Tijd om eens rustig te lezen

(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het zevende deel in een serie van acht. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5 en deel 6. De belangrijkste manier om onderscheid te maken tussen grote groepen kinderen is het gebruik van risicoprofielen, die in de afgelopen afleveringen al vaak voorbij zijn gekomen. Een risicoprofiel is een verzameling van karakteristieken of factoren van een kind en zijn omgeving die de ontwikkeling van het kind kunnen bedreigen. Een profiel geeft een waarschijnlijkheid aan dat iets gebeurt en vindt zijn oorsprong in de statistiek. Het kind of gezin dat het meest extreme profiel heeft, krijgt vaak voorrang in de hulpverlening. Daarnaast worden profielen in toenemende mate gebruikt om een voorspelling te doen. Een profiel geeft vaak een kans aan dat problemen zich gaan openbaren. Ook al lijkt alles nu nog koek en ei. Om te voorkomen dat uit de kiem van een probleem een probleemjongere groeit, kan nu alvast worden ingegrepen. Hoe hoger het risico, hoe groter de kans op problemen en hoe sneller en rigoureuzer er ingrepen wordt.

(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Het spoeddebat van gisteren leverde een hoop vuurwerk op, maar de coalitie had een hele dag besteed aan het vakkundig schoonvegen van hun straatje, dus ging er niemand onderuit. Maar terugkijkend op het geheel knagen er toch twee dingen. Dingen waar de premier zich niet eens uit hoefde te draaien omdat niemand hem erop wees.
Allereerst was er de kanttekening van van Walsum. Dit vormt de kern van de verdediging van de premier dat het volkenrechtelijk allemaal misschien wat [i]shaky[/i] was, maar dat er ook nog politieke factoren kunnen meespelen. Inmiddels heeft hij er de frase ‘met de kennis van toen’ aan toegevoegd, maar het verandert niks aan het gegeven dat zonder die kanttekening hij geen poot had om op te staan. Maar wat staat er nu op die ene zalmroze bladzijde (.pdf, pag.270)?
Allereerst het punt waar de premier ons zo graag aan herinnert: er spelen ook nog andere factoren dan volkenrecht:
“Volgens hem [van Walsum] dient een verantwoordelijke regering zich niet alleen door de regels van het volkenrecht maar ook door de eisen van de internationale politiek te laten leiden. Als de twee met elkaar in botsing komen ontstaat een dilemma, maar geen regering zal accepteren dat haar vitale politieke doelstellingen onder alle omstandigheden voor het volkenrecht zullen moeten wijken.”
“Ja, ik heb gisteravond sex gehad met haar. Maar dat deed ik vanuit het perspectief dat ik nog haar vriendje was. Ik snap dat dat voor wat verwarring zorgt, schat. Om onduidelijkheid te voorkomen had ik er beter aan gedaan om gewoon bij jou in bed te kruipen.” En dan gewoon geen ‘sorry’ zeggen. Knap hoor, als je daar mee weg komt.
Enfin, gisteravond. Je weet hoe het af loopt, maar toch blijf je kijken. Balkenende zet de conclusies van de Commissie-Davids weg als ‘een mening’. Marriët Hamer speelt boos. Oppositie ruikt bloed. Balkenende frommelt ergens het woord ‘onverstandig’ en ‘met de inzichten van nu’ achter in een zinnetje en doet een hele vage handreiking over volkenrecht. Over het inlichten van de Tweede Kamer wordt de kamer niet ingelicht. En klaar is het circus.
Eén ding is namelijk al geruime tijd duidelijk. Zolang er crisis is, gaat dit kabinet niet vallen. Crisis is namelijk voor beloftenbrekers, wat een pretpark voor een kind is. Het enige dat er af en toe zal gebeuren is dat Hamer op hoge toon iets verontwaardigds gilt en dat er binnen het kabinet water in de verschillende wijnglazen wordt geschonken. Het is allemaal weinig sierlijk, maar veel meer dan af en toe een flink potje kamerspektakel zit er gewoon niet in, met zulke huizenprijzen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.

“Het wethouderschap is niet zonder risico’s en is zeker geen baan voor het leven. Er moet dus worden geïnvesteerd in de wethouder. Alleen dan blijft het voor mensen aantrekkelijk genoeg om de stap naar het wethouderschap te zetten.”
Paul Depla was een van de 179 wethouders die vorig jaar sneuvelden. Hij roept staatssecretaris Ank Bijleveld op iets te doen aan scholing en begeleiding van wethouders.
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft.

