Wegstemdemocratie?

De democratie in het oude Athene was in onze moderne ogen niet zo democratisch. Vrouwen, slaven en mensen zonder burgerrechten mochten hun stem niet uitbrengen. Dat was niet zo aardig van die Atheners. Maar hoe zouden de vrije Atheners eigenlijk kijken naar onze democratie? Wij stemmen eens in de 4 jaar op iemand die ons gaat vertegenwoordigen. De Athener stemde zelf: over iedere belangrijke kwestie, ongeveer eens per 10 dagen. Als een Athener het ergens niet mee eens was dan liet hij dat weten in het parlement. Wij sturen een email naar een Kamerlid, sturen een boze brief naar de krant of, in het meest waarschijnlijke geval, doen niets behalve mopperen op de Haagse boevenbende. Verder vervulden de meeste Atheners in hun leven een politieke functie. Wij niet. Kortom: Atheners participeerden, kenden directe democratie en de kloof tussen burger en politiek bestond niet. Dus hoe zou de Athener met zijn antieke ogen kijken naar onze moderne democratie? Ik weet het wel: hij zou de Nederlandse democratie een farce vinden.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mediahype rond zeilmeisje ook eigenbelang

Zeilboot (Foto: Flickr/jimtsap)

De naweeën van de zomer worden volledig beheerst door de perikelen rond Laura Dekker, het zeilmeisje. Laura wil de wereld rond zeilen, maar onder meer de leerplichtwet en de Raad voor de Kinderbescherming zitten haar in de weg. De rechter besliste vrijdag dat Laura nog even moet wachten op haar plekje in het Guinness Book of Records, haar doel.

De zaak heeft een wereldwijde mediahype veroorzaakt. Van Nederland tot Nieuw-Zeeland en van de Verenigde Staten tot Duitsland; iedereen wil graag weten of de 13-jarige op reis mag. Het is één grote show, aangewakkerd door een artikel in het AD. Juist die mediahype schiet sommigen nu in het verkeerde keelgat.

Minister Rouvoet verklaarde vrijdag vlak na de rechtszaak: “Een publicitaire hype lijkt mij niet in het belang van Laura en deze zaak.” Waarom de hype niet in het belang van Laura is, dat laat de minister achterwege. Hij suggereert wel dat alle uiteenlopende opinies over de zaak de Raad voor de Kinderbescherming op een dwaalspoor kunnen zetten.

Op de opiniepagina van de Volkskrant sluit de psycholoog en voormalig voorzitter van Defence for Children International Philip Veerman zich aan bij de boodschap van de minister voor Jeugd & Gezin. De psycholoog concludeert: “Aandacht van media werkt als een stoorzender, leidt af en geeft Laura valse hoop dat als de media nu maar uitpakken ze wel haar zin zal krijgen. Maar de kinderrechter zal zich niet laten beïnvloeden door de media.”

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kabinet: Homoseksueel zijn is slecht

De enige toegestane manier om samen te wonen is getrouwd, abortus is ten allen tijden verboden, net als euthanasie. Feminisme is gevaarlijk.

Vreemd. Dit zijn toch niet écht de standpunten van ons kabinet? Op bijna elk van de hierboven genoemde punt is de stellingname van Nederland anders, en ik heb geen enkel wetsvoorstel gezien dat dit soort wetgeving hier zou introduceren. Het zou geen schijn van kans maken.

Waarom verleent onze regering dan wel een officieuze goedkeuring aan deze standpunten, in de persoon van onze minister van Jeugd en Gezin, Rouvoet, die met een ‘welkomstboodschap (.pdf)‘ op video de opening zal verzorgen van het ‘World Congress of Families‘? Dit is een naar Nederlandse begrippen nogal radicaal congres dat alle vormen van homoseksualiteit, ongetrouwd samenwonen, abortus, euthanasie en feminisme afkeurt.

