To Bieber or not to Bieber

Oud Zeikwijf haat streberige ouders.

Over het gedrag van de meeste ouders tegenover hun kinderen ben ik tegenwoordig niet te spreken. Zij zadelen mij namelijk op met onnodig en zelfs kwalijk extra werk.

Het begint op de lagere school. Op de crèche gaat het nog wel, maar op de lagere school barst het pas los. Moeders (het zijn voornamelijk moeders) zijn verwikkeld in een wedloop om de ingewikkelste traktaties als het kind verjaart, de meest vergezochte (en duurste) partijtjes en de meest vroegtijdige disco avonden.

Ik ging met 13 jaar voor het eerst naar de disco, ’s middags mind you, maar dat was omdat een vriends vader de eigenaar was. Bij mijn tweede nest begonnen de avonddisco’s in groep 7. Aangezien 90% van groep 7 volgens de nieuwe mode allemaal met 5 jaar naar groep 3 overgingen, zijn ze dus 9 als de late dansfeesten losbarsten. In groep 8 willen ze tig keer per schooljaar naar een Frisfeest tot het uur nul, en reken maar dat zij allemaal  a.s. donderdag klokslag 9 uur aan de computer zitten want op dat tijdstip, gedurende enkele seconden, worden de tickets uitverkocht voor het optreden van Justin Bieber op 13 april 2013 in Arhem, à 99 euro p.stuk, startprijs. 99 euro per stuk! In sodding Arnhem! Op 13 april tweeduizend fokking dertien! Je hebt kans dat er op 13 april 2013 niet eens meer een Gelredome is, of een euro, of zelfs een aarde, en dat je tiener over zijn Biebergekte finaal heen is. Er zijn dus ouders die dat betalen (voor één of meer kinderen) en die op 13 april naar Arnhem heen en weer rijden met hun vroege volwassentjes, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Ik haat ze.

Je kan bij hoog en bij laag springen maar zie je daar tegen te verzetten. Peer pressure, heet dat, en elke ouder weet precies wat dat betekent. Het betekent afzien. Het is de kink in de kabel die je niet voor mogelijk hield toen je aan kinderen begon. “Peer pressure? Fingers in ze nose. Ik beslis zelf wel wat goed of slecht voor mijn kind is” moet je toen  geroepen hebben. Tot het begon, niet meer terug te draaien viel, en je finaal gek maakte.

Onnodig is het ja, in het licht van de jaren ’80 wanneer ik mijn eerste nest kreeg. Toen was iedereen straatarm: dat scheelde een slok op een borrel wat betreft de mogelijkheden tot verwennen van je kroost. Geen Justin Bieber à 99 euro per kaartje, dat kan ik u vertellen, en geen ingewikkelde verjaardagspartijtjes. Als je jarig was dan nodigde je je klasgenoten uit op de woensdagmiddag om te spelen en taart te eten. Aan het einde van de middag werden de spruitjes opgehaald: ze blaakten niet minder van vreugde dan de groeisels die nu op een zondagmiddag blasé terug komen van lasergamen of paintballen. Maar dat krijg je ze niet uitgelegd.

Tenslotte is het inderdaad kwalijk, vind ik, omdat je je kind wel iets moet bijbrengen over verleidingen weerstaan en zo. Over reptiele hersenen versus neocortex. Dat soort dingen. Ik zou het goed vinden als u dat niet deed – tenslotte is iedereen vrij om te doen wat hij of zij goeddunkt – als dat mij niet dwong om zelf de lat van de uitsloverij jegens mijn kinderen steeds hoger te zetten.

Ik heb nog één dag de tijd om te beslissen of ik een bitch van een moeder ben die haar kind de goddelijke ervaring onthoudt om Justin Bieber in levende lijve te aanschouwen. Als het me allemaal even te veel wordt kan ik altijd een “stressreductie training voor ouders” op de UvA gaan volgen. Daarvan kreeg mijn jongste onlangs een folder mee van school. Onbaatzuchtige empathen zijn het, die leraren.

Foto Flickr cc NRK P3

  1. 1

    Ik haat ze ook, maar dat mag niet.

    Die kids & ouders zijn verwikkeld in een heuse wapenwedloop. Moeten alles kunnen, overal aan meedoen, mogen nergens buiten vallen, hebben ‘evaluatiegesprekjes’ op hun 5e jaar (i kid you not) en doen in principe alles goed.
    Als een kind niet meekomt is dat per definitie de schuld van school. Wordt je 10e met hardlopen krijg je een medaille. Als je geslagen wordt keer je de andere wang toe dat is immers de weg van een kleuter die ongetwijfeld carrière gaat maken.
    Het staat in de sterren geschreven. Ondertussen pikken ze de skills die ze nodig denken te hebben op, op basis van hoe een mediapersoonlijkheid dat doet: aandacht, aandacht aandacht.

