Bloedend Rood – hoe de SP maar niet volwassen wil worden

Een jaar geleden escaleert een conflict tussen de partijtop van de SP en leden van Rood, op dat moment nog de jongerenpartij. Geradicaliseerde zolderkamercommunisten worden ze genoemd, vanwege hun communistische sympathieën. Ze willen debat over een linksere koers, tegen de zin van het bestuur. Het escaleert, of beter, het partijbestuur laat het escaleren. Het onvolwassen gedrag komt niet van de jongeren. Het bestuur van de SP ligt nu al een jaar op ramkoers met de toekomst van de eigen partij. Deze week werd een goede uitslag bij de gemeenteraadsverkiezingen getorpedeerd. Ontbrandend conflict Najaar 2020. In de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen ontvlamt een al langer smeulend conflict tussen partijbestuur en de jongeren van Rood. Hun verzet tegen toekomstige samenwerking met de VVD was al eerder slecht gevallen. Sommige van hen zijn binnen de SP onderdeel van discussiegroepen als communistisch platform en het marxistisch forum. Dat levert hen uit de mond van bestuurslid Arnout Hoekstra het stempel geradicaliseerde zolderkamercommunisten op. Volgens hem willen de jongeren “de bevolking bewapenen voor een burgeroorlog” (vanaf 18:36). De jongeren zelf, aangevoerd door Rood voorzitter Olaf Kemerink, zeggen dat ze niets met geweld te maken willen hebben. Ze willen op een democratische wijze invloed uitoefenen op de koers van de SP. Maar daar moet het bestuur niets van hebben. Dubbel partijlidmaatschap Kemerink wordt met enkele andere leden geroyeerd. Dat gebeurt met het opmerkelijke argument dat SP leden niet lid mogen zijn van andere partijen. Staat blijkbaar in de statuten. Maar hoezo eigenlijk? Waarom is het een regel dat iemand niet ook lid van bijvoorbeeld GroenLinks zou mogen zijn? Twee linkse partijen met communistische roots. En moeten we het normaal vinden dat politieke partijen, die onderdeel van de macht zijn, zelf de grondwettelijke vrijheid van vereniging (art.8) en van vergadering (art.9) niet respecteren? Gelukkig kun je statuten gewoon veranderen. Maar vooral opmerkelijk aan dat argument is dat het wordt ingezet tegen het communistisch platform en het marxistisch forum, want het zijn geen politieke partijen. Ze staan niet geregistreerd als partij, er is geen contributie, ze doen niet mee aan de verkiezingen. Het zijn discussiegroepen die binnen de SP iets willen veranderen. Je zou zomaar kunnen denken dat dat probleem van een dubbele partijlidmaatschap een gelegenheidsargument is van het bestuur. Kommunistiese Partij Nederland/Marxisties Leninisties Daarbij komt, de SP is de VVD niet! Als de JOVD zich sterk zou maken voor arbeidersrechten, desnoods met gewapende acties, dan begrijp ik dat er een reactie van VVD bestuursleden volgt. Ze vallen van hun stoel van het lachen. Maar we hebben het over de jongeren van de socialistische partij. De partij die z’n wortels heeft in het communisme. De welbekende geradicaliseerde zolderkamercommunist Jan Marijnissen was, met z’n marxisties-leninistiese roots, niet zolang geleden nog leider van deze partij. Misschien moet de huidige partijleider eens in de boekenkast van haar ouders snuffelen. En dan mogen deze jongeren niet teruggaan naar de wortels van de partij, om uit te zoeken of daar iets van waarde te vinden is? Alsof je CDA jongeren verbiedt de bijbel te bestuderen. Toegegeven, die vergelijking gaat een beetje mank, want jongeren bij het CDA hebben vaak al de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. En de bijbel heeft binnen de christendemocratie vooral de functie van boekensteun, om de van de VVD geleende werken van Friedrich Hayek en Milton Friedman overeind te houden. Maar toch. Gewelddadig of onbesproken gedrag? Kemerink en de zijnen willen discussie over de koers van de partij. Een tamelijk democratisch verlangen. Na zijn royement ziet hij in dat hij geen voorzitter kan blijven, omdat de statuten van Rood lidmaatschap van de SP als voorwaarde stellen. Nadat de leden van Rood instemmen met gewijzigde statuten die dat wel toelaten, wordt hij opnieuw voorzitter. Voor de Tweede Kamerverkiezingen voert Rood, dan al door het partijbestuur op afstand geplaatst, gewoon campagne voor de SP. Ondanks het machtsvertoon. Simpelweg omdat ze de idealen van de SP delen. En Kemerink stelt dat ze lokale SP afdelingen zullen blijven steunen. “Wij blijven strijden voor het socialisme en tegen de kapitalistische samenleving. Daartoe zijn wij hier op aarde. Wij gaan door. Het gaat al niet geweldig met links.” Niet haatdragend dus tegenover de partij die hen de deur wees. Integendeel. Ze zoeken zelfs actief toenadering, zoals begin dit jaar in Naar een vruchtbare samenwerking, voorstellen voor een bloeiend Rood & SP in 2021. Naast een beschrijving van het ontstane conflict doen ze voorstellen voor toenadering en samenwerking. Uitgangspunt van de voorstellen is een zekere onafhankelijkheid van Rood. Wat betreft organisatie, maar vooral wat betreft het formuleren van politieke standpunten. En daar wringt natuurlijk de schoen. Want de SP houdt niet van mensen die willen afwijken van de partijlijn. [1] Loopgraven op de Zuidas Terug naar Rood. Mijn informatie is vast onvolledig, maar ik krijg de indruk dat het tot nu toe met die bewapening wel mee valt. Stel dat bewapening echt het doel zou zijn, waren er dan niet al schuren met munitie aangetroffen, of wapentransporten onderschept? Zou er dan niet al beeldmateriaal zijn opgedoken met glimpen van een trainingskamp?  