Hieronder volgt een voorpublicatie uit de boek Overleven Verplicht dat morgen wordt gepresenteerd tijdens het gelijknamige symposium ter herinnering aan de vermoordde IKON-journalisten. Uw blogger Carlos werd in de hoedanigheid van burgerjournalist gevraagd om een bijdrage te leveren aan dit boek en meerdere reaguurders gaven aan benieuwd te zijn naar de tekst, bij deze. Het boek (en een DVD) kan besteld worden op overlevenverplicht.nl. Miljoenen virtuele Koos Kosters De krantenfoto van Koos Koster die geflankeerd door collega’s in El Salvador over straat loopt, maakte op mij als negenjarige jongen zo’n indruk, dat toen mij 25 jaar later gevraagd werd naar de herdenking van zijn dood, ik dit beeld direct als eerste voor me zag. Destijds ademende de foto voor mij een gevoel van avontuur en spanning. Koos Koster loopt met opgeheven hoofd de wereld in, wie kan hem iets maken? Toch waren hij en zijn drie collega’s een week later dood. Koos Koster heeft in zijn loopbaan risico’s genomen om de wereld te vertellen over mensenrechtenschendingen en armoede. Uiteindelijk heeft hij zijn felle stellingnamen en oprechte intense betrokkenheid met de dood moeten bekopen. Zijn werk was echter van onschatbare waarde in een tijd dat nieuwsgaring nog hoofdzakelijk verliep via kranten en televisie. Zonder geëngageerde journalisten als Koos Koster die in dictaturen hun leven waagden, had men daarbuiten nooit wat vernomen van de misstanden. Slechts weinig mensen zullen, als ze zelf in een veilige situatie verkeren, het besluit nemen om onbaatzuchtig het gevaar op te zoeken. Doordat de mensen in de dictatoriale regimes van Latijns-Amerika zelf het nieuws niet naar buiten konden brengen waren ze afhankelijk van die enkeling die een brug vormde tussen hun land en het Westen. Door de komst van het internet heeft zich een revolutie voltrokken in de informatievoorziening en zijn burgers in een dictatuur of in oorlogssituaties vaak wel zelf in staat het nieuws over geweld en onderdrukking naar buiten te brengen. Wie zelf toch al in een onveilige situatie verkeert, is waarschijnlijk eerder geneigd om als boodschapper op te treden en de extra risico’s te accepteren. Ambtenaar, student of boer – iedereen kan nu zelf met behulp van een weblog als journalist optreden. ‘Burgerjournalisten’ worden ze genoemd. In de korte geschiedenis van het nieuwe medium weblogs hebben burgerjournalisten al op verschillende belangrijke momenten cruciaal nieuws naar buiten gebracht. Weblogs zijn een laagdrempelig en democratisch medium. Geen wonder dat ondemocratische regimes er onrustig van worden.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
In een poging de politici een menselijk gezicht te geven (vraag me niet waarom dit gewenst is), heeft men de site 150volksvertegenwoordigers opgezet. Heel veel persoonlijke details van de dames en heren uit de Tweede Kamer.
Hieronder ook, bij bijna iedereen, de lijst met websites die ze zeggen te lezen. Uiteraard zitten daar de gebruikelijk zaken als de eigen partijsites, de persoonlijke weblogs en de googles en nu.nls tussen.
Maar lezen ze ook onafhankelijke weblogs? Niet dus. Dit is de schamele oogst:
Geenstijl.nl: Joop Atsma, Harry van Bommel, Hero Brinkman, Boris van der Ham, Renske Leijten, Alexander Pechtold
Hetvrijevolk.com: Sietse Fritsma
Burorenkema.nl: Sybrand van Haersma Buma
Bescheidenheid en nederigheid is ons deel.
Naarmate er meer bekend wordt rondom de veroordeling van de Egyptische blogger Kareem wordt het totaalplaatje steeds smeriger. De website Free Kareem voegde enkele dagen geleden nieuw beeldmateriaal en uitleg toe waaruit blijkt dat zelfs de vader van Kareem zijn eigen zoon laat vallen.
Terwijl enkele reaguurders hier riepen dat deze veroordeling een ‘carrieresprong’ voor Kareem zou inhouden en anderen de digitale onverlaat Jeroen de K. ter sprake brachten is de werkelijke situatie van Kareem velen malen zorgelijker. Het is zeer waarschijnlijk dat Kareem momenteel wordt mishandeld. Toen Kareem de rechtszaal verliet waren er rode plekken van klappen in zijn gezicht te zien en zelfs onder het oog van de camera werd hij in de politiebus geslagen. Dan kan je nagaan hoe het er aan toegaat als er geen pers bij is. Hoe men in Egyptische cellen omgaat met gevangenen is o.a. te zien in dit Channel 4 item.
Ondertussen krimpt iedereen rondom Kareem ineen van angst. Beschuldigende vingers wijzen naar het buitenland en mensenrechten organisaties. Kareem zou zijn opgestookt en betaald om slechte dingen over de Islam en islamisten te zeggen. De rechter Mohamed Dawoud, riep op tot een jihaad tegen ‘de Kareem-achtigen’ en extremisten buiten eisten een steniging en executie. Zelfs zijn eigen vader roept de bewakers op wreed te zijn tegen zijn zoon zodat hij die opstandige ideeën over de Islam maar vergeet. Als je als vader dat over je eigen zoon zegt dan ben je of doodsbang (en laf) of compleet gestoord (godsdienstwaanzin?).
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
I would like to recommend that instead of wasting our time and wringing our hands in helplessness while the rest of the world slowly but surely gets numb to our pain and leaves us behind even faster, we should let these good white folk come back to actually and effectively run our African countries and affairs.
Oeganda kent zijn eigen equivalent van de Dutch Bloggies, The 2006 Uganda Best of Blogs. In de categorie Best Post is “A Call for Re-Colonization” van Dennis Matanda voorgedragen.
Dennis komt tot deze oproep na het lezen van The Birth of Plenty van William J. Berstein. Het vermogen van “witte mensen” om instituten te stichten en gaande te houden, zou een belangrijke grondslag zijn voor het westerse “succes”. Dit vermogen ontbreekt, volgens hem, in Afrika. Daarom doet hij een oproep om Afrika maar weer opnieuw te koloniseren en het continent in de vaart der volkeren mee te slepen.
Een intrigerend stuk.