Krols

Terwijl ik opgelucht de voegen van mijn tegels stond schoon te schrapen, werd mijn kindje bruut genomen op de vloer van mijn slaapkamer. Schimpie was voor de derde keer in twee maanden krols, en ik was haar constante geschreeuw om een beurt meer dan zat. Gezellig mensen over de vloer hebben is er niet echt meer bij als je kat steeds krijsend haar druipende geslachtsdeel laat zien. Zodra je haar aankeek of aaide schoof ze haar staart opzij, klaar voor penetratie. Reageerde je daar niet op, dan schoof ze al achteruitlopend nog wat dichterbij, je aanstarend met grote zaadvragende ogen en de oortjes in standje wanhoop. Mijn andere poesje, doorgefokte en daardoor verstandelijk beperkte Mimpi, was tenminste nog lief krols, met geknuffel en schattig gekir. Schimpies miauwrepertoire blijkt ondertussen louter te bestaan uit “MAUW” en het allesoverstemmende “BLWRAUW”. Niets kon haar de mond snoeren. Zelfs op mijn smekende “Toe Schimpie, hou nou eens je bek” reageerde ze steevast met “Mauw? BLWRAUW”.

Door:

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.