Of een loopgravenkaart voor de verovering van de neoliberale Zuidas? Dan zouden we er zonder twijfel allemaal van weten, want daarover zou groot worden bericht. Maar elke aanwijzing in die richting ontbreekt. Valt er dan niets op deze jongeren aan te merken? Zeker wel. Uit deze herdenkingstweet bijvoorbeeld, van de geboortedag van Lenin, spreekt weinig besef over de verschrikkingen onder het communisme. Van iemand die zoveel doden op z’n naam heeft, herdenk je de geboortedag niet, ook al zijn z’n geschriften nog zo interessant. Maar moet een partij om zo’n tweet afstand nemen van de jongerenorganisatie, of zou een debat over zo’n kwestie een beter idee zijn? Dat laatste veronderstelt natuurlijk wel dat er ruimte is om een eigen mening te uiten. Het partijbestuur Het ongenoegen van het partijbestuur over Rood is tot op zekere hoogte begrijpelijk. Want ze nam een motie aan tegen samenwerking met de VVD. En Lillian Marijnissen wilde die mogelijkheid in aanloop naar de verkiezingen blijkbaar open houden. Maar de houding waarin ze volhardt illustreert dat er iets niet lekker zit. Het plotseling bestempelen van een discussiegroep, het communistisch platform, tot politieke partij, terwijl het al enkele jaren bestaat en evident geen partij is. Net zo min als het marxistisch forum. Het om die reden royeren van leden. Het stoppen van de financiering van Rood, het afsluiten van de site en het zo op afstand zetten van de jongeren. Het parkeren van het probleem in een commissie die pas na de Tweede Kamerverkiezingen met haar bevindingen komt. Het rapport van die commissie pas enkele weken na afronding vrijgeven aan de jongeren die het betreft. Het zeggen dat je aanstuurt op een ‘nette scheiding’, waarbij leden van Rood wel lid mogen blijven van de SP (het kan dus toch). En daar dan van terugkomen om alsnog tientallen leden te royeren omdat ze lid zijn van Rood, zoals deze week gebeurde. Onder hen veel leden die actief zijn op provinciaal of gemeentelijk niveau. En, niet te vergeten, leden die tot hun plotse royement voor het partijbestuur verkiesbaar waren. Zou er een moment zijn geweest dat het bestuur oprecht heeft aangestuurd op het verenigen van de partijen? Of was ze daarvoor zelf teveel partij? En de andere leden? Onder SP leden was er wel degelijk bereidheid om samen met Rood verder te gaan. Getuige de honderden steunbetuigingen op SPvoorRood.nl. “Dit is een oproep. Een oproep tot bezinning, tot wijsheid, tot empathie, een oproep tot verzoening. Wij, ondertekenaars van deze brief, zijn bezorgd over het besluit van het partijbestuur van de SP om jongerenvereniging ROOD (voorlopig) buiten spel te zetten en een aantal leden van ROOD het partijlidmaatschap te ontnemen. […] In onze ogen is dit een onwenselijke escalatie.” Getekend door veel actieve SP-ers, waaronder ook prominent (voormalig) kamerlid Sadet Karabulut. Ook de actie SP tegen de heksenjacht laat zien dat er meer twijfels zijn over het opereren van het huidige bestuur. Over de Royementen: “Dergelijke maatregelen zijn symptomatisch voor een bredere strategie van bureaucratische verstikking van kritische geluiden binnen de partij door het partijbestuur. Deze heksenjacht moet gestopt worden.” (Zie ter illustratie ook dit Twitterdraadje van NRC journalist en SP-watcher Pim van den Dool.) Waar het partijbestuur niet mee om weet te gaan Ironisch genoeg hadden de voorstellen van Rood het partijbestuur ook van dienst kunnen zijn. Want je kunt je makkelijker van een jongerenpartij distantieren als die onafhankelijk is. “Inderdaad, Rood wil niet dat de SP regeert met de VVD”, had Marijnissen kunnen verklaren, “maar zij gaan over hun eigen standpunten en niet over die van de SP”. Maar dan moet je als partij wel eerst leren tolereren dat ook mensen met dezelfde idealen andere opvattingen kunnen hebben. En nog iets over die coalitievorming. Hoe serieus verwacht je dat andere partijen je nemen, als je niet eens in staat bent een coalitie met je eigen jongerenpartij overeind te houden? Het handelen van het partijbestuur - het doorlopend opportunistisch oprekken en bijbuigen van regels om andere leden ‘met reden’ te kunnen royeren - doet vooral denken aan landen waar ze het met democratie niet zo nauw nemen. Het partijbestuur doet alsof de communistische jongerenclubjes een probleem vormen. In werkelijkheid is het de steeds terugkerende roep om open debat over idealen en politieke koers waar ze zelf niet mee om weet te gaan. En juist dat oogt wel een beetje communistisch. Rood, met haar wens voor debat en haar voorstellen tot samenwerking, geeft meer blijk van democratische volwassenheid dan de SP zelf. -------- [1] Lees over de cultuur binnen de SP ook de biografie van voormalig SP kamerlid Sharon Gesthuizen