Nu kan ik best geloven dat minister Rouvoet het als lid van de ChristenUnie eens is met een groot deel van de standpunten van de gemiddelde congresganger. Maar als minister hoort hij de positie van het kabinet uit te dragen, en niet dat van zijn partij. Het CDA en vooral de PvdA kunnen zich hoogstwaarschijnlijk niet kunnen vinden in de rabiate stellingnames van de organisatoren van het congres, om over een zeer grote meerderheid van de Nederlandse bevolking nog maar te zwijgen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Crisisberaad in het Catshuis

B – Die koffie is hier echt niet te zuipen…automatentroep, gedver!
R – Ho ho Wouter, effe dimmen hé….geen schuttingtaal
JP – Heren, heren! Allemaal effe dimmen! Wouter, vanaf nu wordt het oploskoffie, we moeten het goede voorbeeld geven.Crisisberaad in het Catshuis
R – Die thee, moet dat nou echt? Twee glazen uit een zakje?
B – Ja André! En als je nog één keer dat H-woord in je strot neemt douw ik die hele schaal mariakaakjes er achteraan!
JP – Jongens wat doen we nou met die CBS-cijfers…het wordt allemaal alleen maar erger
R – Als jullie maar afblijven van die zondagssluiting….
B – Ja hoor, ons land gaat naar de ratsmodee en meneer wil het MKB helemaal laten verzuipen. Doe maar even een paar schietgebedjes, zullen we straks nodig hebben…

JP – We moeten gewoon het hoofd koel houden en wat verzinnen. Wouter, kun jij niet wat boekhoudkundige trucs uit de kast halen en een paar miljard vrijmaken? Extra investeringen enzo hier en daar, plannen naar voren halen….gemeenten en provincies uitknijpen…
B – Kan, maar eerst even alle ministeries kaalscheren….even zien wat die nog op de plank hebben liggen….ik kan niet blijven poenscheppen.
R – …kunnen we die JSF’s niet gewoon afbestellen?….en de AOW naar 75 jaar en de hypo…
JP – Nu is het afgelopen André! Ga jij maar even buitenspelen nu…we roepen je wel als we eruit zijn.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Burgemeester zegt hoe u moet opvoeden

Als je denkt dat je alle bemoeizuchtige en bemoeizorgige voorstellen van de regering al gehad hebt, komt er toch nog eentje voorbij:
Burgemeesters krijgen in het voorstel via de Raad voor de Kinderbescherming toegang tot de kinderrechter. Het gaat dan om situaties waarin opvoedingsondersteuning voor de ontwikkeling van het kind noodzakelijk is, maar waarin deze niet vrijwillig wordt aanvaard. Het kabinet stelt daarbij dat overlastproblematiek gezien kan worden als (een aspect van) een voor de ontwikkeling van een kind bedreigende situatie.

Vrij vertaald. Als de burgemeester denkt dat een kind later hangjongere wordt, mag hij zeggen dat er ingegrepen moet worden.
Dus denk goed na voordat u een woonplaats kiest. Een beetje streng christelijke burgervader en half het dorp kan aan de heropvoeding. Het is te zot voor woorden. What’s next? Politieagent die mag meebeslissen of een kind uit huis geplaatst wordt omdat hij denkt dat over 10 jaar een diefstalletje niet onwaarschijnlijk is?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Seks, drugs en Rouvoet

Vandaag plaatsen we de tweede gastbijdrage van Andreas Bouman.

Rouvoet, de minister van jeugd en gezin wil een maatschappelijke discussie over de losgeslagen moraal van de jeugd. Volgens de minister worden meisjes als gebruiksartikel gezien, is seks een ruilmiddel en is het begrip liefde bij de jeugd onbekend. Door de man zijn keurige scheiding, ouderwetse bril en gristelijke achtergrond, lijken zijn uitspraken ouderwets en rieken ze naar de spruitjesgeur van de jaren vijftig. Nu heb ik de jaren vijftig niet in levenden lijve mogen meemaken, maar ik vind de uitspraken van Rouvoet helemaal zo gek nog niet. Daarbij komt dat ik jonge spruitjes, mits niet te lang gekookt, best kan waarderen.

Waarom heeft Rouvoet een punt?
Iedereen moet lekker zelf weten wat die doet. Als twee mensen vrijwillig seks willen hebben zonder liefde is dat hun eigen keuze. Prima. Alleen moet het dan wel om volwassenen gaan. Vorige week was er op Nederland 3 een documentaire over hele jonge jongens (12 a 16) die spraken over nog jongere meisjes. Daar werd ik niet vrolijk van. Meisjes werden alleen gezien als hoeren (in hun terminologie ‘banga’s’) en niet als mensen. De prille liefdenestjes waren gore garageboxen of ranzige portieken. Als je daar als pubermeisje je ‘seksualiteit ontdekt’ door je te laten nemen door een of meer huftertjes zonder enig respect, dan belooft dat weinig goed voor toekomstige moraal van deze jongens en meisjes.

