Commissie Davids: Het GC-café is open!

Op dit moment zijn de voorbereidingen in de Groen van Prinstererzaal in volle gang voor het debat dat zo gaat plaatsvinden tussen de commissie Davids en de commissie voor Buitenlandse Zaken. Ze zullen het vooral hebben over de werkwijze en de bevindingen van de commissie. Wij van GeenCommentaar gooien de deuren van het café wagenwijd open en nodigen u uit voor een drankje tijdens de volgende aflevering van de soap die JP Balkenende-IV heet. Het debat begint om half vijf, en duurt ongeveer tot half acht. Update: Het debat is ook op het Politiek24-kanaal te volgen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Helder

, door

“Ik heb al elf jaar in de Tweede Kamer gezeten. Dan denk ik bij mezelf, ik moet helder zijn. Ik vind het niet goed om wel op de lijst te staan om dan uiteindelijk kort in de Tweede Kamer te zitten.”

Dit vraagt om een cynische reactie. Maria van der Hoeven, minister van Economische Zaken in het huidige kabinet Balkenende, kondigt aan dat ze niet meer verkiesbaar is voor het CDA bij de volgende verkiezingen. En passant is ze van mening dat ze dáár helder over moet zijn. Blijkbaar is het na elf jaar in de Tweede Kamer en acht jaar als minister voor het CDA een uitzondering om helder te zijn, getuige de nadrukkelijke aankondiging. ‘Nu moet ik écht helder zijn!’

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Censuur in China, censuur thuis

, door
Google & China (Foto: Flickr/thelampnyc)

Door te dreigen met vertrek uit China heeft Google de partijleiding van de Volksrepubliek een stevige uppercut gegeven. Na een jaar vol privacyzeperds, doet Google eindelijk zijn motto gestand: Don’t be evil (al leidt zijn vertrek nu ook weer niet tot zoveel bedrijfsschade). Iedereen juicht. Stel nu dat andere bedrijven, wier systemen ook zijn gehacked, volgen? Dat zou nog eens een fraaie overwinning kunnen worden voor het vrije woord. Alleen al de reputatieschade?

Nu we toch allemaal aan het juichen zijn, laten we dan ook even kijken hoe heter in de keurige democratieën aan toe gaat. Want we wijzen telkens met het vingertje naar kwaadaardige regimes als Iran en China, maar dat neemt niet weg dat de kiemen voor censuur ook hier worden gelegd.

Neem de keurige democratie Australië. Daar ligt het voorstel op tafel om een filter aan te leggen dat niet alleen kinderporno van het eiland moet houden, maar ook andere content kan blokkeren, zoals informatie over drugs, euthanasie of nogal heftige porno. Saillant is dat de overheid niet wil dat de lijst met de te blokkeren sites openbaar wordt. Australiërs weten dus dat er geblokkeerd wordt, maar niet wat. Ook dichter bij huis staat zo’n kinderpornofilter in de stijgers. In Nederland wordt momenteel aan een lijst gewerkt.

Die filters zijn zeer problematisch. @michonnet schreef onlangs op Sargasso het volgende daarover. Overheden blokkeerden lukraak informatie die zij zelf niet geschikt achtten, maar maakten ook vele fouten tijdens het blacklisting proces. Zo stond op de Australische blacklist een onschuldige website van een tandarts. Ook Nederlandse websites verschenen op de gelekte blacklists. Daaronder een groot aantal reguliere pornografische sites, maar ook een site van een bedrijf dat opleidingen voor heftruckchauffeurs aanbiedt. De samenstelling van de blacklists is dus een heikel punt. De gewenste transparantie staat op gespannen voet met de noodzaak de inhoud van het blacklisting proces en de blacklist zelf niet openbaar te maken. Het proces en de lijst, dat volgens overheden strikte afscherming vereist, is oncontroleerbaar en kan derhalve gemakkelijk tot misbruik leiden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Chili schuift naar rechts

, door
De nieuwe president met tennister Dominika Cibulková (Foto: Flickr/Sebastian Piñera)

Sebastian Piñera is de gloednieuwe president van Chili. Het is de eerste keer sinds dictator Augusto Pinochet in 1990 aan de kant geschoven werd dat het rechtse kamp het land mag gaan regeren. Groot zullen de verschuivingen in het beleid niet zijn: Piñera heeft beloofd vast te houden aan een fors deel van het sociale beleid van zijn populaire voorganger Michele Bachelet, die haar maximale termijn erop had zitten.

Het is dan ook niet zozeer rechts dat gewonnen heeft als wel links dat verloor. Omdat Bachelet constitutioneel zich niet meer verkiesbaar mocht stellen, schoof de linkse coalitie ‘Concertation’ Eduardo Frei naar voren, die eerder al zes jaar president was. Dat leverde veel gemor in eigen kring op, met dissidenten die een eigen kandidaat naar voren schoven. Toen het nog tussen Frei en Piñera ging, sloot het linkse front zich, maar toen was het te laat.

Piñera is een miljardair die zijn landgenoten rappe economische groei beloofd heeft. Hij strijdt echter tegen de bijnaam de Berlusconi van de Andes. Frei heeft geprobeerd Piñera belangenverstrengeling aan te wrijven, vooral wegens diens mediabedrijven, maar het heeft er toch de schijn van dat de nieuwe president eerder vergeleken moet worden met Michael Bloomberg, de multi-miljardair die burgemeester van New York is.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het naakte kind (8) ? Gelukkigste kinderen ter wereld

, door

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het achtste en laatste deel in de serie. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5, deel 6 en deel 7.

