Politwoops hield bij welke tweets politici verwijderden en hoe lang dat gebeurde nadat ze geplaatst waren. Twitter heeft daar nu een stokje voor gestoken. Wat tot veel ophef leidt. Maar eigenlijk is het wel goed. Politwoops is een paar jaar geleden door Open State op de wereld gezet. Het idee erachter was, en is, dat publieke uitspraken van politici onderdeel zijn van de democratische dialoog en dat tweets verwijderen dus eigenlijk een soort corruptie is van dat proces. Dus op slimme wijze werd daar iets voor verzonnen en konden we dat in de gaten houden. Het was zo'n goed idee dat het ook in de VS overgenomen werd en in nog veel meer landen. Bij de start was ik een groot voorstander. Immers, tweets verwijderen duidt op heimelijk gedrag en dat past niet in een echte democratie. Nu Twitter de stekker er uit trekt, ben ik wel voor deze stap, los van de argumentatie van Twitter zelf. Vanwaar deze draai?
Microsoft gaf zijn chatbot Tay een twitteraccount. Binnen 24 uur was Tay een mysogine racist geworden – geleerd van zijn medetwitteraars.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
DATA - Update 29-7 11 uur: De kop was oorspronkelijk “Geert Wilders koopt nepvolgers op Twitter”. Deze uitspraak kunnen we echter onvoldoende hard maken. Daarom nieuwe kop.
Geert Wilders is populair op Twitter. Hij volgt niemand, maar honderdduizenden volgen hem. Echter, de groei in volgers afgelopen maand is verdacht. Van 435.000 naar 635.000 aldus een opmerkzame twitteraar.
Plaatje ter verduidelijking:
Bron: Twopcharts.com
Nog duidelijker wordt het als je de maandelijkse groei los neemt:
Bron: Twopcharts.com
Nu is op twitter ook redelijk goed te bepalen of de volgers echt zijn of nep. Veel nepvolgers duidt meestal op kopen van volgers. Bij dhr Wilders lag het aantal historisch al op zo’n 50%. We hebben even een analyse laten doen door Twitteraudit. Dit was het resultaat:
Bron: Twitteraudit.com
Duidelijk, driekwart van de volgers is inmiddels fake. Dat zie je ook zelf als je door de volgers bladert. Veel eitjes.
Kortom, alles wijst er op dat Geert Wilders volgers gekocht heeft. Of dat er voor hem volgers gekocht zijn natuurlijk. De vraag is vervolgens wie daarbij gebaat is. We gaan het proberen uit te zoeken.
Update 29-7-2015 9 uur: Het bleek dat de primeur van dit verhaal al zeker een week eerder lag bij Erik de Vlieger
Update 29-7-2015 11 uur: De stijging werd nog eerder al gesignaleerd!
Update 28-8-2015: Na onze constatering is de snelle stijging van volgers gestopt. Het groeit nu weer “normaal” volgens Twopcharts.
ACHTERGROND - Jeroen van der Ham is onderzoeker en docent bij de opleiding System and Network Engineering van de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft voor het Rathenau Instituut een serie blogs over ethische vraagstukken bij data-onderzoeken. In deze bijdrage beschrijft hij hoe openbare data van een dienst zoals Twitter op meer manieren kan worden hergebruikt dan gebruikers veelal voorzien.
Twitter is een populair sociaal netwerk met 284 miljoen actieve gebruikers die volgens de makers 500 miljoen berichten per dag uitwisselen. Het kenmerk van Twitter is dat deze berichten (tweets) maximaal 140 karakters mogen bevatten en voor iedereen zichtbaar zijn, tenzij gebruikers expliciet de keuze maken om alles af te schermen.
Een gebruiker van Twitter kan door middel van zijn tweets gedachtes of plaatjes delen met zijn volgers, en potentiële toekomstige volgers. Dit kan weer verder gedeeld worden, om op die manier meer volgers en aanzien te krijgen. Het feit dat al deze berichten publiek zijn, maakt dat Twitter een populaire databron is voor onderzoekers. De publieke tweets worden ook nog eens allemaal opgeslagen door het Amerikaanse Library of Congress.
Hoewel de data op Twitter open is, kunnen gebruikers het soms toch oneens zijn met bepaald gebruik van die data. In september 2014 werd er een nieuwe dienst gelanceerd: Samaritans Radar. Deze dienst analyseert tweets en kan dan meldingen sturen als iemand een zorgelijke update op Twitter zet. Met het idee dat de gebruiker van Samaritans Radar de persoon die een zorgelijke update verstuurde daarna kan ondersteunen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Chuck C. Johnson heeft een permaban aan zijn broek vanwege ’targeted abuse’.
