Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
het Saillant | Gemeenteraadsverkiezingen moeten Amerikaanser worden…
Om te voorkomen dat het opkomstpercentage tijdens de komende gemeenteraadsverkiezingen weer dramatisch laag is, zouden gemeenten “Ik heb gestemd”-stickertjes moeten uitdelen aan mensen die gestemd hebben, zoals in de gemeente Zaandam. Op elke stemlocatie moet daarbij een fotograaf aanwezig zijn die kiezers gratis op de foto zet.
Burgers zijn, mede dankzij internet, weer wat mondiger geworden dan vier jaar geleden. Of daardoor ook meer mensen gaan stemmen tijdens de komende gemeenteraadsverkiezingen – en niet alleen in Den Haag en Almere – dan in 2006 (opkomstpercentage: een magere 58,6 procent), is zeer de vraag. In 1986 vonden de laatste lokale verkiezingen plaats met een opkomstpercentage van meer dan zeventig procent.
Uit onderzoek blijkt dat lokale overheden tienduizenden euro’s uitgeven aan opkomstbevordering. Een deel van dat geld gaat echter naar activiteiten die weinig effect hebben, zoals het uitdelen van folders en ongerichte mediacampagnes. Nederlandse gemeenten zouden daarom meer gebruik moeten maken van Amerikaanse methodes om de opkomst te bevorderen.
De gemeente Zaandam gaat bijvoorbeeld stickers uitdelen aan mensen die hebben gestemd. In VS is het gebruik van ‘I voted’-stickertjes populair. Ze lokken gesprekken uit en kiezers gaan er trots mee op de foto.
Homo’s openlijk in leger VS?

Bijzonder moment gisteren in de Amerikaanse Senaat: tijdens een hoorzitting spraken zowel Defensieminister Gates als de hoogste Amerikaanse militair admiraal Mullen zich uit tegen de Don’t Ask, Don’t Tell policy, die homo’s toestaat in het leger te dienen als ze maar hun mond houden over hun seksuele geaardheid. Dit beleid is van kracht sinds 1993, toen Clinton afwilde van het totaalverbod op homo’s in het leger. Hij kreeg het niet voor elkaar dat homo’s open mochten zijn over hun seksuele voorkeur, maar er mocht in ieder geval niet meer door superieuren naar gevraagd worden of onderzoek worden gedaan naar vermeende seksuele activiteiten. Tijdens zijn verkiezingscampagne was Clinton voorstander geweest van een beleid waarin homo’s voor hun geaardheid mochten uitkomen, dus voor veel progressieven was dit compromis nogal onverteerbaar.
Een belangrijk punt in het debat destijds was het standpunt van het leger zelf. Militairen waren in hoge mate geen voorstander van openlijke homo’s in het leger omdat ze dachten dat dat de cohesie van eenheden zou ondermijnen, ondanks diverse onderzoeken die dat effect niet konden vinden. Langzaam maar zeker is het standpunt van militairen veranderd. Diverse hoge militairen spraken zich na hun pensionering uit tegen het beleid en ook ‘gewone’ militairen zijn in steeds toenemende mate (.pdf) voorstander van openheid op dit front.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Quote van de Dag: Ontketend beest