Naakte pop (Foto: Flickr/a visual invasion)

Tot slot moeten we ons afvragen of het echt zo slecht gesteld is met onze kinderen. De verhalen van het Rowena en Rochelle Rikkers, Savanna de Jong en het Maasmeisje suggereren van wel. Ook de volgende cijfers zijn schrikbarend. Ze zijn afkomstig van Jo Hermanns, deeltijd hoogleraar opvoedkunde aan de Universiteit van Amsterdam en bijzonder hoogleraar van de zeer prestigieuze Kohnstammleerstoel.

Nog meer cijfers: één op de elf kinderen volgt een vorm van speciaal onderwijs. Ongeveer veertien procent van alle kinderen krijgt één of andere vorm van extra hulp of ondersteuning. Daarnaast zijn er ook nog vele kinderen die niet in de hulpverlening terechtkomen, maar wel gebruik maken van persoonsgebonden budgetten, lokale projecten, ‘rugzakjes’, of een ander programma waar geen doorverwijzing of indicatie voor nodig is en die dus niet geregistreerd worden.

Toch komt hij tot de conclusie dat het zo slecht nog niet gaat met de jeugd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Omar de malicieuze mullah

, door
Omar Little, de geweldadige crimineel uit The Wire (Foto: Flickr/soulsick)

Er zijn mensen, aan de linkerkant van het politieke spectrum, die meenden een kat in de zak gekocht te hebben toen Barack Obama onlangs aankondigde de Amerikaanse militaire aanwezigheid in Afghanistan op te schroeven. Op het gevaar af een open deur in te trappen kan ik zeggen dat ze zich beter hadden moeten informeren.

Henry Kissinger, traditioneel gezien een bete noire van progressief links, liet zich in een interview ooit ontvallen dat hij zich wel kon identificeren met de figuur van de eenzame cowboy, de stereotiepe held uit western-films. Obama heeft een vergelijkbare passie. Hij heeft zijn ‘fascinatie‘ uitgesproken voor het personage Omar uit de serie The Wire. Hij formuleerde het weliswaar voorzichtig, maar hij heeft gezegd dat het zijn lievelingspersonage is.

Omar is een misdadiger, maar één die zich uitsluitend richt op het beroven van drugsdealers. Hij vermijdt het zorgvuldig om onschuldige slachtoffers te maken. Er zijn natuurlijk wel wat verschillen tussen deze Omar en de ‘eenzame cowboy’. Anders dan de typische cowboy-held is Omar zwart, homoseksueel, heeft hij een toch wat islamitisch klinkende naam, en opereert hij niet in het wilde westen maar in de achterbuurten van Baltimore. De gelijkenissen zijn echter treffender. Net als de eenzame cowboy staat Omar buiten de wet, houdt hij er een strikte morele code op na, heeft hij een buitengewoon talent voor het gebruiken van grof geweld, en een misschien wat overdreven bereidheid dan ook geweld te gebruiken. Hij heeft de neiging om, als hij een probleem ziet, dat middels moord en doodslag op te lossen. Dat een president die dit personage als rolmodel heeft niet vies zal zijn van unilateraal militair optreden is niet meer dan logisch.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Irakezen blij met pittige toon debat

, door

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Blije kinderen in Irak (Foto: Flickr/Austin King)

De elf-jarige Irakese wees Zainab Chalabi heeft tot vroeg in de ochtend met plezier gekeken naar het urenlange debat over de brief van de regering naar aanleiding van de verdeelde reacties op de persconferentie van Balkenende naar aanleiding van het rapport van de commissie-Davids over de eventuele politieke en militaire Nederlandse steun aan de Anglo-Amerikaanse deelname aan de oorlog in Irak in 2003. Chalabi noemde het ‘verfrissend’ dat het debat nu eens niet over dictators, islam, massavernietigingswapens, burgerslachtoffers en de toekomst van het Iraakse volk ging, maar over de feiten die nu op tafel liggen. Namelijk de brief van de regering naar aanleiding van de verdeelde reacties op de persconferentie van Balkenende naar aanleiding van het rapport van de commissie-Davids over de eventuele politieke en militaire Nederlandse steun aan de Anglo-Amerikaanse deelname aan de oorlog in Irak in 2003.

Volgens Zainab vervult Nederland met dit belangwekkende politieke debat de rol van gidsland perfect en zou Irak hier een voorbeeld aan kunnen nemen. Zainab: “Besluitvorming, politieke verantwoordelijkheid en ieder woord zorgvuldig wegen, zonder grote emoties of effectbejag. Dat zijn we hier niet gewend. Alleen de standvastigheid van de president voelt enigszins vertrouwd.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Het verraad van Obama

, door

“Obama played the anti-war, anti-Wall Street party crasher to his grassroots base. […] Meanwhile, he took more money from Wall Street than any other presidential candidate, swallowed the Democratic party establishment in one gulp after defeating Hillary Clinton, then pursued ‘bipartisanship’ with crazed Republicans once in the White House.”

Naomi Klein is tot de conclusie gekomen dat Barack Obama de linkse zaak verraden heeft. Heeft ze gelijk of ongelijk?

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende