Vorstelijke tekorten

GC heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag onze maandelijkse gast, P.J. Cokema, met een huiveringwekkende toevoeging aan het laatste weeralarm. Er dreigt een overschot aan tekorten, nu de vorst regeert. Geen nieuws, zou je zo zeggen, er zijn altijd wel tekorten geweest als er een of andere vorst aan de macht was. Maar Koning Winter zwaait ineens ongenadig zijn scepter, met alle gevolgen vandien. Een tekort aan treinen. Een beetje stuifsneeuw en de vervoerscapaciteit komt in het nauw. Dan maar met de auto? Oppassen want het strooizout raakt op en dus wordt er maar beperkt gepekeld. Bovendien is er ook een tekort aan accu's en winterbanden. Met deze tekorten is het een raadsel hoe iedereen na het kerstreces op het werk weet te geraken. Op de een of andere manier lukt dat massaal, wat leidt tot een dreigend gastekort? In de tijd van echte winters, lang geleden, had je nog straatlantaarns op gas. Maar waarom is er nu een tekort aan moderne straatverlichting?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ledenraadsverkiezing PowNed is krakkemikkig

Logo PowNed

Het is zover: er kan gestemd worden voor de PowNedledenraad. Of beter: gestemd tegen. Uit de procedure zijn namelijk 22 kandidaten gekomen voor de raad, die twintig leden moet gaan tellen. De leden mogen nu twee kandidaten wegstemmen.

Veel waarde aan dit op papier hoogste orgaan van PowNed lijkt het bestuur niet te hechten. Voorzitter Dominique Weesie geeft in Glenn Beckstijl een anti-David Rietveldadvies: “Neen, dit is geen stemadvies, slechts een constatering.” Rietveld is van de kandidaatcontroleurs van Weesie – allemaal blanke mannen overigens – ook degene met het beste bestuurlijke CV en degene die het meeste tijd heeft gestoken in zijn motivatie. Hij heeft zelfs al een actie gevoerd tegen (vermeend) nepotisme bij de nieuwe omroep. Maar – want wij beheersen die truc ook – dat zal zeker geen rol hebben gespeeld bij het niet-stemadvies van Weesie voor de kandidatenlijst van zijn speeltje.

De leden zelf worden bij deze stemming ook niet bepaald respectvol behandeld. Stemmen moet bij de omroep opgezet door mensen die alles weten van internet door het sturen van een mailtje. Een automatische ontvangstbevestiging kan er daarbij niet eens vanaf, dus je moet maar hopen dat je stem niet in de spamfolder verdwijnt. Ook moet je je lidmaatschapsnummer in het mailtje zetten. Dat is eenmalig door PowNed als e-mail verstuurd tijdens de ledenwerfcampagne, maanden geleden. Wie die mail niet meer kan vinden, kan niet bellen om erachter te komen, want PowNed is niet telefonisch bereikbaar. Er is ook geen tool op de PowNedsite om hier achter te komen. En anoniem stemmen is er dus al helemaal niet bij.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Journalisten zijn geen terroristen

Protesterende rat (Foto: Flickr/tricky?)

Wilders’ partij is geïnfiltreerd door HP/De Tijd. Met veel gevoel voor drama zegt Karen Geurtsen, de gelukkige journaliste: “Ik had hem kunnen doden. Ik had hem zelfs tientallen keren kunnen doden.” Het doel van de infiltratie was om te bepalen hoe gevaarlijk de PVV nou écht is. Dat dit doel niet overeenkomt in het verhaal waar het tijdschrift mee naar buiten komt zegt eigenlijk al genoeg: ze heeft niets noemenswaardigs gevonden. Dan maar een relletje over een non-issue, moeten ze bij het tijdschrift hebben gedacht. Er moeten immers blaadjes verkocht worden, en Wilders zal vast wel mee willen werken om dit verhaal ten volle uit te melken.

En inderdaad, Wilders grijpt het aas. Hij laat de Telegraaf optekenen: “Het idee dat je blijkbaar zo makkelijk kan infiltreren, ook met ergere bedoelingen en bij me in de buurt kan komen geeft wel een onveilig gevoel“. Wilders zegt te gaan overleggen met de landelijke coördinator terrorismebestrijding.

Ik vraag me af waarom. Is de partij van Wilders niet zelf verantwoordelijk voor het aannemen van stagiaires? Volgens Geurtsen was een simpele Google-zoektocht voldoende geweest om haar te “ontmaskeren”. Dat dat niet gebeurd is zegt meer over het personeelsbeleid van de PVV dan de instantie die de mensen in de omgeving van Wilders moet screenen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Morbide reflex

“Gelukkig is deze laffe aanslag op Kurt Westergaard mislukt, Maar onze vrijheid staat op het spel. Daarom moeten we allemaal solidair zijn met Westergaard en de vrijheid van meningsuiting. Om dat te onderstrepen plaats ik nu drie van zijn Mohammed-cartoons op onze website.”

Er kan tegenwoordig geen aanslag meer op je worden gepleegd of Geert Wilders moet er met de eer vandoor gaan. Over de rug van de cartoonist Kurt Westergaard, die vrijdagavond samen met zijn kleindochter ontsnapte aan een aanslag, zet Wilders zijn strijd voor de vrijheid van meningsuiting voort. Je hoeft absoluut niet te capituleren voor terroristische dreiging, maar het is morbide om nog geen twaalf uur na de poging je demagogie alweer de ether in te slingeren.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De logica achter een vuurwerkverbod

Vuurwerk (Foto: Flickr/storem)

Tja, het vuurwerkverbod. Arno Bonte en David Rietveld stelden het vorig jaar voor en konden rekenen op een heleboel bijval, en vooral ook een hele hoop afkeuring: betutteling, waar bemoeiden ze zich mee, neem ons niet een jaarlijks stukje lol af! Ikzelf bevond me toen stevig in die laatste groep. Ja, het is slecht voor het milieu, en ja, er vallen een paar slachtoffers, maar dat gebeurt ook in het verkeer.

Maar na een aantal discussies met mensen in mijn omgeving die voor zo’n verbod zijn kom ik er steeds meer achter dat ik eigenlijk helemaal geen echte argumenten heb voor mijn standpunt, anders dan een sentimenteel beroep op ’traditie’. Ja, het hoort erbij en ja, het is leuk, maar als je naar de cijfers rondom vuurwerkgebruik kijkt, dan schrik je flink.

Bijvoorbeeld, een groot deel van de slachtoffers van vuurwerk is omstander. Dat zijn dus mensen die niet zelf vuurwerk afsteken, maar die geraakt worden door andermans spul. Dat heeft niets te maken met eigen verantwoordelijkheid en voorzichtig doen, wat een verbod betuttelend zou maken.

Daarnaast is er de schade. Uiteraard is dat de directe schade van die door jeugd opgeblazen brievenbussen, maar ook ziekenhuisopnames, extra politieinzet en de niet direct zichtbare milieuverontreiniging. Een Groningse econoom schatte de totale schade op bijna 1 miljard. Dat is 16 keer meer dan de totale verkoop van vuurwerk!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bodyscanner: Kijk ons eens daadkrachtig zijn

Naaktscanner (Foto: Flickr/remolacha.net fotos)

En wat zijn we opeens weer daadkrachtig. De bodyscanner, tot voor kort hevig controversieel wegens de potentiële inbreuk op de privacy wordt er nu ‘in the heat of the moment’ even doorheen gejast. Of met deze scanner de privacy meer wordt geschaad dan met fouilleren, daar denken mensen verschillend over, en ook ik ben daar niet over uit. Daarom was er ook een debat gaande.

Het gaat me hier dan ook niet specifiek over de privacy-aspecten van de bodyscanner maar de manier hoe na dit soort calamiteiten alle rede in onze parlementariërs (en mensen in het algemeen) op slag lijkt verdwenen en ze opeens bereid zijn zonder gedegen overleg, en overhaast toch maatregelen te nemen.

Want is er nu opeens echt meer bekend waardoor we dit nu ineens moeten doen? Vooraf kenden we de beperkingen van ons systeem, en er zijn nu niet opeens andere beperkingen aan het licht gekomen. Daarnaast lijkt het grote falen hier niet geweest te zijn dat er geen bodyscanners waren, maar dat duidelijke signalen vooraf, zoals een telefoontje van de vader van de terrorist-wannabe, en zijn aanwezigheid als verdachte op een lijst* werden genegeerd.

Het hals over kop invoeren van de bodyscanner komt dan wel weer daadkrachtig over en zo wordt een privacydiscussie wel heel makkelijk geslachtofferd om indruk te maken op het electoraat.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het sinistere wereldbeeld van ‘Avatar’

Avatar (Foto: Flickr/OfficialAvatarMovie)

Avatar‘ is een spectaculair vormgegeven SF-film, met een boodschap die, oppervlakkig gezien, vanuit een progressief-links perspectief prijzenswaardig is. De film is voor het milieu, voor een natuurlijke manier van het leven in overeenstemming met de natuur, tegen militarisme en roofkapitalisme. De vernietiging van de planeet Pandora lijkt nadrukkelijk geinspireerd op de diverse imperialistische projecten van de Verenigde Staten. Het is een beetje Vietnam, een beetje Iraq, een beetje Afghanistan, en het bevat zelfs een snufje Somalië. Op het oog is de film, met zijn Amerikaans snauwende schurken, het volmaakte tegendeel van de patriottische, schreeuwerige, western-achtige films waarop Hollywood ons soms tracteert. Op een iets dieper niveau blijkt echter, dat de film voortkomt uit een denkwijze die heel erg met die van zijn ´rechtse´ tegenhangers overeenkomt.

Het probleem is tweeledig. Enerzijds is in ‘Avatar’, net zoals in veel Amerikaanse westerns en vergelijkbaar ongenuanceerde films, het kwaad altijd iets externs. De inheemse bevolking van Pandora, de Na’Vi, leeft in een volmaakte harmonie met de natuur. Zoals columnist Ross Douthat in de New York Times opmerkt, zijn echte natuurvolkeren nooit zo volmaakt en harmonisch als in deze film. De Na’Vi zijn niet corrumpeerbaar – ze voelen geen nieuwsgierigheid voor de leefwereld van de menselijke kolonisten, en kunnen niet afgekocht worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het gaat niet om uw geld, maar om uw ideeën

GeenCommentaar heeft plek voor gastloggers. Het onderstaande stuk is van Jos van Dijk en verscheen eerder op zijn eigen blog.

Vlag EU (Foto: Flickr/opendemocracy)

Het Europees Parlement heeft deze week een resolutie aanvaard die beoogt de administratieve strafmaatregelen van de EU tegen vermeende terroristen aan te passen. Jarenlang heeft de EU zonder enige vorm van proces of mogelijkheid voor beroep banktegoeden van burgers en organisaties bevroren. Het Europese Hof heeft inmiddels in een aantal gevallen geoordeeld dat plaatsing op de zwarte lijst onrechtmatig was. Ook de Filippijnse, in Nederland wonende voormalige commmunistenleider Sison, is door een beslissing van het Hof van de zwarte lijst gehaald.

Het EP heeft zich nu, op voorstel van onder andere het Nederlandse PvdA-lid Emine Bozkurt, uitgesproken voor het toekennen van normale rechten van verdachten die op de lijst geplaats worden. En het EP wil ook betrokken worden bij het plaatsen van mensen en organisaties op de lijst. Tenslotte eist het EP bescherming van gegevens over personen en organisaties in de communicvatie met derde landen.

De resolutie van het EP komt natuurlijk veel te laat. De zwarte lijst bestaat sinds 2002. Zeven jaar is een toestand van rechteloosheid gedoogd door nationale regeringen, parlementen en Europese instellingen. De aanpassing die het EP nu eist heft die rechteloosheid deels op. Maar het misbruik van de zwarte lijst wordt er niet mee voorkomen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tijd voor discussie rond beveiliging vliegen

Vliegtuig (Foto: Flickr/davipt)

“I don’t feel good,” said Mee Hyun Koo. “It’s uncomfortable, scary.”

Hoe ver gaan we in het beveiligen van vluchten en vliegvelden? De mislukte aanslag op eerste kerstdag resulteert in een scala aan nieuwe veiligheidsmaatregelen. Zichtbaar en onzichtbaar. Uiteraard zullen de passagierslijsten nog weer beter onder de loep genomen worden en gaan de veiligheidsdiensten ‘intensiever’ samenwerken. Tevens wordt er meer gefouilleerd, mag er één stuk handbagage mee in de kist en mogen mensen vanaf een uur voor de landing niet meer van hun plek en mogen ze helemaal niets – niet eens een deken – meer op schoot hebben in die tijdspanne. Onder begeleiding naar het toilet, dat soort praktijken dus.

