Het vaderschap is meer dan een dag per week voor de kinderen zorgen

Al jaren probeer ik collega’s en vrienden uit te leggen dat de woensdag niet mijn papadag is, maar dat ik gewoon vrij ben. Papadag impliceert dat ik de overige dagen niet voor mijn kinderen zou zorgen, terwijl ik in mijn taakopvatting als vader juist uitga van 24 uur per dag, zeven dagen per week. Gelukkig hoef ik als vader niet altijd veel te doen. Af en toe een spelletje spelen, een pannenkoek bakken of een pleister plakken. Het ouderschap is toch vooral een kwestie van aanwezig zijn. Dat is voor veel Nederlandse mannen al moeilijk genoeg. De eigen carrière gaat vaak voor. Opvallend is dat vooral vrouwen mijn vrije dag als papadag bestempelen. Bang als zij zijn dat vaders zich straks echt meer met de opvoeding gaan bemoeien en zich dus op het domein van de moeders begeven. Maar als mannen hun rol in de opvoeding willen pakken dan lopen ze keihard aan tegen wat Renske Keizer, bijzonder hoogleraar pedagogiek en de Universiteit van Amsterdam, de sterke Nederlandse moederschapsideologie noemt. Vrouwen zorgen nu eenmaal beter voor kinderen dan mannen is de heersende gedachte. Daar kan geen kinderopvang of vader tegenop. Een fulltime werkende moeder staat in Nederland gelijk aan slecht moederschap. Dat zit nu eenmaal in onze cultuur ingebakken.

Door: Foto: Roel Wijnants (cc)

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zijn zorgende vaders mietjes?

De uitkomst van de testosteron-studie voelde wel een beetje als een schop in de ballen. Zodra een man vader wordt, daalt zijn testosteron-niveau aanzienlijk. Bij zorgende vaders, die braaf snotneuzen vegen, luiers verschonen, de Oei ik groei spellen, zondag gaan zwemmen met hun kroost en trouw hun papadag voor zorg gebruiken, daalt het testosteron-niveau nog veel sneller. Zijn zorgende vaders mietjes?

Intengendeel. Zorgende vaders zijn juist mannelijk, bikkelhard en sterk.

Echte mannen zoals Donald Draper – uit de serie Mad Men – gingen fijn een sigaar roken en whiskey drinken in de wachtkamer, terwijl vrouwlief (Betty Draper) in de kraamkamer lag te zwoegen. Met het gevaar in algemeenheden te vervallen, mannen hadden het vroeger in zekere zin wel makkelijker (als je de bestaansonzekerheid even niet meerekent). Ze waren vroeger vooral verantwoordelijk voor het materiële welzijn van zijn gezin. Nu is daar ook de veranwoordelijkheid voor het emotionele welzijn bijgekomen.

Je moet behoorlijk stevig in je schoenen staan om werk en zorg te combineren – dat is echt niet voor iedereen weggelegd. Voordat je op kantoor bent, heb je al een halve dag erop zitten en zoals iedere vader weet, het houdt niet op als je thuiskomt, dan begint het pas.

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.