Boze blanke mannen met bier en Arabieren

Op het eiland Bougainville is onrust ontstaan over huursoldaten uit Fiji die op uitnodiging van een lokale pyramidespel-oplichter een militie gaan trainen in de strijd tegen onafhankelijkheidstrijders (ABC.net.au). Bougainville is een semi-autonome provincie van Papua Nieuw Guinea (PNG), maar een deel van de bevolking zoekt al jaren aansluiting bij de nabijgelegen en etnisch verwante Solomoneilanden. Er zouden inmiddels meer dan 300 goed getrainde huurlingen op het eiland rondstruinen (HeadHeeb). De komst van de huurlingen komt op het moment dat na een onrustige periode er een provinciebestuur wordt gevormd wat de opstandige Mekamui Defense Force probeert te overtuigen om de wapens neer te leggen. Maar inmiddels zijn de huurlingen al bedreigd door de onafhankelijkheidstrijders (FijiTimes) en is er onzekerheid ontstaan of ze ooit wel betaald kunnen worden; hoeveel meer heeft een geharde huurling nodig om te ontbranden ?

Huurlingen zijn een gevoelig onderwerp op Bougainville: in de jaren ’90 zette de president van PNG huurlingen van het Britse bedrijf Sandline in om een opstand op Bougainville de kop in te drukken, het contract werd uitbesteed aan een Zuid-Afrikaanse firma die berucht was om mensenrechtenschendingen. De Sandline Affaire kostte de regering van PNG uiteindelijk de kop. Voor Fiji beginnen huursoldaten een belangrijk exportmiddel te worden, er zouden er al meer dan 500 in Irak vechten. Hun tevreden “uitzendbureau’s” willen ze nu ook op meerdere plekken in de Pacific inzetten en zo kan de liberalisering van de defensie-sector nog voor onverwachte ontwikkelingen zorgen. [via: HeadHeeb]

In het kader van de Onofficiële te korte Boudewijn Büch Week plaatsen wij vandaag een gastbijdrage van Nyram over Tonga. Nyram verbleef enkele maanden op Tonga ‘voor wetenschappelijke doeleinden’ en schreef een bijdrage over de onrustige politieke ontwikkelingen op dit eiland. Tevens vraagt hij zich af of Tonga in de Nederlandse media qua aandacht niet te kort wordt gedaan ? Vragen die wij graag horen in de Onofficiële te korte Boudewijn Büch Week.

Tonga is een eiland archipel met ongeveer 105 duizend inwoners die geregeerd worden door een Monarch, Tupou IV (bekend als wereld’s zwaarste koning). Tonga is verder onder andere bekend van het verkoop van paspoorten en DNA, de mogelijke locatie van een lanceer platform voor toeristische ruimtereizen, en op sportgebied, een zilveren Olympische medaile voor het boksen tijdens de Spelen van 1996 en rugby (en dan vooral Jonah Lomu).

Het gebeurt niet vaak, maar soms staat er nieuws over het Koninkrijkje Tonga in de krant. De Volkskrant berichtte onlangs (in een miniberichtje) over een staking van zes weken in Tonga die geendigd was met een klinkende overwinning voor de actievoerende ambtenaren (op 8 september). Er werd besloten tot salarisverhogingen van 60 tot 80 procent, een ontslagplan ging van de baan, en, belangrijk, de actievoerders werden niet gestraft. De FNV nam het berichtje zelfs over in haar ‘FNV Bouw Magazine’ van afgelopen Oktober. De Volkskrant berichtte ook nog “Tijdens de staking bleven scholen en ziekenhuizen gesloten en werd geen vuilnis opgehaald.” Inderdaad. Dat klopt. En het is bemoedigend nieuws. Maar het bericht is eigenlijk niet helemaal volledig. Ja, er was een staking van zes weken die werd afgesloten met een klinkende overwinning voor de ambtenaren. Maar er was en is daar veel meer aan de hand: in feite is er een stille revolutie gaande in Tonga.