Foto: The U.S. Army (cc)

Oorlog bestaat niet meer

RECENSIE - De introvertie van de Nederlandse politiek bepaalt de thema’s die media en politici in de verkiezingscampagne bespelen: migratie, woningnood, minimumloon, zorg. Buitenlandbeleid komt niet aan de orde. Oorlog bestaat niet meer. Althans niet voor de parlementsverkiezingen. Nederland had de afgelopen jaren echter wel degelijk een aandeel in de oorlogen in Syrië, Irak, Afghanistan en Mali. Goed dus dat aftredend SP-Kamerlid Sadet Karabulut ons met een bundel van haar columns nog even herinnert aan de Nederlandse medeverantwoordelijkheid voor geweld, dood, honger en ellende elders in de wereld.

Een pen tegen permanente oorlog heet de bundel van de woordvoerder van de SP voor Buitenlandse Zaken en Defensie die na vijftien jaar Kamerlidmaatschap afscheid neemt. In de columns en artikelen die ze de afgelopen jaren schreef voor dagbladen en Joop.nl zien we hoe Nederland, doorgaans onder Amerikaanse vlag, deelneemt aan verschillende gewapende conflicten. En vooral hoe het parlement over dit optreden telkens weer werd misleid. Aan de hand van Karabuluts pen breng ik enkele affaires in herinnering.

Afghanistan

O ja, Afghanistan. Ik kan me voorstellen dat de politici die hebben ingestemd met de Nederlandse bijdrage aan de oorlog daar dit onderwerp graag vergeten en het niet uit zichzelf naar voren zullen brengen in hun campagnes. ‘We zijn constant voorgelogen’, schrijft Karabulut. Over de Kunduz-missie bijvoorbeeld. Het zou gaan om de opleiding van politieagenten. Maar net als in de eerdere zogenaamde ‘opbouw-missie’ bleek deelname aan gewapende conflicten onvermijdelijk. Uit een opiniebijdrage in Trouw, 2018:

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Jannie Visscher nieuwe voorzitter SP

Ze volgt Ron Meyer op, die zich terugtrok na dramatisch verlies bij de Europese verkiezingen.

