"We moeten accepteren dat we er niet uit hebben gekregen wat we hadden gewild, maar er zijn punten waar we tevreden over kunnen zijn." Minister van Milieu Cramer. "Dit is geen perfect akkoord, het lost de opwarming van de aarde niet op" De Zweedse premier en huidige EU-voorzitter Reinfeldt. "Dit akkoord is beter dan geen akkoord. Maar het is duidelijk beneden onze ambities. Ik zal mijn teleurstelling niet verbergen. Kopenhagen is een eerste stap, de komende jaren zijn er veel meer stappen nodig." Voorzitter Barroso van de Europese Commissie. Het moge duidelijk zijn, de top heeft niet gebracht wat er van gehoopt werd. Maar de deelnemers zien - uiteraard - nog wel lichtpuntjes. Kopenhagen was niet voor niets! Toch?
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
In navolging van recente campagnes als Meer Veiligheid op Straat, Veiligheid Kleine Bedrijven en Veilig Internetten, begint volgende week Veilig Binnen Blijven. De burger wordt opgeroepen om ‘zo vaak mogelijk lekker thuis te blijven’. Op welke locatie het startschot voor het groots opgezette project zal worden gegeven, is uit veiligheidsoverwegingen nog niet bekendgemaakt.
Het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) heeft een campagnefolder laten drukken, die volgende week bij elk Nederlands huishouden op de deurmat valt. De brochure raadt aan om zo veel mogelijk binnen te blijven en alleen in noodgevallen de woning te verlaten. Op de voorzijde staat in grote letters: ‘Weet u hoeveel risico u op straat loopt?’ Met die vraag wil het ministerie burgers aan het denken zetten over de gevaren die hen buitenshuis bedreigen.
Woordvoerder Jan Gerust licht tijdens de perspresentatie toe: “De straat is een onleefbare jungle geworden, waar schurken rondlopen die niets geven om een mensenleven meer of minder. Al eerder hebben wij geprobeerd de burger te wijzen op de gevaren op straat. Helaas zijn er nog steeds mensen die zomaar naar buiten gaan, met het openbaar vervoer reizen of een publieke ruimte betreden. Met Veilig Binnen Blijven hopen wij ook de onterecht onbevreesde burgers aan huis te kluisteren.”
De campagneflyer somt op welke rampen en ongelukken de Nederlander buiten bedreigen. Verkeersongelukken, terrorisme, overvallen, omvallende bomen en onbeschoftheid komen in de openbare ruimte aanmerkelijk meer voor en kunnen vaak zelfs voorkomen worden als burgers thuis blijven. Zo wijt Gerust de recente ontwrichting van het openbare leven door de sneeuwval aan de burger zelf. “Die sneeuw valt toch wel, daar kunnen wij niets aan doen en de sneeuw zelf al helemaal niet. Maar als burgers zich dan massaal op straat gaan begeven weet je dat het vroeg of laat tot problemen moet leiden. Het KNMI voorspelt het en toch gaan we de deur uit. Kennelijk meent Jantje Modaal dat we nog in de jaren vijftig leven, toen het fenomeen ‘sneeuw’ nog weinig meer omvatte dan een wit laagje op het tuinhek van je vader.”
“We leven in een democratie. Als een meerderheid van het parlement kiest voor een verhoging van de AOW-leeftijd, heb je je daar bij neer te leggen. Maar we gaan niet akkoord met de wijze waarop het kabinet de maatregel wil doorvoeren.”
Agnes Jongerius kiest een nieuwe verdedigingslinie in de strijd tegen het kabinetsplan om de AOW-leeftijd naar 67 jaar te brengen. Voorspelling van een nieuwe quote van Jongerius, over een paar maanden:
“We leven in een democratie. Als een meerderheid van het parlement kiest voor deze manier om de AOW-maatregel door te voeren, heb je je daar bij neer te leggen.”
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft.
Op NRC Opklaringen (van Marc Chavannes) woedt een zeer interessante discussie over privacy bij de NS. Het aardige is dat de privacy-officer van de NS zich ook in de discussie mengt. Niet verwonderlijk beantwoordt hij de meest prangende vragen niet. Daarnaast hamert hij vooral op het legalistische aspect ? we krijgen een heel college Wet Bescherming Persoonsgegevens.
