Femke Halsema douze point

Gister nam Femke Halsema afscheid als Leonardo hoogleraar in Tilburg. Ik had daar kaartjes voor gereserveerd omdat ik er een half jaar geleden vanuit ging dat Halsema daar zou aankondigen afstand te doen van haar fractievoorzitterschap. Ik ben toch maar gegaan en dat was mooi, want het verhaal van Halsema, nu alweer bijna een half jaar fractievoorzitter af, stond nu verder af van de dagelijkse politiek, waardoor haar verhaal meer diepgang en innovativiteit kreeg. Het betoog van Halsema is hier na te lezen. Halsema deed in haar betoog een interessant voorstel: De studenten hebben bedacht dat het goed zou zijn om kiezers bij de verkiezingen niet meer enkel op de eerste partij van hun voorkeur te laten stemmen maar ook een tweede en een derde voorkeursstem te laten uitbrengen: een zogenaamd ‘songfestivalsysteem’. Laat kiezers niet alleen hun eerste voorkeur duidelijk maken maar ook hun overige voorkeuren. Dat zou volgens Halsema samenwerking tussen partijen bevorderen. De vraag is hoe zo'n kiesstelsel eruit zou zien, wat dat voor'n gevolg heeft voor de interactie tussen politieke partijen en voor de uitslag. Je kan denk ik op drie manieren kiezers de mogelijkheid geven hun tweede voorkeur uit te spreken: het Duitse kiesstelsel, het Bremens kiesstelsel en het Iers-Australische kiesstelsel.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steijnen stuurt aan op verbod PVV

mr Steijnen

Het OM is consistent in de rechtszaak tegen Wilders. Ook in tweede instantie luidt de eis : vrijspraak. Er is geen sprake van groepsbelediging omdat Wilders de islam, de godsdienst of de politieke ideologie zoals hij zelf zegt, aanvalt, en niet de moslims zelf. Ook de uitspraken die lijken op haat zaaien tegen moslims, zoals de vergelijking tussen de Koran en Mein Kampf, legt het OM uit als gericht tegen de islam. Als hij schrijft over een ‘invasie van moslims’ moet dat gezien worden in de context van zijn waarschuwing voor de toenemende invloed van de islam in Nederland.
Het OM is niet van mening veranderd. Het had jaren geleden op dezelfde gronden klachten tegen Wilders geseponeerd. In feite geven ze nu een toelichting op die beslissing, daartoe gedwongen door de de correctie van het Gerechtshof dat vervolging wel noodzakelijk vond. De kans dat de rechtbank het OM volgt lijkt me redelijk groot.

De aandacht voor het proces Wilders in de media is inmiddels behoorlijk verslapt. De eis tot vrijspraak was nauwelijks nieuws. Vrijwel onopgemerkt bleef de bijdrage van de advocaat van een van de benadeelde partijen, Nico Steijnen, die na het OM het woord mocht voeren om de positie van de benadeelden toe te lichten. Voordat het zo ver was had de rechtbank een half uur nodig om Steijnen’s toespraak namens de Beweging tot Herstel van het Respect te censureren. Hij mocht namelijk niet optreden als een alternatieve aanklager. Maar feitelijk was hij dat wel, ondanks alle geschrapte passages. Moszkowicz probeerde de rechtbank er dan ook met al zijn overtuigingskracht toe te bewegen Steijnen buiten de orde te plaatsen. Tevergeefs. Het valt nog mee dat hij niet opnieuw tot wraking overging.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Leefstijl terug aan de Nederlanders

Het kabinet gaat die prachtige leefstijl teruggeven aan de Nederlanders. De gemeenten worden het doorgeefluik. In de gisteren gepubliceerde Landelijke nota gezondheidsbeleid kondigt minister Schippers (VWS) een omslag aan in preventie- en gezondheidsbeleid. Uiteraard gekoppeld aan een nieuw subsidiebeleid. De omslag zal in totaal een besparing van structureel ongeveer € 220 miljoen euro opleveren. Op leefstijlbeleid kan vanaf 2014 structureel € 18 miljoen worden bespaard.

De gemeenten zien de bui al hangen. Weer een klusje erbij, weer minder geld. De VNG, de belangenvereniging van gemeenten, is het op een aantal punten eens met minister Schippers, maar “de afnemende aandacht voor leefstijlbeleid baart zorgen. Gemeenten hebben (ondersteunend) leefstijlbeleid van de rijksoverheid nodig om de lokale activiteiten te verankeren”, schrijft de VNG in een eerste reactie op de kabinetsplannen.

In de nota (pdf!) maakt het kabinet duidelijk wat die omslag in preventie- en gezondheidsbeleid moet voorstellen. De overheid gaat zich niet meer bemoeien met onze leefstijl. “Gezondheid moet weer iets van de Nederlander zelf worden”, staat in hoofdstuk 2.
Geen “algemene massamediale campagnes” meer. Daar heeft de overheid niet voldoende geld en mensen voor en ze hebben ook  weinig opgeleverd. Afscheid dus van Balkenende’s normen en waardenpropaganda.
Als de overheid er toch nog aan te pas moet komen, dan “zijn de gemeenten in veel gevallen als eerste aan zet”. Dicht bij de mensen en beter in staat “in te spelen op de belevingswereld van de mensen en rekening te houden met specifieke lokale omstandigheden”. De gemeenten mogen dus op eigen houtje vetzucht, comazuipen en roken uit hun grondgebied zien te weren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beperk Koehandel in de Eerste Kamer

Mooi was het niet. Dat stemmen voor de Eerste Kamer. Om restzetels te verdelen stemden allerlei Provinciale Statenleden op andere partijen. Maar waarom is dit stelsel eigenlijk zo? En kan het anders?

Het huidige stelsel is pas vier jaar geleden ingesteld. Daarvoor was er sprake van een stelsel met lijstverbindingen. Omdat de lijsten en de lijstverbindingen na de Provinciale Statenverkiezingen ingeleverd moesten worden, leidde dit ook tot “koehandel” met als doel om de coalitie of de oppositie van een meerderheid af te houden. De rekenmeesters van de partijen maakte zulke lijstverbindingen dat partijen hier optimaal van zouden profiteren. Ideologische verwantschap telde daarbij minder. Bijvoorbeeld: de PvdA en GroenLinks kunnen sterk ideologisch verwant zijn, maar als het qua zetels beter is voor de PvdA om zelfstandig te gaan, dan zal ze het doen. Het stelsel leidt dus ook tot bonte combinaties: het OSF (een verbond van regionale partijen), de VVD en D66 hadden toen een lijstverbinding. Nu werkte het OSF samen met de 50+, de VVD met de PVV en CDA en D66 met de PvdA. Het huidige stelsel zonder lijstverbindingen had als doel om deze koehandel te ondermijnen. Maar de mogelijkheid van strategisch stemmen was door de wetgever onderschat.

Waarom is er sprake van koehandel? In essentie omdat er restzetels zijn. Sommige partijen halen 1.4 zetel andere 2.6. Die 0.4 en de o.6 zetel moeten zo eerlijk mogelijk gedeeld worden tussen de partijen. Omdat er een lange tijd zit tussen de verkiezing van de Provinciale Staten en de Eerste Kamer, worden de lijsten met lijstverbindingen pas ingediend na de verkiezingen. Daardoor konden er in het verleden allerlei deals gesloten worden met lijstverbindingen en nu kunnen er dus lijsten worden ingediend (Koornstra) die op het eerste gezicht geen zetel zouden kunnen winnen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De NRC, de economische crisis en de verwende jeugd

De krant is een meneer zeggen ze wel eens, maar gisteren was de NRC een ouwe heer.
In het redactioneel van 23 mei 2011 over de verkiezingen in Spanje en elders in Europa stelt zij dat er een trend is waar te nemen:

Partijen die nu in crisistijd verantwoordelijkheid dragen, worden gestraft.

Volgens NRC-Handelsblad is hiervoor een “simpele verklaring”:

Veel burgers voelen zich niet verantwoordelijk voor de economische crises en geven liever de schuld aan de regeringspartij die voorhanden is. Maar er is meer aan de hand. In Spanje werden de verkiezingen overvleugeld door het jeugdprotest dat, als een kopie van de beweging in Egypte, de pleinen van de grote steden bezet houdt. De boodschap van dit protest is vooral: Tegen! De jongeren zijn tegen de twee grote partijen die afwisselend regeren en meer of minder corrupt zijn. Ze zijn tegen een gedereguleerde economie die hun flexibele arbeidscontracten wegsnijdt en ook geen betaalbare woningen produceert.
Dat oogt een beetje verwend.

Dat zittende regeringen worden afgestraft voor de slechte economie is een natuurlijk een open deur. Maar wat wordt er bedoeld met “liever de schuld geven”, en welke verantwoording moet de burger dan nemen?

In Spanje is de nood op dit moment heel groot met een werkloosheidspercentage van maar liefst 21%. De reden dat de werkloosheid zo hoog is is dat een implosie van de huizenmarkt in Spanje heeft plaatsgevonden. Deze is het gevolg van de monetaire politiek van de ECB. Ook de oplossing van deze crisis wordt door het zelfde monetaire beleid geblokkeerd. Het land moet “als straf” voor het wanbeleid van die zelfde ECB hard bezuinigen waardoor de economie alleen maar verder krimpt. Is het vreemd dat burgers hun ongenoegen uitten over het dereguleren en bezuinigen die de crisis alleen maar erger maken?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Merkel en Rutte voeden vooroordelen

Merkel/Foto: Flickr.com

Angela Merkel’s uitspraken over de Zuid-Europese landen hebben tot scherpe reacties geleid, ook in haar eigen land. Ze zei dat de inwoners van landen als Portugal, Spanje en Griekenland veel te veel vakantiedagen hebben, minder werken en eerder met pensioen gaan dan de Duitsers. Er klopt geen hout van, schrijft de Jornal de Negócios uit Lissabon. “De Duitsers zijn Europees titelhouder van het grootste aantal vakantiedagen. De Grieken werken het meest. En hoewel de Nederlanders als laatste met pensioen gaan, worden ze op de voet gevolgd door de Portugezen op de vierde plaats.” Maar ook de Duitse conservatieve krant Die Welt betreurt Merkel’s uitspraken. Onder de kop “Europas Einheitsbrei” wijzen zij er op dat Merkel’s uitspraken ook uitgelegd kunnen worden als een pleidooi voor Europese gelijkschakeling op sociaal-economisch gebied. En dat is volgens deze krant helemaal niet wenselijk. De Zuid-Europese landen moeten hun problemen oplossen, maar wel op hun eigen manier graag.

Merkel’s Nederlandse collega Mark Rutte leest kennelijk geen buitenlandse kranten. In het debat over de steun aan Griekenland zegt hij: “Ik heb niets met Griekenland. Ik ben het helemaal eens met bondskanselier Merkel die zegt: ga eens wat meer werken.” (NRC 21 mei). Een populistische uitspraak in de richting van zijn gedoogpartner die behalve onjuist en volgens zijn eigen beginselen ook strategisch niet handig is maar bovendien ook volkomen onterecht jegens de inwoners van onze vakantielanden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wildersproces gaat door, veroordeling onwaarschijnlijk

Het Wildersproces gaat door, zo heeft de rechtbank Amsterdam besloten. Dat maakte de rechter maandagochtend bekend. Daarmee verwerpt de rechtbank de stelling van Wilders advocaat Bram Moszkowicz dat het om een oneerlijk proces zou gaanHeel vervelend voor sommigen, voor anderen domweg saai en langdradig. Want al voelde de PVV-leider zich reeds in januari 2009 veroordeeld en denkt René Danen dat er voldoende bewijs is om hem te veroordelen, het lijkt onwaarschijnlijk dat een dergelijke uitspraak er ook komt.

Ook al vind je de woorden van Wilders kwetsend, dat maakt ze nog niet gelijk strafbaar. De politiek leider probeert via het parlement op democratische wijze zijn gelijk te halen. Daarnaast zijn de meeste uitspraken vrij consequent tegen de islam gericht, wat de geblondeerde politicus minder kwetsbaar lijkt te maken voor een veroordeling. En het is maar de vraag of de rechter zich met een dergelijke uitspraak ten nadele van Wilders zou willen mengen in een heftig maatschappelijk debat. Het Openbaar Ministerie pleit voor volledige vrijspraak van groepsbelediging en haat zaaien. Ik denk dat het OM gelijk gaat krijgen van de Rechtbank Amsterdam.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Detailpolitiek (18): Ingrijpen in het HBO

Wat doe je als landelijke politiek als er wantoestanden zijn in het hoger onderwijs? Dan moet je hard ingrijpen! Deze week liet staatssecretaris Zijlstra zijn spierballen zien, en stelde dat hij gaat uitzoeken of de slechte opleidingen van InHolland wel verbeterd kunnen worden of beter dicht kunnen. De staatssecretaris wil meer grip op de hogescholen, en hen kunnen dwingen wantoestanden aan te pakken. CDA-Kamerlid Sander de Rouwe liet bij RTL Nieuws meteen zijn instemming blijken:

“Een staatssecretaris kan alleen een kopje koffie drinken en aangeven dat hem iets niet zint, maar dat vind ik eigenlijk een tandenloze tijger, je moet ook kunnen ingrijpen als iets misgaat, en niet wachten tot het al fout is gegaan, zoals we nu gezien hebben bij InHolland.”