Meyer had vol op het orgel ingezet op een populistische anti-campagne, waarin PvdA-kanditaat Frans Timmermans werd afgeschilderd als een volgevreten regent. Die tactiek ketste echter in het gezicht van de SP terug: de PvdA won flink, de SP haalde nul zetels.

Foto: Fossielvrij NL (cc)

Klimaat: doorrekeningen verkiezingsprogramma’s door PBL

ANALYSE - Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) heeft ook dit keer de verkiezingsprogramma’s van verschillende politieke partijen doorgerekend. Dit keer hebben slechts zes partijen hun verkiezingsprogramma laten doorrekenen door PBL, terwijl er 10 meedoen aan de doorrekening van het Centraal Planbureau (CPB). Ter vergelijking in 2017 deden 7 politieke partijen mee. In 2017 haakte het CDA af, dit keer de VVD. Daarnaast doet de Vrijzinnige Partij dit keer niet mee aan de Tweede Kamerverkiezingen. Hierbij een poging tot duiding van het boekwerk dat PBL heeft afgeleverd, waarbij ik deze constatering van het CPB-directeur Pieter Hasekamp in het achterhoofd hou:

Vrijwel alle partijen vergroten de overheidsuitgaven en geven een impuls aan de economie. Daarnaast zien we dat alle partijen de lasten voor bedrijven verhogen en dat de meeste partijen financiële lasten verschuiven naar toekomstige generaties.”

Want als er één onderwerp is waarin Nederlandse politici al jaren de rekening doorschuiven naar toekomstige generaties dan is het klimaatbeleid, want Nederland is een trage starter op het gebied van klimaatbeleid. Als politieke partijen dan nu de financiële kosten van hun beleid naar de toekomst schuiven hoop je dat dat gepaard gaat met goed milieu- en klimaatbeleid, zodat dat deel van rekening voor toekomstige generaties lager wordt.

Foto: copyright ok. Gecheckt 03-03-2022

Vuile campagne met stemmingsuitslagen

ANALYSE - Het delen van stemmingsuitslagen van moties kan misleidend zijn als belangrijke informatie over die stemming wordt achtergehouden. De politiek dient zich tegen dit soort misleiding te wapenen.  

Tegen het verhogen van het minimumloon?

Afgelopen week postte het tweedekamerlid Jasper van Dijk van de SP op zijn Facebook-pagina een foto van een stemmingsuitslag van de Tweede Kamer. Het betrof de stemming over zijn motie over de verhoging van het minimumloon. Duidelijk zichtbaar was dat onder andere GroenLinks en de PvdA tegen gestemd hadden. Zijn commentaar:

“In het rood de partijen die tegen verhoging vh minimumloon stemmen.”

De boodschap is helder: GroenLinks en de PvdA zijn niet te vertrouwen. Over het minimumloon hebben ze mooie verhalen, maar in praktijk stemmen ze tegen een verhoging. Onder de post van van Dijk staan dan ook woedende reacties van links georiënteerde mensen, en de foto wordt grif gedeeld. Alleen, er is een probleem.

Misleiding

Wat van Dijk stelt, is niet waar. Wat hij namelijk niet vermeldt, is dat in hetzelfde debat ook een andere motie werd ingediend door 50+. In deze motie wordt óók voor een verhoging van het minimumloon gepleit. Alleen is hier de financiële dekking bewust opengelaten, en er wordt geen vast percentage voor de stijging genoemd. In de stemmingsuitslag van deze (eveneens verworpen) motie zien we dat GroenLinks en de PvdA wél voor stemden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

SP en CDA willen snel landelijk verbod op varend ontgassen

NIEUWS - De SP en CDA in de Tweede Kamer willen dat minister Van Nieuwenhuizen haast maakt met de invoering van een landelijk verbod op varend ontgassen. Nu de minister stelt dat provinciale verboden niet rechtsgeldig zijn, vinden de partijen dat er snel iets moet gebeuren.