Hij vergeet dat er een andere dimensie aan het opslaan van reisgegevens is. Dat aspect kwam prangend naar voren toen mijn vrouw en ik twee jaar geleden door Iran reisden. Dat ging als volgt:
Mijn vrouw en ik lopen door de zinderende woestijnhitte naar het treinstation in Isfahan. In de weldadig koele hal wijst een beambte in een groen uniform ons naar een klein kantoortje, honderd meter verderop. Iraniërs mogen gewoon doorlopen. Achter een oud bureau, zoekt een man met meer strepen op zijn epauletten verkoeling naast een ventilator. Hij pakt langzaam een beduimeld boek van de plank achter hem. Zijn pet ligt op het bureau. We mogen plaatsnemen op twee versleten stoelen. De agent is een en al vriendelijkheid en wil weten waar we naartoe gaan (Yazd), wat we daar gaan doen (gewoon kijken) en waar we vandaan komen (een goedkoop hotel in Isfahan). Hij bestudeert onze paspoorten en visa en schrijft vervolgens de nummers op in het boek. Hij wenst ons een prettig verblijf in Iran en we mogen plaatsnemen in de stationshal.
Eerst voelen we ons wat ongemakkelijk omdat we gecontroleerd worden. We weten niet waarom en wat ze precies van ons willen. Zo gaat dat blijkbaar in een dictatuur. Men probeert zoveel mogelijk te controleren en op de hoogte te blijven van je reisbewegingen. Wachtend op de trein ? die veel te laat vertrekt ? kwam er een andere gedachte bij me op. Eigenlijk is dit kinderspel. In Nederland doen we dat toch veel professioneler. Op veel grotere schaal . Met behulp van de OV-chipkaart worden immers alle reisbewegingen van iedereen opgeslagen.
In een recente peiling bleek dat, als er op dat moment verkiezingen zouden worden gehouden, D66 op 22 zetels uit zou komen. De kiezer wil D66 belonen voor de uitstekende manier waarop fractievoorzitter Pechtold oppositie voert. Kiezers met een geheugen (en dat zijn er niet veel) zullen door deze ontwikkeling verontrust zijn. Want wat zal het gevolg zijn als een groot deel van de Nederlandse bevolking het oppositie voeren van D66 beloont? Dan zal het met het oppositie voeren van D66 heel erg snel afgelopen zijn. Want dan komt D66 namelijk in de regering. Hoe dat was zijn de meeste mensen, met hun goedkope ontevredenheid met het huidige kabinet, blijkbaar al lang weer vergeten.
Aan het begin van de Paarse kabinetsperiode stond er een cartoon in het dagblad Trouw, waarin een woordvoerder zei: “Wij smeken u, ruil ons toch in. Het moet nu toch duidelijk zijn – het CDA kan geen oppositie voeren, en D66 kan niet regeren.”
In de twaalf jaar die volgden heeft de partij het beeld niet kunnen veranderen. In de jaren tachtig en de vroege jaren negentig was D66 met afstand de beste oppositie-partij. De regeerperiodes die volgden waren dramatisch. In Paars I was er het stuntelen van Winnie Sorgdrager, en het cynisme waarmee Hans Wijers op Economische Zaken de oude milieu-idealen van de partij op sterk water zette. In Paars II was er de farce rondom het correctief referendum, toen D66 de regering liet vallen, om, met een snelle blik op de opinie-peilingen, snel terug te krabbelen – hetgeen onder Balkenende II nog eens dunnetjes werd overgedaan, dit keer in verband met het gekozen burgemeesterschap. De lachwekkende vernederingen die de partij zich liet welgevallen om maar aan de macht te kunnen blijven waren stuitend.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“De krokodillentranen van Pierre Heijnen roepen bij mij één emotie op: de irritatie van een old-school, regentesk bestuurder, die wel eventjes zal bepalen welke documenten een journalist wel of niet mag zien. Je snapt toch niet dat er een kloof tussen burger en politiek is. De waakhond van de democratie moet kennelijk verworden tot een soort schoothondje” (Brenno de Winter, journalist en beroepswobber)
De VVOJ, de vereniging van onderzoeksjournalisten, bracht het boek “Een muur van rubber” uit, dat beschrijft hoe Nederlandse overheden omgaan met de Wet openbaarheid van bestuur (Wob).
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