    Zijn ze eindelijk op de middelbare school of zelfs universiteit belt papa of mama docent of hoogleraar op om verhaal te halen m.b.t. de ‘te laag beoordeelde paper’. En ze zwichten ook nog. Blijft over een leger nietsnutten.

    Aspiratie is een bitch.

  2. 2

    Zwichten is voor wichten. Papa zegt gewoon: “Jammer joh, val jij effe buiten de boot.”

    In mijn leven ben ik nog geen enkele perfect functionerende volwassene tegengekomen, dus voor een beetje schade aan mijn kind haar welzijn ben ik niet bang.

  3. 3

    Ja, dus, en?

    Gewoon niet aan meedoen als je het niet wilt.

    Ook dat moet je je kinderen leren, want als je het aan henzelf overlaat, komt de puber-peer-pressure om de hoek kijken, en daar is het “erbij horen” dermate belangrijk, dat ze altijd zullen zwichten.

    Als je je kinderen niet intoomt, krijg je dit: vandaag is het nog Justin Bieber, morgen is het James Deen:

    “A visit to the comments section of Deen’s website appears to confirm Nightline’s claims:

    “Hey James :) I’m 16 years old and i love your work”

    “hey (; have you EVER banged a teen latina ? e-mail me….”

    “i would totally rock your world…mind you im 16 about to be 17.””

  4. 5

    Ja, nou gruwelijk: tienermeisjes blijken seksfantasieën te hebben… Wauw, wat een openbaring.

    Vroeger hadden ze dat over John Travolta en John Stamos, nu ook over mannelijke pornosterren. The horror…!

    Maar wat veel belangrijker is, is dat Justin Bieber een oelewapper is die niks bijzonders presteert. Hij is niet bijzonder knap, hij kan niet geweldig zingen, en hij zet geen bijzondere show neer: hij is gewoon op het podium gehesen omdat hij voldoet aan een bepaald profiel (dertien in een dozijn-tieneridolen), en vervolgens maken platenproducten, schrijvers en liedjesmakers een product voor ‘m dat bij zijn imago past.

    Kennelijk werkt dat, je hijst tieners met een matig talent voor zingen en dansen, die er niet monsterlijk uitziet op een podium, en de verkoop van justin-bieberplaten, t-shirts en posters kan beginnen!

    De oplossing is simpel: ouders moeten hun kroost voorhouden dat ze alle luxe – van telefoonabonnementen en merkkleding tot justin bieber concerten en het treinreisje naar het Gelredome – maar uit hun eigen zak moeten betalen. Worden ze volwassen van.

  5. 6

    “Ja, nou gruwelijk: tienermeisjes blijken seksfantasieën te hebben… Wauw, wat een openbaring.

    Vroeger hadden ze dat over John Travolta en John Stamos, nu ook over mannelijke pornosterren. The horror…!”

    Tuurlijk hebben ze die, en dat is op zich ook geen probleem. Het wordt natuurlijk wel een beetje anders als je verliefde dochter zich vervolgens in het hoofd haalt zich aan zo iemand te moeten “aanbieden”.

    Maar misschien vind jij dat dat allemaal maar moet kunnen, want “peer-pressure” en “anders vallen ze buiten de groep” of “anders worden ze gepest”.

    Als het morgen bon-ton wordt voor meisjes om zich als amateur-hoertjes aan loverboys aan te bieden, lijkt het me ook niet echt verantwoordelijk gedrag om dat maar toe te staan.

    Maar misschien ben ik ouderwets.

  6. 9

    @006 Tja. Hoe weet je dat de meisjes die die comments achterlieten op het blog van Deen dat deden als gevolg van groepsdruk, en niet gewoon stille muurbloempjes waren?

    Trouwens leuk dat in die link van 004 Rocco Siffredi nog even genoemd wordt; wat mij betreft die enige mannelijke pornoacteur die naamsbekendheid verdient. Ron Jeremy is eigenlijk gewoon een vies mannetje en van die Deen had ik tot vandaag nog nooit gehoord.

  7. 10

    Kinderen zijn geen volwassenen. Het is schadelijk ze wel zo te behandelen. Als een volwassene tegen me zegt: “Ik wil naar Justin Bieber” zeg ik: leuk, veel plezier. Als een kind het zegt, is het antwoord: Nee. Doen we niet. Dat is niet makkelijk om te zeggen, zeker niet als je het honderdduizend keer moet herhalen, maar het is het enige juiste antwoord.

