale voetbalwetten en maatregelen invoeren als een kleine minderheid van die supporters zich misdragen en dus feitelijk daar alle supporters de dupe van worden en we dat niet bij geloofsovertuigingen mogen?

    Als de harde kern van Feyenoord anti-Semitische leuzen zingen tijdens Feyenoord-Ajax dan wordt Feyenoord daarvoor gestraft, maar als bijv moslims anti-Semitische leuzen schreeuwen of via spandoeken uiten tijdens een demonstratie dan wordt een moskee niet gestraft, volgens mij noemen ze dat rechtsongelijkheid.

  13. 23

    @22 Dat heeft met twee dingen te maken: openbare orde en wat kan gelden als rechtspersoon en wat niet.

    Hooliganisme brengt de openbare orde in het geding. Dan kun je zeggen: terrorisme eveneens; maar keer op keer blijkt dat radicalisering niet binnen moskeeverbanden plaatsvindt, maar daarbuiten, in huiselijke kring achter het internet, of door netwerken van vage kennissen.

    Hoe wil je dat aanpakken? Gaan we dan ideeën verbieden? Overheidscensuur plegen? De privacy van burgers schenden om door hun computers te ziften op zoek naar tekenen van radicalisering? Nee, dank u wel, zeg!

    Verder is Feyenoord als rechtspersoon aanspreekbaar (het is namelijk een vereniging) op wat er zoal binnen clubverband plaatsvindt; de islam is echter geen vereniging. Uiteraard zou je een moskeevereniging of stichting wel juridisch aan kunnen pakken als die activiteiten organiseert waar zaken plaatsvinden die het daglicht niet kunnen verdragen; maar moskeeën houden zich doorgaans keurig aan de wet; zelfs de salafistische.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren