GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Geheel vrijwillig levert elke 7e van de maand P.J. Cokema zijn bijdrage. Het scheelt niet veel, maar onder de vier regimes van Balkenende is vrijwilligerswerk zo goed als verplicht geworden. Goed burgerschap heet dat. Dankzij de inzet van Balkenende c.s. wordt vrijwilligerswerk meer dan ooit dweilen met de kraan open. De overheid trekt zich terug, hetgeen zich in een aantal sectoren uitbetaalt in personeelstekorten. Maar dat geeft niet, de burger dient de eigen verantwoordelijkheden voor zorg, buurtschap en veiligheid op zich te nemen. Guusje ter Horst stelde kort geleden de vrijwillige brandweer nog als uitmuntend voorbeeld van vrijwillige verantwoordelijkheid. Tegelijkertijd weigerde ze de spuitgasten te bedanken door ze een plaats aan de onderhandelingstafel te geven bij cao-onderhandelingen, waar ook werktijden, plichten en vergoedingen worden geregeld voor deze vrijwilligers.
“Ik wil alleen dat er voortaan bij een aanvraag voor subsidie eerst wordt gekeken of aan minimumeisen wordt voldaan: deugt het bestuur, is er een onderwijsplan, zijn er goede docenten?”
Van Dijk van het CDA vindt dat de regels rond het oprichten van scholen strenger moeten.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Na de de grootmoefti van Syrië, de Patriarch van Constantinopel en Opperrabbijn Sacks was gisteren de Dalai Lama aan de beurt om het EU parlement toe te spreken. Blijkbaar heeft het Parlement behoefte aan een godsdienstige dialoog, al opperen sommigen terecht dat een rede geen dialoog maar een preek is. Deze gebeurtenis is blijkbaar zo bijzonder dat VVD-leider Jules Maaten en een aantal collega’s 24 uur hebben gevast. Onderwijl bekende lolbroek Dalai dat hij zelf heerlijk ontbeten had.
Ik vraag me ernstig af wat dit soort bezoeken voor zin hebben. Het is duidelijk dat Tibet niet onder het juk van China thuishoort, maar het is even duidelijk dat het uitzicht op verandering nihil is. Het argument dat extra aandacht voor de situatie alleen al helpt is door de recente Olympische Spelen wel om zeep geholpen. Het zwalkende EU-beleid over de Tibet-kwestie helpt ook niet. Meer dan wat morele steun lijkt de EU niet te kunnen geven aan een land dat bezet wordt door een economische en nucleaire grootmacht.
Aanstaande maandag wordt er in Brussel waarschijnlijk besloten dat de ouderwetse gloeilamp verboden moet worden. Althans, niet direct verboden, maar de lamp is niet energiezuinig genoeg, waardoor hij vanzelf uit productie zal worden genomen.
Het CBS becijferde een jaar geleden al dat dit soort lampen een schokkende 0,3% van ons energieverbruik uitmaken. De overstap naar de zuiniger spaarlampen (en daarna led-lampen) zal dit flink terugbrengen, maar vooralsnog is het vooral symboolpolitiek.
Zeker als je kijkt naar wat de gloeilamp afscheidt als “onzuinig” bijverschijnsel: warmte. In de zomer niet zo nuttig inderdaad, maar in de winter dragen gloeilampen in bescheiden mate bij aan het verwarmen van huizen. En die warmte zal moeten worden gecompenseerd door cv-ketels.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
“Op een of andere manier zijn we de innerlijke waarden kwijtgeraakt. Veel mensen mogen financieel rijk zijn, als persoon zijn ze vaak arm.” (De Dalai Lama in een speech voor het Europees Parlement)
Rijke arme mensen. Of is het andersom? De Dalai Lama zegt al jaren dezelfde dingen. De Dalai Lama wordt ook zelden tot nooit tegengesproken, want hij zegt simpele dingen die iedereen graag hoort. Ook in het Europees Parlement – waar rijke arme parlementariërs komen en gaan.