De Gelderse gedeputeerde Bea Schouten stelt ondertussen in een reactie namens de 7 provincies met een verbod op varend ontgassen dat de provincies zich al lange tijd inzetten voor een Europees verbod op varend ontgassen. Omdat dit te lang op zich liet wachten hebben ze zelf een verbod ingesteld. Dat gebeurde, zo geeft de gedeputeerde aan, op basis van een niet-openbaar advies van de Landsadvocaat uit 2013, dat ‘ruimte zou bieden voor provinciale verboden op varend ontgassen’. Wat dan weer de vraag oproept hoe dat niet-openbare advies van de Landsadvocaat uit 2013 zich verhoudt tot de stelling van Minister Van Nieuwenhuizen dat het provinciale ontgasverbod niet rechtsgeldig is.

Foto: Pieter Bas Elskamp (cc)

Het motorblok uit elkaar

COLUMN - Het is geen dogma dat het zogenaamde ‘motorblok’, VVD, CDA en D66, gaat regeren met een bereidwillige vierde partner. Er zijn echter twee alternatieven die zeker na het mislukken van de vorige poging minstens zo geloofwaardig zijn.

Motorblok op zoek

Het zogenaamde ‘motorblok’ is op zoek naar een partner. De combinatie van VVD, D66, CDA en een vierde partner, de wens van vooral Rutte, lijkt in de media zo vanzelfsprekend, dat andere combinaties eigenlijk niet serieus genoemd worden.

De combinatie van dit drietal met GroenLinks is nu reeds onderzocht. Dat bleek één brug te ver. Natuurlijk is D66 de partij die dit het meest betreurt. In een kabinet met VVD en CDA is het voor D66 namelijk uitkijken. Het vorige kabinet met die twee partijen was voor D66 geen succesnummer: alle D66 punten werden als het puntje bij paaltje kwam genegeerd, en D66 kreeg de schuld van guur rechts beleid waar de achterban zich onvoldoende in herkende. Na Balkenende II hield D66 3 zetels over.

Een herhaling daarvan is te vermijden door een linksere partner het kabinet in te trekken, die D66 enerzijds kan helpen met het afdwingen van nog enigszins progressief beleid, en verder als bliksemafleider kan functioneren. Niet voor niets doet Pechtold nadat Klaver zijn hielen lichtte nu een beroep op Roemer.

Foto: Roel Wijnants (cc)

Buma weg van de formatietafel

D66 en GroenLinks kunnen veel beter zaken doen met de SP of PvdA & PvdD dan met het CDA.

GroenLinks als de nieuwe PvdA?

Dinsdag begint het formeerproces. Uit de informatieronde blijkt dat VVD, CDA, D66 en GroenLinks het de moeite waard vinden om te kijken of zij tot een kabinet kunnen komen. Maar dat betekent niet dat dit kabinet er ook komt. De verschillen tussen de partijen zijn groot.

Alle ogen waren de laatste dagen gericht op GroenLinks. Diverse aanhangers van GroenLinks meenden dat Klaver deze pil maar beter niet zou moeten slikken, denkend aan het laatste kabinet, waarin de PvdA in de samenwerking met de VVD haar sociale gezicht totaal verloor, en ook haar steun in de samenleving zag verdampen.

Nu is GroenLinks een andere partij dan de PvdA. Mijn analyse is dat de fouten van de PvdA niet zomaar door GroenLinks gekopieerd zouden hoeven worden. Zoals bijvoorbeeld Merijn Oudenampsen aantoont: de PvdA is al sinds de jaren 90 in feite een neoliberale partij. Met ministers als Dijsselbloem en staatssecretarissen als Klijnsma zijn echt geen VVD’ers meer nodig om de partij naar rechts te trekken. GroenLinks heeft als partij veel meer fundamenteel idealisme in zich.

Minister: provinciale verboden op varend ontgassen niet rechtsgeldig

NIEUWS - Een paar weken geleden publiceerde De Gelderlander een artikel over ontgastoerisme, het rondje vanuit Duitsland (of België) waarbij binnenvaartschippers vanuit Duitsland of België naar Nederland varen om de resterende benzeendamp uit hun ruim de lucht in te blazen. Deze praktijk levert risico’s op voor de schippers, hun bemanning en de volksgezondheid. Naar aanleiding van deze publiciteit stelde CDA, SP en Partij voor de Dieren Tweede Kamervragen. Inmiddels zijn de antwoorden binnen en is het hoge woord eruit: Het verbod op varend ontgassen, waarmee provincies het vrijlaten van giftige (benzeen)dampen op rijksvaarwegen (zoals de Rijn en de Waal) al jaren tegengaan, is volgens de minister juist op deze vaarwegen helemaal niet rechtsgeldig.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Volgende