“Nu Wouter Bos wakker is geworden naast een ontketend beest, zoals hij zelf zegt, moet hij de juiste bondgenoten zoeken om het marktmonster weer terug in het hok te krijgen.”
En dus moet de PvdA samen optrekken met de SP, vindt Agnes Kant.
Radicalisering en polarisering
Een rapport over radicalisering en polarisering in Nederland hield de afgelopen week de gemoederen bezig (samenvatting / volledig). Het ging dan vooral over uitspraken over de PVV en de vermeende politieke achtergrond die de Minister zou hebben gehad bij het aanvragen van het rapport. Een beetje vreemd, aangezien eenzelfde rapport ook in 2008 werd aangevraagd, en het rapport het gehele maatschappelijke veld betreft. Het rapport bevat eigenlijk twee veel interessantere punten dan uitgekauwde opmerkingen over de PVV.
Ten eerste komt ‘links’ er een stuk slechter vanaf dan ‘rechts’. Leze men met name de opmerkingen over met name de SP vanaf pagina 104:
“Extreemlinks socialisme heeft op personeel niveau banden met politieke partijen als de Socialistische Partij of de zich in Nederland regionaal manifesterende communistische partijen. De Socialistische Partij verenigt, met name op lokaal niveau, diverse formaties met een extreemlinks socialistisch ideeëngoed, dat deels teruggaat op de Trotskistische en Maoistische stromingen die de partij in zijn beginjaren kenmerkten.”
Opmerkingen van dergelijke aard kunnen we echt niet terugvinden in het stuk over de PVV. Ook wordt de bekende trom geslagen betreffende het leiderschap van Marijnissen:
“Medio 2007 ontstond intern onenigheid vanwege onder meer het ontslag van de hoofdredacteur van het partijblad Tribune, de royementen van dissidente leden, de vermeende interne censuur van weblogs, en de autoritaire stijl van leidinggeven van Jan Marijnissen.” (p.105)
De inflatie van de vrijheid van meningsuiting

Als je wikipedia erop naslaat, dan staat onder het kopje ‘vrijheid van meningsuiting‘ het volgende: “de vrijheid van burgers om hun overtuigingen kenbaar te maken, zonder voor vervolging door de staat te hoeven vrezen”.
Let vooral op het gebruik van het woordje ‘staat’. Het gaat hier dus om vervolging van burgers door de staat, niet om vervolging door burgers onderling, via de rechtstaat of (dreigen met) geweld.
In die gevallen kan je je niet beroepen op de vrijheid van meningsuiting. Hoewel een burger uiteraard bescherming verdient tegen geweld door medeburgers, is de vrijheid om alles zomaar ongestraft te mogen zeggen er nooit geweest en zal er nooit zijn. Zo is laster niet toegestaan.
De laatste tijd treedt er echter een verwatering van het begrip vrijheid van meningsuiting op. Het wordt in de pers gebruikt als zijnde de vrijheid om alles altijd te mogen zeggen. Zo betekent vrijheid van meningsuiting tegenwoordig ook het recht om door de staat beschermd te worden tegen mensen die het oneens zijn met je mening en je daarom misschien wat aan willen doen en het recht om zonder gevolgen mensen te mogen beledigen.
Deze waarde-inflatie is een slechte ontwikkeling. Niet omdat ik vind dat je geen bescherming verdient als je je mening niet kan uiten, maar omdat als straks de vrijheid van meningsuiting misschien écht bedreigd wordt er velen zijn die de ernst van de situatie niet in zullen zien. De vrijheid van meningsuiting lag in Nederland toch al jaren onder vuur? Het ‘boy cries wolf‘-gevaar treedt op.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Quote du Jour | Machiavelli’s en draaikonten
“Ik stem niet op de PvdA omdat ik de PvdA niet vertrouw. Natuurlijk, politici zijn niet te vertrouwen, en meer van die clichés, maar ik heb geen last van die standaardverontwaardiging over “de” politiek in Nederland. Van mij mogen politici liegen, bedriegen, draaien, schmieren, alles dat maar nodig is om gedaan te krijgen wat ze gedaan willen krijgen. Sterker nog: ik verwacht van degene die ik kies dat hij of zij een Machiavellist is. Binnen de grenzen van de wet natuurlijk, maar niet binnen de grenzen van het fatsoen. Een goede politicus is een klootzak.”
Wat gaan we vragen van de Grieken?

Het is alle Europese hens aan dek om te voorkomen dat Griekenland failliet gaat. De Grieken zitten in de euro, dus uiteindelijk zullen we met z’n allen wel de portemonnee moeten trekken om ze te redden.
Daar zullen ze wel iets voor moeten doen, bijvoorbeeld niet meer zeuren over de naam Macedonië of meewerken aan het oplossen van de kwestie Cyprus. Wie heeft er nog meer ideeën?