1. 3

    @2: Nee hoor, voor de juiste prijs is alles en iedereen te koop, men moet enkel niet alleen in geld denken, soms is de prijs niet in contanten maar in iets anders.

  2. 5

    Die man van de vastgoedfraude, Jan V. die zei dat ook.
    “Je kan iedereen omkopen”.
    “Welnee”
    “Oh ja wel hoor, de ene met geld, de andere met hoeren en een derde met t opwachten van zijn kinderen op school”
    oid…

  3. 6

    Ik vind bedreiging beduidend anders dan omkoping. Maar dat de meeste mensen (ook gij…) een stuk beinvloedbaarder zijn dan ze zelf denken… ja, dat geloof ik zeker wel. Zeker als het heel subtiel en manipulatief gebeurt met een voor de persoon juiste mix van koekjes, beroep op loyaliteit en passieve agressie, plus wat subtiele chantage met ‘de vorige keer was je er ook niet vies van’… dan ja.

    Wat dat betreft is het soms ook wel heel makkelijk om te denken dat je daar boven verheven bent en dat het alleen slechte mensen zijn die daarin de verkeerde keuzes maken. Ik denk dat beter beseffen hoe makkelijk we daar allemaal mee te manipuleren zijn ons dichter bij een verdediging ertegen zou kunnen brengen.

    (Overigens, over te koop gesproken… dan moet je de John Oliver van deze week Last Week eens kijken over rechters. https://www.youtube.com/watch?v=poL7l-Uk3I8 )

  4. 7

    @1: Ja dat weten we nu al jaren van jou. Maar je hoeft het niet iedere keer te vertellen, tenzij je natuurlijk niet kunt slapen van de schuld ;).

  5. 9

    Gezien de stuitende hoeveelheid seksschandalen in de Britse politiek hangt de boel daar van chantage aan elkaar. Feestje, seks met kinderen, filmpje, klaar. Eten ze uit je hand.

    O wacht, da’s voor complotgekkies.

  6. 14

    @8

    Je verkoopt anders onzin genoeg. ;-p

    Verder heeft Bolke gelijk, iedereen is voor een zekere prijs te koop. Het verschil is, echter, dat veel mensen zich zeer oprecht en eerlijk voelen en nooit in een situatie terecht zijn gekomen waar men zich voor kan laten verkopen. Houden zo, overigens!

  7. 15

    Ik zie het verschil niet met mensen als Tony Blair die na zijn carrière vele miljoenen per jaar binnenharkt met advieswerk. Aan de PR van foute regimes die niets ophebben met mensenrechten. Aan de PR van grote banken die nota bene door het publiek zijn gered. Het is een diep cynische manier van machtsgebruik die niets opheeft met “the common good”. Bij ons zijn veel politici geen spat beter. En het enige dat helpt is naming and shaming, en dat is deze week in Engeland goed gelukt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren