Hoezo: “Van wie is de onderklasse?”

Volgende maand vindt in Amsterdam een debat plaats tussen VVD-leider Rutte en PvdA-fractievoorzitter Hamer, met als titel: "Van wie is de onderklasse?". Bij het lezen van NRC Handelsblad ben ik herhaaldelijk 'geconfronteerd' met een advertentie voor dit debat. 'Geconfronteerd' is het juiste woord, want de titel van dit debat roept bij mij nogal wat ergenis op. Waarom? Daar zijn meerdere redenen voor: ten eerste het gebruik van het woord 'onderklasse', ten tweede de veronderstelling dat die 'onderklasse' van iemand - een politieke partij - zou kunnen zijn; een soort bezit is, en tot slot de pretenties van beide politici dat zij op deze 'onderklasse' een 'claim' op zouden kunnen leggen. Is dit alles nog van deze tijd? Voor mij maken beide politici vooral duidelijk dat hun politieke ideologieën grotendeels achterhaald zijn, en dat zij nog steeds geen adequaat antwoord hebben kunnen formuleren op een aantal fundamentele veranderingen in onze maatschappij.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Nederlandse regering is als slappe thee

kabinet_balkenende_4De Nederlandse regering is als slappe thee, getrokken van ongekookt water. Smakeloos en met zichtbare flarden partijpolitieke spelletjes. In deze crisis worden wij kennelijk verondersteld de thee maar zo slap te drinken als hij wordt opgediend. Het theewater is niet gekookt maar mijn bloed kookt al weken.

Hoe lang moeten we nog wachten tot de regering eindelijk actie onderneemt. Afgelopen oktober was wel duidelijk dat deze economische crisis bepaald niet aan ons land voorbij zou gaan. Sindsdien is na slecht nieuws, slechter nieuws gekomen. Een vicieuze naar beneden gerichte spiraal.

Om de aandoenlijke belachelijkheid van de inactiviteit van de regering aan te tonen hoef ik niet eens mijn eigen woorden te gebruiken. Vooral de fractievoorzitters van de regeringspartijen maken zichzelf onsterfelijk belachelijk.

Hamer noemde de problematiek “heel erg ingewikkeld”. De oplossing voor het probleem Hamer is heel erg eenvoudig, stop er mee. Van Geel heeft het over “een heel pittig gesprek”, waarover dan? Het algemeen belang, of partijpolitieke heilige huisjes en electorale melkkoeien. Slob spreekt van de “collectieve verantwoordelijkheid” voor het feit dat het niet opschiet. Nogal wiedes, wij zijn niet verantwoordelijk, dat zijn jullie. Dat is jullie werk, doe het dan ook. Ik kan nog pagina’s vullen met citaten die slechts bestaan uit platitudes zoals “naar elkaar toe schuifelen” en “op enig moment kom je dan bij elkaar”, maar ze zijn hier genoegzaam bekend.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn | Europees niemandalletje

Logo kamerstukken van de dagMijn aanleiding voor dit stukje was een afgewezen motie over het verhuiscircus tussen Brussel en Straatsburg. Stom dat dit afgewezen werd. Maar na enige tijd moest ik constateren dat er eigenlijk een heel ander probleem relevant was.
Laat me u even door de voorgeschiedenis leiden.

Vandaag en morgen is er de reguliere Europese top. Op de agenda staan vooral de economie en de komende klimaattop in Kopenhagen. Beide onderwerpen kan je rustig als relevant en urgent bestempelen.
Nu is het gebruikelijk dat er voor zo’n top nog met de Tweede Kamer gesproken wordt. De Tweede Kamer kan dan discussiëren over met welke inzet de regering deelneemt aan de top.
Door alle perikelen rondom de crisisbesprekingen leek het er dit keer niet van te komen. Maar een aantal oppositiepartijen maakten zich daar erg kwaad over deze week. Het was te belangrijk om niet te doen. Vooral de VVD had hier een prominente rol in. Een overleg op dinsdagavond lukte niet, een spoeddebat ging niet, het werd een “spoedoverleg” op woensdagochtend.
Nou, dan hoop je dus op wat vuurwerk en relevante inbreng voor de komende top. En dat viel stevig tegen. Er was wel vuurwerk, maar die ging over iets anders. Straks daar meer over. Er was één relevante motie van dhr Vendrik. Die ging over het aandacht vragen voor het schenden van de Ecofin afspraken van Bali. Had dus duidelijk met klimaat te maken. Daar was weinig discussie over. De motie werd aangenomen (waarbij VVD en PVV tegenstemden).

