Polarisatie in de praktijk

Op momenten die beslissend kunnen zijn voor de toekomst van een land, momenten waarop er mogelijk grote spanningen kunnen ontstaan tussen bevolkingsgroepen, momenten waarop het land zijn interne validiteit en samenhang moet bewijzen, is er een kabinet nodig dat kalm en prudent de gemoederen kan bedaren, bruggen kan bouwen en laat zien waar het land -voor iedereen- op gefundeerd is: de grondwet.

Niet alleen is dit kabinet daarin tekortgeschoten, dit kabinet lijkt zelfs alles op alles gezet te hebben om zelf een probleem te creëren, met verschillende perverse instrumenten, en toont daarmee aan incompetent te zijn.

Over een film die nog niet bestond
Als we Geert Wilders zouden moeten geloven, zou pas een paar weken geleden bekend geweest zijn dat hij met een kritische film over de islam bezig was. Wie terugbladert in de kranten, ziet echter dat in november al bekend was, door “bronnen rond het kabinet”, dat Wilders een plan had om een film te maken waarin “iets met de koran zou gebeuren”. Er was toen nog niet bekend in welk stadium de film was.

Door deze lekkage kon het gebeuren dat een niet-bestaande film maandenlang het nieuws beheerste, veel langer dan nodig was geweest. Het argument dat door deze premature openbaring de film zelf en de reacties erop wel meevielen is misschien wel valide, maar tegelijkertijd pervers. Het is als de internist, die zonder gekeken te hebben, zijn patiënt vertelt dat hij met het ergste rekening moet houden en alvast zegt dat hij gepeild heeft hoe de begrafenis door zijn familie ervaren zou worden. Dit alles om het makkelijker te verteren maken als later zou blijken dat de patiënt slechts geobstipeerd was.