Het is een standaardreactie, de aangescherpte veiligheidsmaatregelen. Na 11 september volgde er een serie van maatregelen en na de shoebomber moeten passagiers zelfs hun schoenen uit doen als ze door de check gaan. Sommige maatregelen worden na een tijdje terug gedraaid, maar de meeste zijn nog steeds intact. Ze zullen ook niet snel verdwijnen, met om de zoveel tijd een mislukte aanslag. Het moet de veiligheid van passagiers, personeel, vliegtuig en mensen op de grond garanderen, maar het maakt een vlucht naar New York er niet prettiger op.

Daarom vind ik de vraag gerechtigd: hoe ver gaan we in de beveiliging? Mee Hyun Koo reageert hierboven namelijk niet op terrorisme, maar op de daaropvolgende maatregelen. Daar is ze bang voor en ik kan haar gelijk geven. Ik voel niet zozeer angst bij al die maatregelen, maar wel vernedering. En ongemak. Hinder. Als ik vlieg, maak ik me vele malen drukker om het fouilleren en de gegevens die overheden en instanties van me hebben, dan om een mogelijke aanslag. Sterker, dat laatste komt niet eens in me op.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De hoax die climate gate heet – intermezzo

Al Gore als draak? (Foto: Flickr/wstera2)

Fox News GeenStijl heeft de kwalijke rol op zich genomen om in het debat aan de klimaatsceptische kant van het spectrum te gaan staan. Ze kunnen zich dan wel altijd achter de bedrijfsfilosofie ’tendentieus, ongefundeerd en nodeloos kwetsend’ verschuilen, maar een groot deel van hun lezers slikt de informatie die de site verspreidt als zoete koek.

Zo ook dit artikel, waarin de site roept dat de klimaathoax al maar groter wordt. Volgens de site is het belangrijkste adviesorgaan van de Nieuw-Zeelandse overheid onder vuur komen te liggen wegens het manipuleren van data.

En dat klopt, er is informatie aangepast. Maar dit waren wel wetenschappelijk verantwoorde correcties, omdat de meetstations bijvoorbeeld verplaatst waren van zeeniveau naar ruim 100 meter boven zeeniveau. Dat levert significante temperatuurschommelingen op, waar gecorrigeerd voor moet worden, en dat is iets wat de critici – waarschijnlijk bewust – niet doen. Ze vergelijken dus oudere meetreeksen op zeeniveau (warmer) met nieuwe (kouder), en concluderen dat er geen temperatuurstijging was, terwijl die er wel was, gecamoufleerd door de verhuizing.

Deze informatie was al bekend op het moment dat GeenStijl haar stukje schreef, en dus kan geconcludeerd worden dat de site bewust bezig is slechts een kant van het verhaal te vertellen. ‘Fair and Balanced‘, zoals het hoort te zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De hoax die climate gate heet (2)

Al Gore als draak? (Foto: Flickr/wstera2)

Het gonst op het internet nog steeds over “climate gate”, een stel gestolen emails van de Climate Research Unit van de East Anglia universiteit. Die zouden aantonen dat de – al dan niet door mensen veroorzaakte – opwarming van de aarde een hoax is. De beschuldigingen focussen zich op een aantal emails.

In een serie kijkt GeenCommentaar naar de volgens de klimaatsceptici meest in het oog springende emails. Vandaag is dat de beschuldiging dat klimaat-sceptici het werken onmogelijk werd gemaakt, en specifiek naar deze quote:

“I can’t see either of these papers being in the next IPCC report. Kevin and I will keep them out somehow ? even if we have to redefine what the peer-review literature is!”

Deze quote is van Michael Mann, de maker van de hockey stick-grafiek, en komt uit deze mail, en op het eerste gezicht lijkt het inderdaad alsof er het een en ander wordt tegengewerkt.

Maar aan deze quote is wel het een en ander vooraf gegaan. De betrokken wetenschappers vertrouwen de onpartijdigheid van het blad Geophysical Research Letters (GRL) niet meer, omdat er in de periode daarvoor een aantal klimaatsceptische artikelen waren verschenen. Deze artikelen hadden moeten sneuvelen in het peer-review proces. En dat verontrustte de wetenschappers, want er was een campagne gaande waarin sceptici hun eigen “wetenschappelijke” bladen gebruikten waar ze zonder een al te lastige peer-review hun stukken konden plaatsen en in redacties van klimaatbladen binnen probeerden te komen. Zo was het blad “Climate Research” al ten prooi gevallen aan een sceptische – en blijkbaar onwetenschappelijke – redactie. Ook daar verschenen artikelen die de wetenschappelijke toets der kritiek niet konden weerstaan.

Vorige Volgende