De meeste tijd van het spoedoverleg ging echter zitten in een motie van dhr Han ten Broeke (VVD), mede ondertekend door SP, GL, D66 en SGP. Deze motie roept de regering op om nogmaals te verzoeken om het verhuiscircus naar Straatsburg aan te kaarten op de top.
Nu hebben ze daarmee een punt. En hoewel in de discussie aangegeven wordt dat dit al wel meerdere malen is aangekaart, heeft de regering dit volgens mij nooit tot een echt agenda-onderwerp gebracht. Omgekeerd kreeg de VVD voor de voeten geworpen dat ze dan maar wat harder aan de liberale fractie in het EP hadden moeten trekken. Daar zijn ze ook nog niet overstag. Kortom, een kort debat met veel verwijten over en weer.
Maar dat is allemaal niet zo relevant nu. Dit is een motie die al vijf keer eerder is aangenomen. Daarnaast is het geen onderwerp op deze voorjaarstop. Dus waarom is dit nou zo belangrijk? (De motie werd afgewezen trouwens.)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote | Liberaal draaien

De exclusieve focus op het private belang bewerkte uiteindelijk chaos, armoede en werkloosheid in plaats van rijkdom. Laten we daarom kiezen voor de ‘vrije staat’ van het republicanisme; een staat die vrij is van de corruptie van het publieke belang door het private belang. Dat is een staat waarin de politiek boven de economie staat en niet omgekeerd, zoals nu in vrijwel alle westerse democratieën het geval is.

Frank Ankersmit, hoogleraar geschiedenis, in de Volkskrant vandaag.
Dhr Ankersmit heeft recent de VVD verlaten. Zijn betoog gaat erover de beperkte houdbaarheid van het idee dat als mensen goed voor zichzelf (kunnen) zorgen, het algemeen belang vanzelf volgt.
Daarna volgt nog het nodige draaien om alles weer binnen de “liberale” leer passend te krijgen.
Maar mijn conclusie is toch vooral dat we hier van doen hebben met een zeldzaam geval van iemand die van rechts naar links oversteekt.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Naïeve neoliberale sufferds

“Dat is ook waarom de economie ? anders dan die naïeve neoliberale sufferds van de VVD nog steeds willen ? nooit de plaats van de politiek kan en mag innemen.”

Hoogleraar intellectuele geschiedenis Frank Ankersmit ageert tegen de privatiseringsdrang van onder meer de VVD, zijn VVD. Ankersmit is een prominent lid en schreef mee aan het Liberaal Manifest, maar nu stapt hij uit de VVD vanwege het uitblijven van een antwoord van de partij op de kredietcrisis. Hij baalt ervan dat de partij in het neoliberale tijdperk is blijven hangen. In de Trouw van zaterdag doet hij zijn hele verhaal uit de doeken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mogen wij de crisis afwentelen op ontwikkelingslanden?

Onder andere VVD’er Mark Rutte pleit momenteel voor flinke verlaging van de ontwikkelingshulp. Deze verlaging moeten de maatregelen om het financieel economische stelsel in Nederland overeind te houden mede te financieren. Zo wil hij de overdrachtsbelasting tijdelijk verlagen van 6 naar 3 procent en meer van dat soort maatregelen.