Effectief en efficiënt
Wat klinkt detailpolitiek toch effectief en efficiënt. Er zijn problemen bij InHolland, en meteen zit de politiek erbovenop. Ouders, studenten en docenten kunnen erop rekenen dat de problemen nu echt worden aangepakt, want het kabinet en de Tweede Kamer zinnen op maatregelen om de problemen de wereld uit te helpen en herhaling te voorkomen. Als het onderwijs te slecht is, gaat de staatssecretaris voortaan gericht opdrachten geven via de raad van toezicht.

Als maatregelen zo effectief en efficiënt lijken, moet er onderhuids iets mis zijn. Is het werkelijk zo dat hogescholen jaren hun gang konden gaan? Is het werkelijk zo dat hogescholen in Nederland gewoon jarenlang slecht onderwijs konden aanbieden, daar niet op werden aangesproken en afgestudeerden in grote getalen met een waardeloos diploma de arbeidsmarkt op konden sturen? Was dat mogelijk totdat de politiek in actie kwam?

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het Theater, De IJdeltuit en De Waarheid

[Context: dit is een grove, absurdistische, satirische vertekening
van mijn eigen standpunt die op geen enkele manier recht doet aan het
stuk van Rijxman. Voor mijn veel genuanceerdere mening over dit
onderwerp zie hier.]
Vrijdagavond was ik bij de voorstelling “Wat is het nu” een directe aanklacht van de actrice Lineke Rijxman tegen de kunstbezuinigingen van dit kabinet. Het stuk heeft lyrische recensies gekregen. In de solo-voorstelling laveerde Rijxman tussen haar eigen persoonlijke ontwikkeling, de discussie tussen volk en elite over het belang van kunst, en de vraag wat waarheid is. De persoonlijke manier waarop de vraag over het nut van kunst gesteld werd irriteert en ergert.

Waarom zouden we kunst eigenlijk subsidieren? Waarom moet iedereen mee betalen aan de dure hobby’s van sommigen? De zaak wordt er niet beter op als theater gepresenteerd wordt als een obsessie van een podiumdier dat niets anders kan dan het toneel op gaan. Die vervolgens haar ergenis over het onbegrip van het volk en de politiek moet uithuilen bij een handvol designerbrildragende VPRO-kijkers met een NRC-abonnement in de kleine zaal van het theater. Hiermee wordt het probleem van kunstsubsidie alleen maar groter: waarom moet de gemeenschap betalen voor een therapeutische uithuilsessie van een actrice die zich zorgen maakt over haar eigen baan? Een ijdeltuit die niet kan zonder een publiek dat alleen maar komt als het niet te duur is.

Ik zie u denken kunst moet toch juist irriteren en ergeren. En bijdragen aan een discussie. Want kunst dat gaat altijd ergens over. En daar moet de gemeenschap aan bijdragen. Maar waarom hoeft de maatschappelijke bijdrage die opiniepagina’s van kranten leveren niet die gesubsidieerd te worden? U zegt dat redt het ook wel zonder subsidie. Als je nu subsidie weghaalt bij de kunsten leidt dat een grote kaalslag. Die brand in duinen bij Bergen is er niets bij. Kunstsubsidie is net kunstmest, een mooie Rijxman-roos dat redt het niet op de vrije markt want het is niet makkelijk te begrijpen. Daarom is het een goed idee om meer in kunstonderwijs te investeren, zodat we niet nog een generatie a-culturele barbaren zoals Simon Otjes op de wereld brengen. Want God, God, God als het acteerwerk van Rijxman je denken niet verdiept, dan is je leven toch wel heel zinloos. Ik blijf twijfelen over het nut en de noodzaak van kunstsubsidies, daar heeft dit toneelstuk weinig aan gedaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

The literati sent out their minions to do their bidding

Newt Gingrich, een van de kandidaten voor de Presidentsverkiezingen in 2012, heeft een poëtische inslag. Lees dit hardop als een gedicht:

The literati sent out their minions to do their bidding.
Washington cannot tolerate threats from outsiders who might disrupt their comfortable world.
The firefight started when the cowardly sensed weakness. They fired timidly at first, then the sheep not wanting to be dropped from the establishment’s cocktail party invite list unloaded their entire clip, firing without taking aim their distortions and falsehoods.
Now they are left exposed by their bylines and handles.
But surely they had killed him off. This is the way it always worked. A lesser person could not have survived the first few minutes of the onslaught. But out of the billowing smoke and dust of tweets and trivia emerged Gingrich, once again ready to lead those who won’t be intimated by the political elite and are ready to take on the challenges America faces.