    Trouwens, hoeveel zakgeld krijgen je kinderen? Goede kans dat ze tussen nu en Bieber-Day in 2013 de 99 euro wel halen. Dan zou je nog kunnen zeggen: “Als je het echt wilt, doen we het van je eigen geld. Dan krijg je het komende jaar geen zakgeld meer.” Op zich ook een mooi lesje vooruit denken.

  8. 11

    @6 “Maar misschien vind jij dat dat allemaal maar moet kunnen, want “peer-pressure” en “anders vallen ze buiten de groep” of “anders worden ze gepest”.

    Ja, dat geeft precies weer wat ik vind: ouders moeten hun tienermeisjes toestaan seks te hebben met mannelijke pornoacteurs om te voorkomen dat ze buiten de groep vallen en gepest worden door hun vriendinnetjes.

    Maar serieus: iemand die met zulke stroman-argumenten komt als jij hierboven doet, kan ik totaal niet serieus nemen.

    Wie zegt dat die meisjes zich aanbieden aan die pornosterren vanwege groepsdruk? Heb je daar sociologisch onderzoek of een journalistieke reportage bij, waaruit dat blijkt, of zuig je dat uit je eigen dikke duim? En het is internet, man! Daar roept iedereen voortdurend van alles, doet zich voor als een ander. Wie zegt dat het echt is, en dat het meer is dan bluf en fantasie?

    Het lijkt mij eerder dat als in hun omgeving bekend wordt dat ze zo’n berichtje hebben achtergelaten, ze vervolgens op facebook en twitter als de “slet van de school” worden afgeschilderd. Dus de groepsdruk zou eerder de andere kant op werken, zou ik zo denken.

    Maar goed, wat weet ik nou helemaal van tienercultuur?

    “Als het morgen bon-ton wordt voor meisjes om zich als amateur-hoertjes aan loverboys aan te bieden, lijkt het me ook niet echt verantwoordelijk gedrag om dat maar toe te staan.”

    Dit is het ‘glijdende schaal’-argument, over de immer afglijdende jeugd. Daar heeft Hans Dorrestein nog een paar vermakelijke versjes aan gewijd in ‘De Grote Stad’:

    “…In het mensdom zit de klad
    Daar in de stad, daar in de grote stad
    Waar niemand bidt en niemand werkt
    En waar men de verslaving sterkt

    Daar zijn de kindertjes van zes
    Nooit met hun hoofd meer bij de les
    Vergeten potlood, pen en gum
    Beneveld door de opium

    Ikzelf houd ook wel van een shot
    En mijn priknaald is al bot
    Maar ik vind het glad verkeerd
    Als men peuters spuiten leert
    Het hele onderwijs ligt plat
    Daar in de stad, daar in de grote stad

    Men is dolgedraaid en mal
    Door zedeloosheid en verval
    Men trekt en rukt en masturbeert
    Als men niet schuiner nog marcheert
    Open en bloot, midden op straat
    Je glibbert voort over het zaad

    Meisjes van drie zijn veelgevraagd
    Amper drie zijn ze geen maagd
    Daar maken mannen goede sier
    Met een heroinehoer van vier
    Het zijn net beesten, weet u dat
    Daar in de stad, daar in de grote stad…”

  9. 13

    Het gaat niet alleen om geld. Ik wil graag dat mijn dochter zich niet als vee gedraagt. Justin Bieber is, zoals Prediker zegt, een dom product van de muziekindustrie, uit het niets geschapen om van nog dommere mensjes zsm schatrijk te worden. Mij bevalt het niet dat mijn dochter onder die categorie zou vallen.

  10. 14

    Je hebt ‘nee’ gezegd, omdat…? De enige reden dat ze daarheen wil volgens jou is dat alle andere meiden uit haar klas het ook willen, en ze moet leren de ‘peer pressure’ te weerstaan?

    Of dat mammie iets niet automatisch goedkeurt omdat andere ouders het wel goedkeuren?

    Of omdat jij dan gedwongen ben mee te gaan, of je kind uit handen te geven aan een van die ouders met weke knieën die je zo veracht en dan over een jaar toch de hele middag en avond in de zorgen zit of alles wel goed gaat (maar dat zou je eigen argument verslaan dat je voor zover in de toekomst helemaal geen plannen kunt maken)?

    Het is niet erg om je kind iets te verbieden, zolang je voor jezelf maar (emotioneel) scherp hebt waarom je het verbiedt, en de échte overwegingen helder communiceert.

    Tot zover dr. Phil ;-)

  11. 17

    Ik geloof dat ik zoiets heb gezegd als: “Belachelijk plan. Te ver te duur te jong.” Van de schrik is mijn tweede (FYI dochter is de derde, ik heb er nog eentje van 23 rondlopen) vandaag SPONTAAN en vrijwillig van zijn voornemen enkel Jordans sneakers te kopen afgestapt, en heeft schoenen aangeschaft à 70 euro. HULDE!

