QdJ – Van de vrachtwagen gevallen
“Ik denk niet dat het dit jaar gaat lukken. Het lijkt wel of de doodstraf erop staat. Mensen zijn als de dood om hem te laten zien. Maar we gaan door tot een uur voor de Troonrede. Er moeten toch vrachtwagens de stad in worden gereden met die pakketten.”
Parlementair journalist Frits Wester heeft de troonrede nog niet te pakken. Het Lekspel wekt na de Hoedjesparade de meeste beroering onder het volk. De positieve berichten over de oplevende economie die straks van de koninklijke stembanden zullen rollen, worden door ruim de helft van de Nederlanders niet als verdienste van het kabinet aangemerkt.
Omdat het Lekspel zo weinig jolijt biedt dit jaar, suggereer ik een variant op de Sargassale traditie* van het Turfspel ™. In de comments kunt u gokken welke woorden dit jaar het meest door Bea gebezigd zullen worden. [Buiten mededinging woordjes als ‘de/het/een’ en eventuele Gilles de la Tourettiaanse oprispingen.] U kunt tevens een gokje wagen naar de formulering van de afsluitende bede in de rede.
*Eerdere edities van dit onregelmatige fenomeen: In 2003 werd het stokje van wijlen Tonie.net ontfutseld en in 2005 alras tot Turftraditie gebombardeerd.
Update 13.54 De Uitslag volgens de Troonrede 2006:
zorg (jeugd-, thuis-, zorgt, mantel–ers, -stelsel): 11
verantwoordelijk(heid): 8
wereld(wijd): 7
arbeid(smarkt/stijden/somstandigheden/songeschiktheid): 5
onderwijs: 4
milieu/schoon(/schoner): 4
lasten: 4 (lusten: 0)
innovatie: 3
werkgevers: 3 (werknemers: 2)
cultuur/culturele: 2
rechtsstaat: 1

Wat zou de komkommertijd zijn zonder de wetenschap? In Engeland hebben psychologen mannen die de universiteitskantine binnen liepen gevraagd om hun hongergevoel aan te geven op een schaal van 1 tot 7. Vervolgens moesten diezelfde mannen een keuze maken uit 50 verschillende vrouwen die allemaal een legging droegen. Het resultaat was verbluffend: hongerige mannen vallen op dikkere vrouwen. Of ze die vrouwen ook wensen op te eten is overigens niet duidelijk. De onderzoekers zien wel een verband met het fenomeen van regio’s waar voedselschaarste heerst maar juist ook een voller schoonheidsideaal bestaat (bijvoorbeeld in de Stille Oceaan of in de Sahel). 

]
