Het Troubled Asset Relief Program (TARP) werd eind 2008 door de Amerikaanse overheid opgezet om zogenaamde “troubled assets” van banken en financiële instellingen te kopen. Indertijd woedde de kredietcrisis nog hevig en leek overheidsingrijpen een absolute noodzaak. Het ministerie van financiën nam daarom illiquide leningen over en kocht aandelen om geld het bankwezen in te pompen. Alhoewel op basis van persberichten van zowel de Federal Reserve als van de ontvangende partijen kan worden vastgesteld welke bedrijven onder TARP overheidssteun kregen heeft de centrale bank tot nog toe geweigerd om een volledige lijst vrij te geven. Als het aan Bloomberg ligt gaat daar nu verandering in komen. Al maanden probeert de financiële nieuwszender onder de Freedom of Information Act de precieze besteding van de TARP-gelden openbaar te krijgen echter pas vandaag heeft het gerechtshof van New York Bloomberg in het gelijk gesteld. Binnen vijf dagen moet de Federal Reserve met de papieren boven tafel komen om verantwoording af te leggen aan het Amerikaanse volk dat immers de miljoenenrekening betaalt.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Wrang om te zien hoe overtuigd iemand kan zijn van de kwaadaardigheid van het rechtssysteem van een ander land en tegelijkertijd blind voor die van het eigen land. Zelfs Amnesty zit wel op de zaak in Maleisië. Daar krijgen de meeste vrouwen overigens een boete en geen stokslagen, laat staan gevangenisstraf.
In de VS gingen in 2001 volgens de overheid zelf ten minste 64 mensen naar de gevangenis, puur wegens bezit.
In deze serie worden acht presidenten uit de Amerikaanse geschiedenis behandeld die volgens de auteur als voorbeeld zouden moeten dienen voor tegenwoordige en toekomstige ambtsdragers. Enkele van deze historische leiders zijn helaas relatief onbekend; de meesten zeer ondergewaardeerd.
Wellicht één van de meest ondergewaardeerde en hoogstwaarschijnlijk één van de meest onbekende presidenten uit de geschiedenis van de Verenigde Staten is Calvin Coolidge (1872-1933). Hij zat slechts een enkele ambtstermijn uit (1923-1929) maar zijn nalatenschap wordt onder historici nog altijd fel bediscussieerd.
Coolidge zou beschouwd kunnen worden als het prototype van de “Rockefeller Republikein”. Hij geloofde in een kleine overheid, voorkwam stijgende federale uitgaven, verlaagde belastingen en vond dat de staten zoveel mogelijk zelf moesten regelen. Gedurende zijn jaren als president kende het land één van de opmerkelijkste bloeiperioden uit haar geschiedenis, de Roaring Twenties, en Coolidge stond de vrije markt geenszins in de weg.
Desalniettemin was hij niet blind voor de tekortkomingen van het kapitalisme. Als gouverneur van Massachusetts had hij de regulering van lonen en werktijden gesteund alsmede wetten tegen kinderarbeid en voor veilige werkomstandigheden. Als president deed hij geen van dit alles en dat maakte hem niet altijd even populair. Coolidge was een overtuigd federalist en zelfs toen de staat Mississippi in 1927 door een vloedgolf werd getroffen maakte hij nauwelijks gebruik van zijn positie om hulp op gang te brengen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
In deze serie worden acht presidenten uit de Amerikaanse geschiedenis behandeld die volgens de auteur als voorbeeld zouden moeten dienen voor tegenwoordige en toekomstige ambtsdragers. Enkele van deze historische leiders zijn helaas relatief onbekend; de meesten zeer ondergewaardeerd.
Eén president die maar weinig moeite leek te hebben met enige beperkingen van het presidentschap was Theodore Roosevelt (1858-1919), wellicht de meest stoutmoedige en meest ondernemende leider van de Verenigde Staten uit haar geschiedenis.
Roosevelt werd tot president gebombardeerd na de moord op William McKinley in 1901 en kondigde onmiddellijk aan zowel de macht van monopolies als van vakbonden op te breken. Gedurende zijn tweede ambtstermijn wantrouwde Roosevelt het zakenleven meer en meer en sloeg hij door in zijn poging een rechtvaardige markt te creëren. De president pleitte voor verregaande regulering en belastingverhoging echter geen van beide kon hij waarmaken.
Internationaal vestigde Roosevelt de Verenigde Staten als een mogendheid waar voortaan rekening mee moest worden gehouden. Hij bouwde een sterke marine op en stuurde de sprankelende Grote Witte Vloot op wereldtournee opdat er geen twijfel mocht bestaan over de verstrekkende macht van Amerika. Het was grotendeels op zijn initiatief dat het Panamakanaal werd gegraven en geheel Zuid-Amerika beschouwde de president graag als de exclusieve invloedssfeer van de Verenigde Staten.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.