Een jaar geleden werd Turkije opgeschrikt door een corruptieschandaal rond de Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (AKP) van president Erdogan. Zondag werd een nieuw dieptepunt bereikt, schrijft Alper Alasag. In het kader van het corruptieschandaal verdacht de Turkse justitie ene Reza Zarrab, een in Iran geboren zakenman, ervan vier AKP-ministers te hebben omgekocht. Deze vier ministers werden kort na het bekend worden van de corruptieaantijgingen vervangen, maar verder veranderde er weinig binnen de regering. Wel werden in de volgende weken duizenden politieagenten, aanklagers en rechters overgeplaatst en vervangen omdat zij, volgens de toenmalige premier Erdogan, door de corruptie binnen de regering bloot te leggen de regering ten val wilden brengen. Zij waren onderdeel van een complot van buitenlandse machten, aldus Erdogan. Om de vier oud-ministers van de AKP te onderzoeken, werd afgelopen mei een parlementaire commissie samengesteld. Deze commissie ging aan het werk, maar de media werden een beperkingen opgelegd bij het verslaan van het onderzoek. Het was niet de eerste keer in Turkije dat de mediavrijheid werd beperkt. Zo werden in het eerste kwartaal van 2014 bijvoorbeeld Youtube en Twitter geblokkeerd door de Turkse regering.
Turkije heeft vandaag een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen de islamitische prediker Fethullah Gülen, de grote rivaal van president Tayyip Recep Erdogan. Dat meldde de Turkse staatstelevisie. Erdogan beschuldigt Gülen ervan een coup te willen plegen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
COLUMN - President Recep Tayyip Erdogan van Turkije houdt van vrouwen. En dan vooral van vrouwen met kinderen. Want dat is precies zoals zijn geloof de vrouw graag ziet. Als moeder. Het moederschap is waar het voor een islamitische vrouw allemaal om draait in het leven. Een echte vrouw heeft kinderen. Volgens Erdogan dan.
De Turkse vrouwenliefhebber sprak deze wijze woorden op een top over Vrouwen en Recht. Gelijke behandeling van mannen en vrouwen druist volgens hem in tegen de natuur. Feministen begrijpen dit niet, omdat zij het concept van moederschap niet accepteren. Niks baas in eigen buik. Vrouwen en mannen zijn niet gelijk. Nu niet en nooit niet.
Zo kunnen vrouwen ook niet hetzelfde werk doen als mannen, zoals in een communistische heilstaat vaak het geval is. Hun karakters, gewoontes en fysieke kenmerken zijn nu eenmaal anders. Een vrouw een schep geven en haar laten werken past dan ook niet in ideaalbeeld van Erdogan. Het is in strijd met haar delicate postuur. Een postuur dat hard nodig is voor het baren van minstens drie kinderen.
Om zijn liefde voor vrouwen en het moederschap te onderstrepen sprak Erdogan op de bijeenkomst vol vertedering over zijn eigen moeder. ‘Ik kuste wel eens de voeten van mijn moeder omdat ze naar het paradijs roken. Zij wierp mij dan een zedige blik toe en huilde soms.’ Als het paradijs echt naar de voeten van de moeder van Erdogan zou ruiken, dan komen al die islamitische zelfmoordaanslagplegers nog van een koude kermis thuis.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Our religion [Islam] has defined a position for women [in society]: Motherhood. Some people can understand this, while others can’t. You cannot explain this to feminists because they don’t accept the concept of motherhood.
Aldus Recep Tayyip Erdoğan in een toespraak gisteren in Istanboel.
Waarmee de Turkse president mooi illustreert hoe reactionair godsdienst kan zijn.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Dat de premier van Turkije niet van Twitter houdt, wisten we al. Premier Erdogan heeft sinds eind februari echter reden om het medium nog meer te haten: een van zijn eigen ambtenaren lekt met regelmaat gevoelige informatie.
Dat Erdogan tijdens een vergadering een stafmedewerker in het gezicht heeft geslagen, bijvoorbeeld. En dat Erdogan doodsbang is dat er tapes uitlekken waaruit blijkt dat hij vooraf wist van de dood van Muhsin Yazicioglu bij een helikopterongeval.