  12. 19

    Nike Air Jordans? Die had ik nog toen ik in groep 8 zat! Daar stond ik met gave dure nieuwe schoenen op het speelplein. Alle kinderen kwamen kijken en een of andere bijdehante kutkoter (je kent ze wel) merkte op dat er godverdomme helemaal geen Nike logo op stond.

    Ik haat kinderen.

  13. 22

    Ik ben nieuw hier en moet zeggen dat het niet meevalt om jullie reacties op tijd op te sporen in de wirwar aan reacties op reacties op reacties. Pfioe. Ik zit nu mijn debuut biij Sargasso te vieren met een biertje op mijn zonnige platje. Wat het daadkrachtig handelen wat bemoeilijkt. Als u begrijpt wat ik bedoel.

  14. 23

    Prijzenswaardige gedachte en je kunt proberen het aan je dochter uit te leggen, maar ik geef je weinig kans. En hoe meer je ertegen bent, hoe meer je dochter zich zal verzetten. De tragiek van de opvoeder. (Ik heb wel eens bedacht om me geërgerd uit te laten over de platvloersheid van Baudelaire of Mozart, in de hoop dat dat de belangstelling wekt – maar volgens mij hebben ze dat door)

  15. 28

    Iemand die te besodemieterd is om zijn pony te verzorgen is vaak ook te besodemieterd om de rekeningen van stalling, dierenarts en verzekering te betalen. En als je dochter zich eenmaal ontfermd heeft over zo’n schepsel, is het hek van de dam.

  16. 32

    Goed dat je hier schrijft, Oud Zeikwijf, hoef ik voor jou niet meer door te linken naar Nurks ofzo. Ook ik ben niet dol op dit alleen bij Sargasso geziene op nummer reageren; schept ook dilemma, moet ik nou hier bij 22 reageren of juist onderaan? Sargasso redacteur Joost had vroeger bij GeenCommentaar iets gemaakt waardoor je via @ (en het reactie nummer) of #(en naam) in je reactie kon linken waar je boos (of blij) om was.

  17. 33

    Wat ik doe is vanaf de hoofdpagina in de sidebar (onder de Waanlinks) kijken naar nieuwe reacties (als je over een naam heen zweeft kun je zelfs het begin zien van wat iemand schrijft, en dan zie je gauw genoeg of het over jouw reactie gaat of over iets dat je geen barst interesseert).

    Als je dan op een naam klikt, kom je direct op de reactie hier terecht.

  18. 37

    Leuk, laat me de resultaten weten! Ik hoop het in de toekomst ook te gaan gebruiken. “Regel 1 hier in huis is: Les Fleurs du Mal komt er niet in. Dat boek mag je absoluut niet lezen, en als ik je er toch op betrap zwaait er wat” Maar dat zal nog wel even duren: voorlopig is het hier geblèr i.p.v. Baudelaire.

    On a somewhat different note: ik zie dat je toch maar geen Bieberticket hebt gekocht: http://www.nu.nl/muziek/2852220/justin-bieber-krijgt-gelredome-nog-niet.html

  19. 41

    Dochter komt thuis en zegt tegen Mijnheer Oud Zeikwijf: “Paap, mag ik je iets vragen? *liefst stemmetje en ditto gezicht* Mag ik toch naar Justin Bieber? Larissa’s moeder heeft kaartjes gekocht: één voor Larissa en één voor mij…”

  20. 42

    En wat was daarop de reactie van Mijnheer Oud Zeikwijf?

    En verder: is Larissa’s moeder nou verkeerd ingelicht door jouw dochter en haar vriendinnetje (dat het alleen maar over geld gaat, en dat jullie denken dat ze op eigen houtje gaan), of is die nu welbewust bezig voor een ander te bepalen hoe die ander de eigen kinderen moet opvoeden?

  21. 43

    Mijnheer Oud Zeikwijf zei: “Daar moet ik met jouw moeder over praten.” Over je 2de vraag: we weten het niet.

    De dag erna ging dochterlief naar Jeugdland alwaar ze de oude pony van haar eigen manege (die aan Jeugdland geschonken was) in verregaande staat van verwaarlozing aantrof: graatmager, kon amper op zijn benen staan. Zij heeft alarm geslagen, de pony is teruggehaald. In de trailer kon hij niet staan, zo zwak was hij. De dierenarts legde hem aan het infuus, zei dat als hij onder de darmwormen zat, en dat als zij niet ingegrepen hadden het beest de volgende dag dood was geweest. Dochter is nu de held van de manege. Zij vroeg ons om de rekening van de dierenarts te helpen betalen. We hebben ja gezegd. Zodoende gaat het geld van Justin Bieber nu naar een goed doel van dochter.