Johnson loofde via Twitter regelmatig geld uit om persoonlijke informatie of vuile was te bemachtigen van mensen die hij kapot wilde maken.
Hij maakte naam door Elizabeth O’Bagy te ontmaskeren als nep-PhD, maar zocht de laatste tijd steeds vaker softe targets op nogal dubieuze manieren.
Zo verkreeg hij informatie over de identiteit van de bron achter het Rolling Stone-artikel over een groepsverkrachting in een studentenhuis.
NIEUWS - Online stalking via Twitter heeft wel degelijk zijn risico’s, zo blijkt uit het vonnis van de Rechtbank Amsterdam in de zaak die Jelmer Siljee had aangespannen tegen Robert van den Engel.
Belangrijk nieuws in #jelmergate, de rechtszaak tussen Jelmer Siljee en Robert van den Engel (alias @Robert_Engel en @willemdepoes). De rechter heeft vonnis gewezen.
Jelmer Siljee heeft zijn procedure tegen Engel glansrijk gewonnen. Engel is veroordeeld tot een schadevergoeding van €5.000 plus de proceskosten van ruim €1500. Bovendien heeft de rechter Engel geboden alle artikelen en tweets tegen Siljee te verwijderen en zijn best te doen om ook (re)tweets van anderen te doen verwijderen. Tot slot mag Engel nooit meer ergens iets over Siljee publiceren. Aan deze laatste voorwaarden (verwijderen én negeren binnen drie dagen na het betekenen van het vonnis) is een dwangsom van €5000 per dag gekoppeld, met een maximum van €100.000 euro.
Waar gaat het eigenlijk over?
Even ter herinnering: het gaat om de kwestie waarbij de onschuldige voorbijganger Jelmer Siljee door Engel in de social media werd geslachtofferd omdat Engel zeker dacht te weten dat Jelmer zijn online vijand @drsyell was. Maar ook nadat zonneklaar was dat Jelmer niet Yell was, bleef Engel Jelmer belasteren en stalken, kennelijk in de hoop dat hij zo Yell onder druk kon zetten om zich bekend te maken. Sterker, diverse medestanders van Engel gaven inderdaad @drsyell de schuld van de problemen van Jelmer. Had Yell zich maar bekend moeten maken! Yell bleef echter anoniem, daarin achter de schermen gesteund door Jelmer Siljee en zijn zus Kinge. De Siljeetjes bezwoeren hem dat niet hij maar Engel de kwaaie Pier was en dat ze de wens van Yell om anoniem te blijven respecteerden.
COLUMN - Sinds de opkomst van de zogenaamde social media, ben ik het vertrouwen in de mensheid kwijt geraakt. Dat het ooit zover zou komen, had ik nooit kunnen vermoeden, toen ik mijn eerste voetsporen op het wereldwijde web achterliet. Ik zat destijds in de laatste jaren van de docentenopleiding. Er was in het schoolgebouw een enorme mediatheek aanwezig, inclusief een x-aantal computerbakbeesten.
Internet was een compleet nieuwe en andere wereld, die mijn studiegenoten en ik langzaam gingen verkennen. Die ontdekkingstocht had echter ook zijn keerzijde. Mijn enige tentamen dat ik in vier jaar tijd afsloot met een vijf, en dus een herkansing, was voor het vak informatica. Voornamelijk omdat de verleidingen van het nieuwe communiceren, tijdens de lessen in het informaticalokaal, domweg te groot waren.
Op dat moment, nu zo’n zestien jaar geleden, vertrouwde ik nog mensen. Noem het naïef, maar ik bedoel, waar blijf je tegenwoordig als je niemand meer kunt vertrouwen? Juist ja, op de social media! Social media bestond in die periode nog niet officieel in de vorm van Feesboekjes, Hyveshypes, Twittergekwetter en Instagrammetjes. Het sociale aan mijn vroegste webperiode was toch wel het chatten. En dan heb ik het over de premature chatboxen, nog van voor de tijd van het inmiddels al aan zijn eigen roem ten onder gegane MSN en alle klonen die later volgden. Het was allemaal nieuw en onschuldig. Toen nog wel.
