VriMiBo | Uitgesproken PowNews

De nieuwe actualiteitenrubrieken bij de publieke omroep lieten zich deze week ervaren als een teletijdmachine. Decors uit de jaren tachtig, ideologische verzuiling uit de jaren zestig en dat allemaal in een beursklimaat dat veel weg heeft van de jaren dertig. Freaky, vond u niet? Hoogtijd om dit eens te bespreken onder het genot van een vrijdagmiddagborrel. Vanavond heeft u weer de kans om de illustere ankermannen Weesie en Tromp te aanschouwen, zorg ervoor dat u tegen die tijd voldoende op hebt.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

?Nostalgie niet meer wat het geweest is?

, door

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Nostalgie kan zich in Nederland in een steeds kleinere populariteit verheugen, zo blijkt uit onderzoek van de Universiteit van Maastricht. Waar in 1990 78% van de Nederlander minimaal een keer per week met weemoed terugblikte op gelukkiger periodes in zijn leven, geeft nu nog maar zo?n 64% aan dit regelmatig te doen. Ook het onderzoek naar nostalgie heeft betere tijden gekend.

?In vergelijking met twintig jaar gelden is het aantal heimweemomenten in het leven van de Nederlander met 20% afgenomen. De intensiteit van de gevoelens is tevens aanmerkelijk minder geworden. Dat ik dat nog moet meemaken?, aldus onderzoeker Bert Bokhoven. Bokhoven is onderzoekleider van het longitudinale Terug naar af-project, waarin omvang en oorzaak van onprettige gevoelens worden onderzocht.

?Ik vrees echt met groten vreze voor de toekomst van mijn onderzoeksveld?, aldus Bokhoven. ?In de jaren ?60 had 93% van de Nederlanders regelmatig last van nostalgie. Toen we in die tijd begonnen met onderzoek, kreeg je een verhalen los? Mensen die jarenlang vast hadden gezeten, maar met niemand durfden te praten over hun kindertijd. Dat maak je nu bijna nooit meer mee.?

Niet iedereen betreurt de afname van nostalgie. Hannie Reuzel (72) licht toe: ?Vroeger was nostalgie een soort warm, gezellig gevoel dat je met mensen kon delen. Tegenwoordig is het harder, killer, bijna zakelijk. Een soort plotse, geïrriteerde realisatie dat het vroeger beter was, veel meer is het niet. Hetzelfde geldt eigenlijk voor weemoed. Voor mij is er niets meer aan.? Anderen zijn milder in hun oordeel, en geven aan ?het heimweegevoel te missen?. Joop Weltaar (63): ?Een leegte ja, zo kun je het omschrijven. Het gebrek aan nostalgie en heimwee maakt me weemoedig en sip.?

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Alle Finger werden Bruni

, door

Ophef in het Élysée-paleis: op Youtube is een filmpje opgedoken waar de franse première dame Carla Bruni in een ranzige tv-show vieze woordjes praat. In het programma Eurotrash prijst ze een soort Veronica Praatwaaier aan (dé hit van Interrail 1992) waarmee je kan communiceren met mede-Europeanen. Net als de legendarische praatwaaier bevat het vollop seksuele toespelingen. Zo laat Bruni horen hoe je in zeven verschillende talen “stop je vinger in mijn kont” kan zeggen. Een heerlijk lunchfilmpje met een mooie vrijzinnige Europese boodschap.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weg die nostalgie

, door

iphone-dial-retroSargasso plaatst regelmatig gastbijdragen. Vandaag een essay van schrijver / journalist Jerôme Inen dat op 23 september ook in de Volkskrant verscheen. Inen is docent Nederlands bij The New School in Amsterdam.

Ik ben een nostalgisch mens. Ik ben nu midden veertig (de terugkijkleeftijd), maar ik heb al vanaf mijn puberteit het verlangen gehad dat ‘vroeger’ nog te proeven, te ruiken en aan te raken zou zijn. Dus als Ringo Starr, die ooit de drummer was van The Beatles zegt ‘Als ik aan die tijd denk (toen The Beatles nog bestonden als band) moet ik vaak huilen’, dan snap ik hem helemaal.

Maar de laatste tijd voel ik me steeds ongemakkelijk worden, zo gericht is onze maatschappij op ‘vroeger’. De nostalgie verstikt me.

Beatlemania
Op 9 september (het zal niemand ontgaan zijn), werd de wereld overspoeld door een nieuwe Beatlemania. Er kwam een The Beatles-game voor de Xbox 360 uit (waarin je zelf Beatle kan spelen), én er kwam een complete remastering van alle Beatles-muziek uit op cd. In stereo en in mono – voor de nostalgici.

Dit nieuwsfeit was aanleiding voor alle media om niet alleen aan het uitbrengen van het spel en de cd’s aandacht te besteden, maar uiteraard ook aan de geschiedenis van The Beatles zelf. Op de Nederlandse tv kwamen de beelden van de rondvaart van The Beatles (zonder Ringo, snik!) in Amsterdam, Lennon in het Hilton samen met Yoko. De BBC had een hele thema-avond over The Beatles.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De 2CV: een groene auto uit 1949

, door

Hieronder volgt een gastbijdrage van Kris De Decker: freelance journalist en initiatiefnemer van www.lowtechmagazine.be

2cv_duo
Wie zich afvraagt waarom zuiniger technologie niet tot zuiniger auto’s leidt, moet eens een kijkje nemen in deze (Nederlandstalige) Citroën-brochures uit 1954 en 1974. Het zijn originele, ingescande folders van de 2CV of Deux Chevaux (“2PK”, “geit” of “eend” in de Vlaamse en Nederlandse volksmond). Ondanks alle spitstechnologie die sindsdien in auto’s is gestopt, blijft de 2PK uit 1949 zuiniger dan de kleinste Citroën vandaag. Een vergelijking van de specificaties laat zien waar het schoentje wringt.

Topsnelheid
De 2CV werd geproduceerd van 1949 tot 1990. Bij de lancering had de auto een motor van 375cc met een vermogen van 8 PK en een topsnelheid van 65 kilometer per uur. In 1954 werd het vermogen opgevoerd tot 10 PK, wat de maximum snelheid op 80 kilometer per uur bracht. In 1974 steeg het vermogen naar 24 PK en kwam de topsnelheid op 102 kilometer per uur te liggen.

Latere versies uit de jaren tachtig hadden een motor met een cilinderinhoud van 602 cc, een vermogen van iets meer dan 30 PK, en een topsnelheid van 120 kilometer per uur. Ondanks de toegenomen prestaties (een bijna verdubbeling van motorinhoud, vier keer meer vermogen en een bijna twee keer zo hoge topsnelheid) bleef het gewicht van de hippie-auto steken op 495 tot 510 kilogram.

Vorige Volgende