Het NRC Handelsblad had gisteren het volgende bericht (helaas niet online):
De politie wil met mobiele wapendetectoren werken. Handig bij voetbalwedstrijden of bij de ingang van een winkelcentrum.
Uit het onderzoeksvoorstel voor de ontwikkeling van de wapendetector waarmee de politie momenteel universiteiten, onderzoeksinstellingen en bedrijven benadert, blijkt dat ook wordt gedacht aan gebruik buiten gebieden die zijn aangewezen als preventief fouilleergebied. “De urgentie is hoog. De dreigings- situatie op straat blijft groot. (…) Alleen preventieve fouilleermogelijkheid is een te beperkt middel,” zo staat in het voorstel dat onder meer door de Rotterdamse politie is opgesteld. Dankzij een detector weet de politie direct wie er wel en wie er niet nader moet worden onderzocht. In het voorstel worden scenario’s genoemd waarin burgers ? al of niet op de hoogte gesteld ? op afstand worden doorgelicht.
De wapendetector kan volgens de politie ook worden ingezet bij grote evenementen als voetbalwedstrijden, bij het doorzoeken van auto’s en bij de in- en uitgang van het openbaar vervoer en winkelcentra. Bij die laatste twee categorieën geldt “dat de mensenmassa ongemerkt snel wordt gescand op verborgen wapens.”
In de Tweede Kamer zijn in ieder geval het CDA, de PvdA en de VVD positief over invoering. “Het fouilleren van mensen is veel kwalijker voor de privacy dan het gebruik van een detector. Bovendien kost fouilleren veel meer tijd,” zegt Sybrand van Haersma Buma (CDA). Ton Heerts van de PvdA vindt dat er een debat moet komen over de vraag wat belastender is voor de privacy: visitatie van het lichaam, of detectie op afstand. “?Maar de PvdA vindt dat een scanapparaat de voorkeur verdient.” Fred Teeven (VVD) zegt voorstander te zijn van ‘alles wat tijdwinst oplevert voor de politie’, al betwijfelt hij of scannen op afstand minder ten koste van de privacy gaat.
De Nederlandse nieuwsuitzendingen hebben steeds minder tijd en zin om een ingewikkeld politiek nieuwsverhaal uit te leggen. Daarom zoomen ze in op Geert Wilders, die nooit te beroerd is om een urenlange kamerdiscussie in twee kraakheldere volzinnen te gieten. Of het nou ergens op slaat of niet.
Voor wie het heeft gemist: afgelopen nacht konden we eindelijk weer eens langer dan een paar minuten naar een kamerdebat kijken. En ook al bleek de kabinetcrisis allang begraven, de fractieleiders waren -ook na twaalf uur- nog fief genoeg om een felle discussie te houden over de verklaring van Balkenende over het Davids-rapport, de tweede verklaring, en of de eerste en tweede verklaring elkaar nou uitsloten. Hogere politiek, oordeelde verslaggever Mingele. Persoonlijk vond ik Hamer verrassend goed uit de hoek komen, maar ook Halsema, Kant en Rutte waren op dreef. Zelfs de beantwoording van de premier was scherp en zelfverzekerd (nu wel).
Jammer alleen van Geert Wilders, die -toen de discussie eigenlijk al voorbij was, en alles wel zo’n beetje gezegd- de dingen nog even bij de naam moest roepen.
Balkenende was volgens Wilders “door de pomp gegaan” (dat betekent gewoon dat hij van mening is veranderd. Wilders herhaalde het een keer of vijf), en hij begreep niet hoe deze premier die zo geschoffeerd werd door een coalitiepartner met de PvdA verder kon. Dit kabinet zou het jaar niet doorkomen, beloofde Wilders.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
“Laat duidelijk zijn dat 90% van de ellende van Hollandse makelij is. Met dank aan de CDA-ministers.” (VVD-Europarlementariër Jeanine Hennis-Plasschaert)
Het CDA trekt in Europa aan de bel. De partij zou de Europese regels ten aanzien van beschermde natuurgebieden in het zogenaamde Natura 2000-netwerk te streng vinden. Een brief hierover van Balkenende aan de Europese Commissie lekte onlangs uit. Volgens Balkenende zouden sommige ondernemers hun broodwinning door de Europese regels kunnen verliezen. De nieuwe EU-commissaris voor Milieu en Natuur, Janez Potocnik, moet nu in Nederland komen bekijken wat precies de problemen zijn.
Het bizarre van dit alles? Het CDA is zelf mede schuld aan de economische stagnatie rond Natura 2000-gebieden. De partij was namelijk zeer fanantiek in het aanwijzen van meren, plassen, velden, veenmoerassen en natte en droge heides als Natura 2000-gebied in de persoon van minister Verburg (CDA). In totaal zijn het 162 gebieden, verspreid over heel Nederland. Dankzij Verburg kwamen er ook nog speciale, maar ‘zeer knellende’ beheerplannen, die bepalen welke activiteiten wel en welke niet verboden zijn rond de aangewezen natuurgebieden.

“Als je met de inzichten van nu terug zou kijken, denk ik dat je het anders zou hebben gedaan.”
Aldus JP de MP, in antwoord op een vraag van Femke Halsema. Wat hij dan anders had gedaan blijft de vraag, aangezien de Commissie Davids juist constateerde dat de Kamer onvolledig is voorgelicht en er selectief naar informatie werd gezocht die het eigen standpunt versterkte.