Maar het duurde niet lang voordat de échte social media kwamen opzetten en de basis van ons leven ging vormen. Inmiddels zijn we met z’n allen vrijwillig en onvrijwillig ‘ont-Hyved.’ Twitter en Facebook zijn er als grootmachten overheen gekomen en verplichten je bijna, om maar niets te missen van de virtuele/echte sociale wereld.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Ingrediënten: een maximum van 140 karakters, Quinsy Gario, De Telegraaf, Youp van ’t Hek, Frontaal Naakt en, last but not least, steenkolenengels.
De samenvatting: Gario tweet, naar eigen zeggen, (in het Engels) dat Robert Mugabe voorzitter dan de Afrikaanse Unie is geworden, ondanks alle ellende die hij de afgelopen jaren heeft veroorzaakt.
Helaas is het Engels van Gario niet 100% en hij doet dat nogal onhandig:
Robert Mugabe’s credit for his decolonization and anti-apartheid fight must really overshadow what he’s done since
DATA - Twitter wordt in de media vaak ingezet als een graadmeter voor publieke opinie. Maar geeft Twitter echt een goede indruk van de stem van het volk?
Een statusupdate op Facebook, een tweet over je favoriete tv-programma, navigeren met Google Maps. Overal laten we een digitaal spoor achter, een spoor dat erg geliefd blijkt voor de media. Bijna elk live tv-programma betrekt Twitter in de uitzending om te laten zien “wat het publiek denkt”. Hoe komt het dat Twitter vaak gebruikt wordt om een verhaal te vertellen en kan je wel een verhaal op informatie van Twitter baseren?
We zien het gebruik van Twitter vooral terug in programma’s met een entertainend doel, zoals bijvoorbeeld talentenjachten. Maar steeds vaker duikt Twitter-data ook op bij informatieve rubrieken. Zo was er tijdens de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen van de NOS regelmatig aandacht voor de tweets die betrekking hadden op de verkiezingen.
Het antwoord ligt wellicht in het feit dat Twitter-data zo makkelijk te verkrijgen is. Over het algemeen worden tweets openbaar gepubliceerd en zijn daardoor dus voor iedereen inzichtelijk. Daarnaast valt het op dat de zogenaamde trending topics van Twitter vaak onderwerpen bevatten die actueel zijn. Hierdoor wordt het gemakkelijk om de bevolking te peilen over deze onderwerpen. Twitter is zodoende een verleidelijk medium, omdat de mening van mensen over actuele zaken makkelijk in kaart te brengen is.
ACHTERGROND - Nieuwe media, nieuwe tijden, dan kan het bevoegd gezag niet achterblijven. In Nederland maken steeds meer agenten gebruik van Twitter. Het wordt gezien als een goed middel om de afstand met de burger te verkleinen, zeker als er steeds minder tijd overschiet om op straat te zijn. En het schijnt nog goed te zijn voor het imago ook.
Het is een trend in meerdere landen. Zo was onlangs in het nieuws dat ook de New Yorkse politie zijn uiterste Twitterbest doet. Om het beroerde imago van het korps wat op te vijzelen, werden bewoners uitgenodigd om leuke kiekjes van henzelf met New York’s finest te delen onder vermelding van #myNYPD.
Goed idee?
Afgaande op de ingestuurde foto’s, bestaan de ervaringen van de gemiddelde New Yorker met de NYPD uit geschoffeerd of in elkaar geslagen worden. Cynisme voert de boventoon in de reacties op de uitnodiging van het New Yorkse corps.
‘NYPD officers are known worldwide for their timely and hands-on response to citizen grievances,’ onder de foto van een jongen met daarop twee forse agenten die hem met hun knieën tegen de grond gedrukt houden.
‘Homeless and sleeping in a synagogue? #MyNYPD has an ass kicking answer! #ForShame!’ bij een afbeelding van een dakloze die door een paar agenten in elkaar getrapt wordt.
OPINIE - Een uitstekende column van Rejo Zenger over waarom het zo kwalijk is dat Twitter en Facebook schokkende beelden verwijderen.
Iedereen heeft het recht op vrijheid van meningsuiting. Daar waar belangen botsen, moet die belangen tegen elkaar worden afgewogen. De vraag is dan: welke belang moet zwaarder wegen?
….
Hoe schokkend het filmpje van de onthoofding (van journalist James Foley, red) ook is, het is de keiharde realiteit van onze wereld.
Kan veel hebben. Maar er zijn grenzen. Dag
Het is komkommertijd. Het feit dat Diederik Samsom drie maanden geleden stopte met twitteren is nu nieuws.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
