Jordanië in identiteitscrisis

Deze week vonden er in Jordanië vervroegde parlementsverkiezingen plaats, nadat koning Abdullah II bin al Hoessein het parlement in november 2009 tussentijds ontbond. De verkiezingen stonden in het teken van de binnenlandse en buitenlandse uitdagingen die de aard en de identiteit van Jordanië als Hashemitische staat raken. Ophef over de nieuwe kieswet resulteerde in een boycot door de belangrijkste oppositiepartijen. Kiesstelsel onder vuur Het Jordaanse kiesstelsel is een erfenis van het Britse Rijk, een one man one vote districtenstelsel waarbij elk district een vastgesteld aantal volksvertegenwoordigers kiest. De bevolking kiest het Lagerhuis, of Huis van Afgevaardigden, terwijl het Hogerhuis, of Huis der Notabelen, rechtstreeks door de koning benoemd wordt. Al langere tijd is dit systeem aan kritiek onderhevig, omdat het de plattelandsgebieden, waar de koningsgezinde traditionele stammen en bedoeïenen dominant zijn, qua zetelaantal bevoordeelt is ten koste van de drukbevolkte stedelijke gebieden, waar veel Palestijnen wonen en de islamistische partijen veel aanhang genieten.

Door: Foto: Enric Borràs (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote | Hoer

Als ik nu een journalist trots met een geheime notitie zie zwaaien denk ik niet meer: wow, wat knap, maar: wat is daar voor onderhandeling aan vooraf gegaan? Zo iemand is voor mij niet meer de grootste held, maar de grootste hoer.

Joris Luyendijk, zelf ook journalist, bracht een maand door op het Binnenhof en bestudeerde de rituele dans tussen politiek en media. In een interview met de VPRO gids was bovenstaande quote een aardige samenvatting van zijn constateringen aldaar. Ze zijn vastgelegd in het boek “Je hebt het niet van mij, maar…“.

De quote slaat overigens op het feit dat journalisten voor het zogenaamde “lekken” altijd een tegenprestatie (gunstig artikel) moeten betalen.

Overigens trapt Luyendijk voor de lezers van Sargasso wel wat open deuren in. Zijn constatering “…Maar de meeste Kamervragen verwijzen naar berichten in de media…” is natuurlijk oud nieuws.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Is Obama te links voor de VS?

Obama in betere tijden (Foto: Flickr/transplanted mountaineer)

Obama heeft de afgelopen jaren de Amerikaanse overheid gigantisch uitgebreid, de Amerikanen allerlei ultralinkse plannen door de strot geduwd en heeft daar vorige week woensdag de rekening voor gepresenteerd gekregen, want ‘het Amerikaanse volk’ houdt niet van socialisme. Toch? Dat zou je in ieder geval denken als je sommige Nederlandse Fox News adepten moet geloven. Maar ook serieuzere media zien in de nederlaag voor de Democraten een afkeuring van het beleid van Obama.

Maar wat was dat beleid dan precies? En wat vinden mensen daar nu eigenlijk echt van? Gelukkig zijn er na verkiezingen ook exit polls. En daarin wordt niet alleen de vraag gesteld op wie iemand gestemd heeft, maar ook een berg extra vragen om te kijken waarom iemand gestemd heeft. Daarnaast wordt het land ook buiten verkiezingen helemaal suf gepeild en ook daar kan je aardige informatie uit halen.

Om te beginnen de vraag of Obama te links is voor de VS. Een groot deel van de Amerikanen, 46% maar liefst, is het daarmee eens. Duidelijk signaal, lijkt het. Totdat je dit getal eens naast de exit polls van de verkiezing van 2008 legt. Dan zie je dat op dat moment al 42% van de Amerikanen vond dat Obama te links was. Kortom, dat is maar een paar procent toegenomen. Dat kan uiteraard nog steeds stevige consequenties in een land waar een 7% gat bij een verkiezing een landslide betekent, maar om nou te zeggen dat grote groepen in hem de Messias zagen en nu afhaken door te links beleid is waarschijnlijk ook bezijden de waarheid. Sterker nog, in 2008 vond maar vier procent van de bevolking hem te conservatief en dat is nu opgelopen naar dertien procent. Die vonden het beleid dus niet links genoeg. Bovendien, 37% van de bevolking is het wel met hem eens. Kortom, 50% van de bevolking vindt de politieke plaatsbepaling van Obama prima, of juist niet links genoeg. Dus te links voor de VS? Nee.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het gevaar van een dubbele nationaliteit

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Jan-Jaap van Peperstraten over de rol van de Nederlandse overheid bij de registratie van dubbele paspoorten.

De kasbah (Foto: Flickr/¡Carlitos)

Tot mijn verbazing vond ik dit artikel op de opiniepagina van de Volkskrant. Het artikel in kwestie is geschreven door een NOS-journalist, dhr. Bonebakker, die getrouwd is met een Marokkaans-Nederlandse vrouw. Zijn dochtertje werd tegen zijn zin (en, kennelijk, die van zijn vrouw) bij de Gemeentelijke Basisadministratie ingeschreven als bipatride: naast de Nederlandse werd ook de Marokkaanse nationaliteit geregistreerd. Bonebakker maakte hiertegen bezwaar, maar zonder enig effect. Dat was ook niet te verwachten, want de GBA dient ook de verscheidene nationaliteiten van de Nederlandse burgers te registreren. Daar zijn goede redenen voor – onduidelijkheid over de eventuele andere nationaliteiten van Nederlandse burgers kan een hoop problemen opleveren als een burger zich bijvoorbeeld in het buitenland bevindt, in de problemen komt en de Nederlandse overheid consulaire bijstand wil geven terwijl dit niet kan. Ik heb al eens eerder over een vergelijkbare situatie geschreven, mijn mening is inmiddels niet veranderd.