Het was een slechte week voor Gingrich. Op de Amerikaanse versie van “Buitenhof”, Meet the Press had hij het moeilijk. Meestal worden daar alleen maar luie vragen gesteld door de presentator David Gregory. Hij is dan ook niet te vergelijken met onze Clairy Polak of Peter van Ingen. Gingrich werd deze keer echter geconfronteerd met zijn eigen gedraai over ziektekostenverzekeringen. In de jaren 90 had hij altijd verkondigd voor verplichting (de ‘individual mandate’) te zijn maar tegenwoordig is plotseling furieus tegen. Hoe kan dat? Moeilijke vragen had Gingrich van Gregory echter niet verwacht, en waarom zou hij ook, want dat is in dat programma niet gebruikelijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CU slimste oppositiepartij

En toen werd ik woensdagmiddag gebeld door Sywert van Lienden of hij misschien gebruik zou kunnen maken van onze dataset met stemmingen. Hij was door Steven de Vries en Layla de Jong op onze data set gewezen. Hij vroeg zich af: wie is er kampioen-indiener van moties? En wie is er kampioen in het aangenomen krijgen van moties? Allemaal voor zijn bijdrage aan BNN-today.

Laat ik zelf dan ook eens blik wagen in de data: het indienen, aannemen en afwijzen van moties door kamerleden sinds het aanstellen van het minderheidskabinet.

Per Kamerleden

Moties van Kamerleden(klik om te vergroten)

Het is leuk cijfer-materiaal: Arie Slob (CU) is de eerste indiener van de meeste moties (56) gevolgd door Esther Ouwehand (PvdD – 48) en Henk van Gerven (SP – 37). Kijken we naar aangenomen moties dan zien we weer Slob (27), gevolgd door CDA’er De Rouwe (16) en dan Ouwehand (PvdD, 15). Ouwehand is echter ook kampioen-indiener van kansloze moties (33 keer 150A4-tjes zinloos rondgedeeld), gevolgd door Van Gerven (30) en Bashir en Slob (SP en CU, 29). Maar zulke cijfers zeggen maar zoveel. Onze Tweede Kamer is een partijenparlement. Om patronen te herkennen moeten we kijken naar politieke partijen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bert Brussen is een nihilistische Calvinist

Bert houdt niet van wereldverbeteraars. Als de wereld beter zou zijn, zou Bert geen werk meer hebben. Bert schrijft over dingen in de wereld die niet goed zijn. Wereldverbeteraars drammen. Bert houdt niet van drammen. Bert kan schrijven. Heeft hij geleerd op school. Een school in een onderwijssysteem dat er gekomen is door het jarenlange gedram van wat wereldverbeteraars.
Bert is blij met het label Gutmensch voor de wereldverbeteraar. Dat bekt lekker. Kan je snel inzetten om iemand in een hokje te duwen. Hoef je niet meer in te gaan op de argumenten. Kan je ook fijn politici mee diskwalificeren. Politici binnen een democratie die er kwam door het jarenlange gedram van Gutmenschen. Met een algemeen kiesrecht met dank aan betweterige politici en vrouwen.
Bert houdt niet van Gutmenschen. Die sluiten volgens Bert iedereen buiten die niet dezelfde moraal heeft. Bert heeft geen moraal. Bert is tegen.
Bert vindt dat iedereen die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt een venijnig stukje verdient. Bert is een echte Hollandsche Calvinist. En een nihilist. Dat zijn ook labels.

Ik ben een wereldverbeteraar. Een onverbeterlijke zelfs. En als ik denk dat drammen helpt om een betere wereld te krijgen, is dat mijn goed recht. Ik doe mijn best daarbij niemand uit te sluiten (helaas doen sommigen dat wel). Maar zeggen dat iets heel anders moet (bv minder vlees eten) is niet hetzelfde als groepen uitsluiten.
Bert Brussen mag ook drammen tegen Gutmenschen, dat is ook zijn goed recht. Als hij ze maar niet uitsluit.
Ik doe dingen graag om de wereld te verbeteren. Waar doet Bert het voor?

Update (binnen een kwartier!)
: Reactie van Bert Brussen

Vorige Volgende