De Amsterdamse politie heeft de afgelopen dagen scooters en hun berijders intensief gecontroleerd. Dit omdat het vervoermiddel bovengemiddeld wordt gebruikt bij overvallen. Opvallend is dat de politie zegt alle scooters aan te houden, omdat ze niet wil discrimineren. Feitelijk gaat het namelijk om een allochtone minderheid die het “verpest” voor de andere scooterrijders.
Uiteraard is het verruimen van je doelgroep net zo goed discriminatie, dit keer van scooterrijders. Blijkbaar is dat wél sociaal geaccepteerd, maar objectief gezien had de politie natuurlijk het efficiëntst geopereerd als ze alleen maar allochtone scooterrijders had aangehouden.
Dit brengt me op een leuk gedachtenexperimentje. Is het mogelijk om een formule te vinden voor een “toegestane discriminatie-index”? Een formule die bepaalt of het bij het aanpakken van criminaliteit in een groep het het waard is om de hele groep te controleren?
Als zo’n formule in dit geval had bestaan, dan had men kunnen besluiten om alleen allochtone scooterbestuurders te controleren, gebaseerd op bekende gegevens. Hoe zou zoiets in zijn werk gaan? Ikzelf zat te denken aan een volgende opzet:
(Geschatte overtreders binnen groep / schatting totale groep) x ernst misdaad
Als deze formule een bepaalde waarde aanneemt (bijv. boven de één), dan is het het waard om de hele groep te controleren. Bijvoorbeeld: Als in een gezelschap van 15 personen een moord wordt gepleegd, vindt iedereen het logisch dat de politie alle 14 overgeblevenen als verdachte ziet en ze dus ook vasthoudt tot het een en ander duidelijk is. Maar als binnen dezelfde groep honderd euro wordt gestolen dan zal de politie hier niet zo snel toe overgaan. De ernst van de misdaad liet de vergelijking een bepaalde waarde overstijgen waardoor “discriminatie” van de gehele groep lonend werd.
Gisteren bewees de PVV nog maar eens dat het nog steeds de enge partij is die we kennen. PVV-Kamerlid Sietse Fritsma vindt namelijk dat de ouders van allochtonen die herhaald in de fout gaan moeten worden uitgezet.
De kamer viel terecht over hem heen. Zelfs Rita ‘recht door zee’ Verdonk zei: “Dit hoort zo niet in Nederland”. Het verwijt van discriminatie wuifde Fritsma weg, zijn morele (en intellectuele) failliet bewijzend met het argument dat het voornemen van het kabinet om het Nederlanderschap van terroristen af te nemen hetzelfde is.
Als toetje na de verkapte racismetaart vond hij ook nog voor dat allochtonen zwaarder gestraft moesten worden dan autochtonen bij bepaalde misdaden omdat deze daar vaker voorkomen. Ik moet het eerste voorstel van de PVV om voetbalvandalisme, witte-boordencriminaliteit en het spuiten van graffiti zwaarder te straffen bij autochtonen nog tegen komen.
Of misschien moeten we lager opgeleiden zwaarder straffen, omdat misdaad vaker bij hen voorkomt?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“Als je echt wilt weten hoe het zat met de Nederlandse oorlogsmisdaden, dan moet je het onderzoek opnieuw doen. Langduriger, met veel meer historici en onder een veel betere begeleiding.”
Historicus Cees Fasseur stelt dat zijn eigen haastige onderzoek naar de excessen van Nederlandse troepen tijdens de politionele acties in Indonesie waarschijnlijk verre van volledig was. Zestig jaar naar dato lijkt er eindelijk enige politieke wil te zijn om de hele waarheid boven tafel te krijgen.
Guus Berkhout is vooral bekend als de hoogleraar die weigerde zijn rapport over geluidsoverlast door Schiphol onder politieke druk aan te passen. De hoogleraar akoestiek liet zich onlangs nog horen toen