Ontwikkelingshulp vind ik persoonlijk een lastig onderwerp. Ik weet niet zo goed of ik voor of tegen ondersteuning van andere landen via directe financiering of NGO’s ben. Enerzijds zit ik met een moreel issue waarbij ik een dergelijke ondersteuning van harte ondersteun, anderzijds heb ik het idee dat deze methodiek in essentie niet deugt en uiteindelijk alleen maar leidt tot meer corruptie, meer ongelijkheid en uiteindelijk dus meer ellende. Recentelijk ben ik zijdeling betrokken geweest bij een automatiseringsproject voor de overheid van een Afrikaans land in opbouw, overigens geen project waarbij geen Nederlands ontwikkelingsgeld is betrokken. Kijkend naar dit project en de manier waarop de focus niet ligt op kennisopbouw bij het lokale personeel, maar op simpelweg hardware en software in westerse landen aanschaffen en in essentie gewoon over de muur gooien naar een organisatie die daar niet voor geëquipeerd is, is stuitend. Hoezo ontwikkelingshulp? Is dit niet de zoveelste goedbedoelde tractor die het eventjes doet, maar die bij gebrek aan onderhoud en expertise binnen de kortste keren staat te verstoffen en verroesten? Welke machten spelen bij dit soort beslissingen een rol? En hoezo kent dit soort hulp een links imago? Het zijn ook hier uiteindelijk toch weer gewoon de grote westerse ondernemingen die als enige winst halen uit instandhouding van een dergelijke situatie.

Quote du jour | Slaafse politiek

““Het is fout om de politiek te reduceren tot het brave slaafje van de economie. Juist dat heeft de kredietcrisis mogelijk gemaakt. Het blinde vertrouwen in de economische rationaliteit bracht ons op de rand van de afgrond.”

Economen lukt het maar niet om greep te krijgen op de ware omvang van de crisis, zo stelt Frank Ankersmit, hoogleraar intellectuele en historische geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen, in een gespierde bijdrage in Trouw.
Deze voormalige VVD-coryfee, die inmiddels de partij de rug heeft toegekeerd, is fel gekant tegen de leidende rol van economen ten koste van de politieke verantwoordelijkheid. Dat ‘die naïeve neoliberale sufferds’ van de VVD dat nog steeds nastreven, kan op zijn hoon rekenen. Economen hollen volgens de historicus keer op keer achter de feiten aan. De almaar verkeerde inschattingen van het Centraal Planbureau spreken volgens hem boekdelen.
Waarom economen zo matig presteren? Oorzaak is dat de economie, anders dan ’echte’ wetenschappen als de natuur- of scheikunde, werkt met vereenvoudigingen van de werkelijkheid: “Allerlei historische, culturele, psychologische, sociologische, institutionele en politieke factoren worden in de economie welbewust niet, of onvoldoende verdisconteerd”. Breekt er een crisis uit die ook die andere factoren triggert, dan is de economische ’wetenschap’ hulpeloos: “En eerder een bron van nieuwe inschattingsfouten dan van betrouwbare inzichten”.

Quote du Jour | Balkenende’s gebedsmolen

“Vergelijk het maar met een Tibetaanse gebedsmolen. Daar zitten mantra’s in, die voortdurend ronddraaien. En dan moet je maar hopen dat het karma die mantra’s oppakt. Het is dus simpelweg het voortdurend herhalen van zetten”.
Uri Rosenthal, fractievoorzitter van de VVD in de Senaat, over de mistige antwoorden van het kabinet Balkenende op de vele vragen die in de Eerste Kamer zijn gesteld over de Nederlandse steun aan de oorlog in Irak. In het tv-programma Buitenhof liet Rosenthal blijken dat de Eerste Kamer het zo onderhand zat is: acht maanden moest men wachten op de antwoorden die vlak voor het Kerstreces pas afkwamen. En dan nog is er niets duidelijk: “Er hangt voortdurend dikke mist rond de besluitvorming en die mist trekt maar niet weg.”
Tot voor kort was de VVD nog tegenstander van een parlementair onderzoek, maar als het kabinet niet snel duidelijkheid geeft dan is daar geen ontkomen meer aan. Zelfs een parlementaire enquête sluit Rosenthal niet meer uit, als Balkenende maar om de hete brij heen blijft draaien. De recente onthullingen over het bewust achterhouden van een ambtelijk advies hebben inmiddels ook tot vele kritische vragen geleid in de Tweede kamer.
Een meerderheid van de Nederlanders vindt, blijkens een peiling, dat er een parlementaire enquête moet komen. Het zou mooi zijn als de Senaat tot dit middel zou besluiten; dat zou namelijk voor het eerst in de geschiedenis zijn.

[poll=249]

Vorige Volgende