Maar van excuses, of zelfs maar het woord ‘genocide’, is nog geen sprake.
Niettemin zullen we dit maar onder ‘vooruitgang’ scharen.
Betsy Udink, de buitenlandjournaliste die eerder haar ervaringen als echtgenote van een diplomaat in Saoedi-Arabië en Pakistan te boek stelde, doet in De Groene Amsterdammer aan de hand van de gelekte Erdogan-tapes een boekje open over de bestuursstijl van de Turkse premier.
Uit de tapes, en uit de toespraken die Erdogan sinds de Gezi-demonstraties van vorig jaar zomer heeft gehouden, komt een man naar voren die dictatoriaal is, een bemoeial, een bullebak, een paranoïcus, lomp, altijd nijdig, en vervuld van wraakzucht; tieren en briesen is zijn manier van spreken.
Nu gaat het van slecht, naar slechter, richting verschrikkelijk.
Schrijver en Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk over de politieke situatie in Turkije, naar aanleiding van de recente Twitter- en YouTubeblokkade.
Dit zit achter Erdogans pogingen om de sociale media aan banden te leggen:
Hoe hard de Turkse premier er ook tegen vecht, bijna elke dag lekt er een nieuwe Erdogan-tape uit. […]
Zo valt in een gesprek te beluisteren hoe de premier een uitgever over de telefoon zo op zijn donder geeft, dat deze begint te huilen. Het gaat om de uitgever van de krant Milliyet die een scoop publiceerde over vredesonderhandelingen die Erdogan begon met de Koerdische rebellenbeweging PKK.
Nadat Erdogan hem de huid heeft volgescholden, belooft de uitgever te achterhalen wie de bron is van de scoop en die informatie door te geven aan Erdogan. ‘Is dat goed, meneer de premier?’, snikt de uitgever. ‘Oké, oké’, antwoordt Erdogan. De verantwoordelijke journalisten worden vervolgens ontslagen.
Naar aanleiding van de begrafenis van een 15-jarige jongen:
De 15-jarige jongen werd vorig jaar tijdens rellen in de Turkse stad geraakt door een traangasgranaat van de politie toen hij op weg was naar de bakker. Hij overleed dinsdag nadat hij negen maanden in het ziekenhuis in coma had gelegen.
De uitvaart werd rechtstreeks uitgezonden op de televisie. De kist met het stoffelijk overschot werd door de straten van het stadsdistrict Okmeydani gedragen. Het publiek scandeerde ”Overal is Berkin, overal is opstand”. en ”Tayyip moordenaar”, verwijzend naar premier Recep Tayyip Erdogan.
Wij staan niet toe dat de bevolking verslonden wordt door YouTube, Facebook of wat dan ook. We zullen de benodigde stappen nemen.
De Turkse premier Recep Tayyip Erdogan over zijn dreigement YouTube en Facebook te verbieden.
Niet toevallig lekten de afgelopen weken gesprekken tussen de premier en zijn zoon over verduisterde contanten uit via deze websites.
Aldus Trouw:
Ook de Turkse revolutie lijkt de eigen kinderen niet te zullen sparen. De regerende AK-Partij en de islamitische beweging van de prediker Fethullah Gulen, die samen een einde hebben gemaakt aan de politieke macht van het Turkse leger, zijn elkaar nu in de haren gevlogen.
Sommige Turken lijken deze ruzie op te vatten als een teken van gebrek aan democratische gezindheid in Turkije:
Oya Baydar, sociologe en schrijfster, zegt dat ze de scheur heeft zien aankomen: “Ook al praten we hier over twee machtsblokken die dezelfde religieuze stroming aanhangen en er vooral naar streven om de nieuwe generaties zo religieus mogelijk op te leiden, men wil de taart blijkbaar niet met een ander delen.” Volgens haar staat de vraag ‘wie gaat daadwerkelijk de Turkse staat leiden’ centraal. “In landen als die van ons zie je voortdurend dit soort gevechten omdat we een traditie hebben van een despotisch staatsapparaat dat niet op democratische waarden stoelt.”
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