Wat ik echter niet begreep was de volstrekte verongelijktheid en de wat wilde toon waarmee Bonebakker uitvaart tegen de Gemeente Utrecht. Zo schrijft Bonebakker o.a.:

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Eric Lucassen moet blijven

SaillantLOGO Eric Lucassen moet gewoon in de PVV fractie gehandhaafd blijven want zijn aanwezigheid draagt bij aan een representatieve afspiegeling van het PVV electoraat.

Kamerleden mogen een crimineel verleden hebben als ze hun straf maar hebben uitgezeten, dat is een feit. Er is dus geen reden om Eric Lucassen uit de Kamer te verwijderen. Maar deze bijna-brievenbusplasser uit Haarlem moet ook gewoon in de PVV fractie blijven net als Hero Brinkman, Dion Graus, Marcial Hernandez en al die andere PVV fractieleden tegen wie in het verleden aangifte is gedaan. Al deze mensen komen namelijk voort uit de maatschappelijke beweging van 1,5 miljoen kiezers die zich achter Geert Wilders heeft geschaard. Het mag inmiddels proefondervindelijk bewezen zijn dat in deze beweging relatief veel mensen zitten die in aanraking komen met politie en justitie. Het is als het ware een karakteristiek kenmerk van deze beweging. Net zo goed dat in Groenlinks er mensen te vinden zijn met een activistisch verleden, onder VVD-ers vermogensdelicten vaker voorkomen, PvdA-ers veel seks hebben en dat in confessionele gelederen zo nu en dan zedendelicten komen bovendrijven. Alleen bij D66 zijn ze zo braaf en degelijk dat er niets karakteristieks over te melden valt ..of toch wel?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Aanpak administratie politie belangrijker dan extra agenten

Politie op straat (Foto: Flickr/zoetnet)

Een van de weinige zaken die de nieuwe regering wel wil uitbreiden, is de politiesterkte. Maar liefst drieduizend extra agenten moeten erbij komen, volgens het regeerakkoord. Maar voor het vermeerderen van de politiesterkte is het plan dat minister Opstelten gisteren aankondigde veel belangrijker. De minister wil namelijk fors het mes zetten in de hoeveelheid tijd die agenten kwijt zijn aan administratieve handelingen. Het bureauwerk moet maar liefst de helft verminderen. Een goed plan, want als het lukt is het een ingreep die echt zoden aan de dijk zet.

Ga maar na. Op dit moment is een agent gemiddeld zo’n veertig procent van zijn tijd kwijt aan administratie. Een gemiddelde agent brengt dus van zijn gemiddelde week twee dagen achter het bureau door en drie dagen op straat. Als de administratietijd met de helft wordt teruggebracht, zit een agent nog maar één dag achter zijn bureau en loopt vier dagen op straat. Kortom, zijn tijd op straat neemt met éénderde toe!

In Nederland waren er in 2009 ongeveer 36000 uitvoerende agenten (pag 53). Als hiervan de tijd op straat met éénderde toeneemt, staat dat gelijk aan het aannemen van 12000 agenten ‘oude stijl’. Kortom deze maatregel is maar liefst vier keer zo effectief als het plan uit het regeerakkoord, als het doel tenminste is om meer blauw op straat te krijgen. Plus, het hoeft geen geld te kosten. Aangezien uit de eerste link van dit stukje blijkt dat een extra agent ongeveer een ton per jaar kost, bespaar je meteen de 300 miljoen euro die drieduizend extra agenten gekost zouden hebben. Bovendien, om je sterkte in de oude situatie naar 48000 te krijgen, was je bovenop die 300 miljoen nog eens 900 miljoen kwijt geweest. Noem het een virtuele bezuiniging, of noem het een gratis sterkte-impuls van 900 miljoen, het effect is in ieder geval gigantisch.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nog maar eens: PVV en geweld

Eric Lucassen (publiciteitsfoto PVV)

Je kijkt er nauwelijks meer van op: weer een kamerlid van de PVV in opspraak. Deze keer is het Eric Lucassen, die door buren beschuldigd wordt van intimidatie en bedreiging. Het is natuurlijk mogelijk de beschuldigingen meteen uit te leggen als onderdeel van een linkse hetze tegen de PVV (het staat tenslotte in de media), maar het patroon begint zich zo onderhand wel erg op te dringen.

Des te saillanter is het natuurlijk dat daags te voren Afshin Ellian, u kent hem wel, een vlammend stuk in de papieren NRC schreef waarin hij uitlegde dat de PVV niet fascistisch genoemd mocht worden, omdat Mussolini zich vanaf het begin gewelddadig opstelde, terwijl Geert Wilders nadrukkelijk alle geweld verwerpt. Daar heeft Ellian absoluut een punt. Ook nu met Lucassen belooft Wilders de zaak tot de bodem uit te zoeken. Aangezien de PVV geen democratische partij is en Wilders’ wil dus wet, mag je zijn woorden dus als norm nemen voor de ideologie van de partij (even aannemend dat hij er niet zijn eigen soort taqiyya op nahoudt als het om geweld gaat).

Toch zou Wilders zich eens kunnen afvragen waarom het juist zijn partij is die kennelijk agressieve lieden aantrekt. Het kan aan de zwakke partijstructuur liggen, waardoor meer rotte vissen door de mazen van het net glippen. Maar je kunt niet uitsluiten dat het Wilders’ ideologie is, die een grote aantrekkingskracht uitoefent op mensen die graag andere middelen dan argumenten inzetten bij het beslechten van onenigheid. Dan is de PVV misschien geen gewelddadige partij in origine, maar loopt ze wel het risico dat te worden als Wilders’ onderdanen meer voor het zeggen krijgen.

Vorige Volgende