Sociale klasse bepalend voor kinderen en seksualiteit.
Deze onromantische inwijdingen in de liefde vinden niet alleen in de Bijlmer plaats. De documentaire schetste ook een soortgelijk portret van een dertienjarig meisje van het platteland. Ook daar was liefdeloze liefde, meer regel dan uitzondering. Het werd duidelijk dat niet de regio bepalend is van hoe kinderen leren omgaan met seksualiteit, maar het opleidingsniveau van de ouders. In dezelfde documentaire bleek namelijk duidelijk dat kakkindertjes wel degelijk een onderscheid maken tussen seks en liefde.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

SIRE-campagne kwetst moeders

De televisiespot “Wie is toch dat wijf, dat de hele dag aan mijn kop zeurt?” is volgens de Reclameraad kwetsend voor vrouwen en moeders. Met de televisiespot wil SIRE vaders oproepen hun kinderen te bevrijden uit de ongezond dwangmatige opvoedklauwen van moeders. Bijvoorbeeld door samen gezellig op zondag naar voetbal te kijken of het vlees aan te snijden. De Reclameraad echter, adviseert de spot niet uit te zenden.

Volgens de Reclameraad wordt met de campagne een ‘onterecht beeld van een kwetsbare groep moeders‘ geschetst. Zij wordt daarin gesteund door een advies van de Raad voor de Kinderbescherming, de instelling die al bijna een eeuw succesvol streeft naar vergaande feminisering van het opvoedingsdomein.

In de 40 seconden durende reclamespot is te zien hoe vrouwen constant zitten te frunniken aan de kleding van kleine jongetjes, met een strenge blik zeggen ‘ik hou van je, dus luister naar me!’ en dwingend hand-in-hand met tienjarige meisjes naar een geblindeerde SUV lopen om ze naar de school 500 meter verderop te rijden. Zogenaamd omdat dat veilig is. Aan het einde van de spot is een kinderstem te horen die zegt: “Wie is toch dat wijf, dat de hele dag aan mijn kop zeurt?”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Artikel 147

“We schrappen nu een dode letter en leggen de bescherming tegen het kwetsen van gelovigen en hun godsdienst neer in een artikel dat wel werkt.”

Minister Rouvoet (CU) over het schrappen van Artikel 147 betreffende smalende godslastering en het uitbreiden van Artikel 137.

Kamerleden De Wit (SP) en Van der Staaij (SGP) hebben hier zo hun eigen gedachten over:

“Ik zie niet in waarom uitbreiding van het verbod op beledigen noodzakelijk zou zijn. Welk probleem lossen we ermee op? Het risico is dat mensen met uiteenlopende opvattingen hun mening aanmerken als levensovertuiging en naar de rechter stappen.”

“Het is een doekje voor het bloeden. Mooi cadeaupapier om de afschaffing van artikel 147 heen. De jurisprudentie op artikel 137 toont aan dat dit artikel ook al is uitgehold.”

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beroep van de toekomst: psychiater

André Rouvoet is op ethisch gebied niet het meest vooruitstrevende jongetje van de klas. Van homo’s moet hij niets hebben – in elk geval niet als ze in zijn partij zitten -, ook al zegt hij dat niet hardop. Wat hij nu wel hardop zegt in de vandaag verschijnende nota van zijn hand, is dat mensen die willen scheiden eerst in therapie zouden moeten. Klinkt beschaafd, want waarom zou je niet proberen om je huwelijk te redden, nietwaar? Maar wat hij blijkbaar niet wil weten, is dat je soms moet concluderen dat scheiden de beste oplossing is voor alle partijen. Als je eenmaal tot een scheiding hebt besloten, is daar meestal al een hele periode aan voorafgegaan waarin minstens één van de partners al uitgebreid heeft nagedacht en de voors en tegens heeft afgewogen.

Maar nee, meester André heeft besloten dat je eerst nog in therapie zult moeten. Om te beginnen kom je op een wachtlijst en als je na pakweg een half jaar eens aan de beurt bent is het vast ook nog de bedoeling dat je een weekje of twintig gaat zitten therapieën.

Al met al ben je al snel een jaar verder – en Rouvoet wil de therapie “niet vrijblijvend” maken, dus een snelle scheiding kun je vergeten – en in dat jaar zitten twee partners, waarvan er tenminste één heeft uitgesproken dat het over is, nog steeds aan elkaar vast. Daar wordt het vast niet gezelliger van. Kunt u nagaan wat dat gaat betekenen voor de kinderen. Een jaar lang sleept het zich voort, moeten pa (m/v) en ma (m/v) alle onvrede naar boven trekken – waarvan één uurtje onder begeleiding.

Vorige Volgende