Wederom een bijdrage van @michonnet die voor ons het debat over het weggeven van uw bankgegevens aan de VS in het Europarlement deze week volgde. Net zoals met passagiersdata het geval is, wil de Verenigde Staten steeds meer gegevens van Europese burgers verzamelen, zo ook met bankgegevens. Vanzelfsprekend uitsluitend met het oog op terrorismebestrijding *kuch*. Na de aanslagen in 2001 zette SWIFT (Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication) op "verzoek" twee servers op. Een in Nederland, de andere aan de overzijde van de Atlantische Oceaan in de staat Virginia. De informatie op beide servers is identiek en bevat ook bankgegevens over transacties binnen lidstaten van de EU. De Franse rechter Jean-Louis Bruguière, die bekend staat als anti-terrorisme jager en derhalve als partijdig te boek staat, moest onderzoeken of de gegevens die de VS van de servers afhaalde daadwerkelijk voor anti-terrorisme doeleinden gebruikt werd. Bruguière publiceerde zijn bevindingen in februari van dit jaar in een rapport dat uiteraard tot op de dag van vandaag geheim is.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sinds we door hebben gekregen dat Afghanistan niet in vier jaar kan worden omgetoverd tot een democratie naar westers model, is er een debat gaande over ‘hoe’ en ‘hoeveel’. Hoe luidt onze militaire en civiele strategie in Afghanistan? En hoeveel troepen en doden zijn daarvoor nodig en/of acceptabel?
Tevens is er in veel landen de discussie; moeten we wel militairen sturen naar Afghanistan? Dit is echter vooral een politieke discussie, geen strategische.
Waarom zitten we er ook alweer? Eind jaren negentig was de regering Clinton ervan overtuigd dat Afghanistan een gevaar vormde voor de VS. Hoge functionarissen als Richard Clarke wezen de belangrijkste personen binnen de regering, de FBI en de inlichtingendiensten erop dat er gevaar schuilde in Osama bin Laden en zijn handlangers. Het terroristische netwerk rond Bin Laden en zijn ideologische kompanen trainde in de onherbergzame gebieden van het land.
Destijds kregen Clarke en zijn discipelen te weinig voet aan de grond binnen het leger en de inlichtingendiensten om de gevaren aan te kaarten. Afgezien van enkele precisiebombardementen (die faalden) had Al-Qaeda weinig te vrezen van de Amerikanen. De regering Bush had al helemaal lak aan de waarschuwing voor de terroristen.
Omslag
Na 11 september veranderde dit vanzelfsprekend. Opeens zag iedereen het licht en werd Afghanistan het land waar we de daders van de aanslagen moesten zoeken. De regering Bush stelde de Taliban een ultimatum: lever Osama Bin Laden en zijn handlangers uit, dan vallen we jullie niet aan. Het ultimatum verliep en de rest is geschiedenis.
Het is inmiddels genoegzaam bekend dat er gegevens van u verstrekt worden aan de Amerikaanse overheid (DHS, Department of Homeland Security) wanneer u naar of door Amerikaans grondgebied reist. Zeg niet dat u dat niet wist.
Het is echter toch weer confronterend als je in plaats van de droge tekst van een akkoord de werkelijke gegevens ziet. Gisteren verscheen op een Amerikaanse site een volledig overzicht van de PNR zoals vastgelegd door de ATS (US Customs and Border Patrol’s Automated Targeting System) van een passagier (mirror). Deze waren opgevraagd middels de Freedom of Information Act en Privacy Act (dat werkt dan weer wel prima).
Hier even de highlights:
● alle persoonsgegevens (paspoortnummer, geboortedatum, adres, alle bekende telefoonnummers, volledige namen);
● alle creditcardgegevens, dus ook de vervaldatum (gebruikt voor boeking);
● alle bekende gegevens over geboekte hotels en overnachtingen;
● alle bekende gegevens over frequentflyer-programma’s van de passagier, ook al zijn die niet gebruikt voor de specifieke reis;
● IP adres van computer waarmee vluchtreservering is gedaan;
● alle opgegeven voorkeuren voor vliegen (plaats in vliegtuig, voedsel);
● alle bestemmingen van de vliegreis (ook buiten de VS).
Aangezien het niet te verwachten is dat de makke medewerking van Europa aan deze gegevensverstrekking snel zal veranderen, is het aan u om ervoor te zorgen dat de schade beperkt blijft. Het is immers zo dat alleen gegevens doorgegeven kunnen worden die de luchtvaartmaatschappij heeft gekregen. Dus doe geen gecombineerde reserveringen via een reisbureau, gebruik geen creditcard (reken contant af) en doe uw boeking via een proxy.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“When only timidity passes for wisdom, we don’t merely lose our capacity to solve big challenges. We lose something essential about ourselves.” (DeMorgen)
Het was een onopvallend zinnetje in de National Health Care speech van president Obama, maar niettemin misschien wel tekenend voor de verslagen houding die momenteel heerst in Amerika. Of noem het realisme? Na jaren van neoconservatieve grootspraak en zelfoverschatting realiseren de Amerikanen dat ook aan hun mogelijkheden grenzen zitten, zeker na de kredietcrisis en de invasie van Irak. Het land van de onbegrensde mogelijkheden denkt momenteel in ONmogelijkheden. De infrastructuur ligt in puin, mobiel bellen gaat er slechter dan in Afrika en het ontbreken van een sociaal vangnet wordt nu door meer en meer Amerikanen gevoeld. Dat heeft een effect op ‘het Amerikaan-zijn’. Zien we hier de ondergang van de Amerikaanse nationale identiteit? Nationale identiteiten bestaan niet –prinses Maxima zei het al– maar nationale identiteiten kunnen desondanks erg koppig zijn. Kijk maar naar Russen en Britten die tegen alles in bleven/blijven geloven in de grootsheid van hun vaderland. Een beetje meer zelfkennis kan geen kwaad, maar laat dat sprankje zelfoverschatting maar bestaan dat maakt Amerika ook wel weer de moeite waard.