Gisteren verwezen we in de waan vd dag naar het nieuws dat Nederland een pluim had gekregen als beste armoedebestrijder van de wereld. Alle NL media maakten hier ook melding van met gepaste trots. En onze minister van ontwikkelingssamenwerking zag dit als erkenning van al het goede in het NL ontwikkelingsbeleid. Er zijn echter een paar kanttekeningen te plaatsen bij het behalen van de eerste plek.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Op straat moet je een identiteitsbewijs kunnen tonen. Ook op het werk is het tonen van ID verplicht. En de werkgever moet een kopie van je paspoort voor het dossier.
Bij het willen consumeren van alcohol moet je middels een identiteitsbewijs kunnen aantonen dat je wel oud genoeg bent. Om sigaretten te kopen heb je een identiteitsbewijs nodig.
Voor het openen van een bankrekening is ook al een identiteitsbewijs nodig. Sterker nog, ook als je al 40 jaar een rekening hebt, moet je dezer dagen alsnog je identiteitsbewijs laten zien. Die ze dan vaak ook nog eens opslaan.
Sinds het wegvallen van de paspoortcontroles aan de binnengrenzen van Europa is het binnenlandse gebruik van een identiteitsbewijs explosief gestegen.
Mogen we hieruit opmaken dat Europa meer vertrouwen heeft in haar burgers dan de Nederlandse staat?
Een paar weken dacht ik dat het kwam doordat iedereen zo rustig was na de vakantie. Maar nu begin ik toch te zien dat het meer is dan een tijdelijk verschijnsel.
Al twintig jaar verblijf ik met enige regelmaat op de snelweg. En het was duidelijk dat de rechterbaan was voor vrachtauto’s en kleine karretjes bereden door mensen met heel grijs haar en een hoedje op.
Zelf heb ik ruim een jaar geleden besloten die regel met voeten, eigenlijk wielen, te treden. Rechts rijden is wel zo rustig en spaart nog eens behoorlijk wat schaarse olie.
Een jaar lang verbleef ik tussen die vrachtauto’s en de oudjes. Tot een paar weken terug. Langzaam maar zeker zag ik steeds vaker andere auto’s met jongere bestuurders glijden over de rechterbaan. Niet even om in te voegen of om te bellen, nee gewoon om rustig te rijden. En dan spreken we hier niet over Skoda of Lada rijders hoor. Grote Mercedesen, Saabs en Audi’s rijden daar met mannen en vrouwen in heel zakelijke kleding. Het soort dat je normaal gesproken vol stress op de linkerbaan vruchteloos ziet proberen net 1 minuut eerder thuis te zijn dan de rest.
Vandaag reed ik op een snelweg waar je 120 mag een kwartier lang slechts 85 gemiddeld achter twee VW’s en een Audi. Er zat geen vrachtwagen voor en er was geen file.
Wat is hier aan de hand? Gaat Nederland plots massaal over op het nieuwe rijden? Heeft men ineens in de gaten dat het leven veel meer relaxed wordt als je met de flow mee gaat?
Ben ik de enige die deze tendens ziet? Zie ik spoken? Of is er hoop voor de rijdende menschheid?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Zomervakantie, altijd een goed moment om de leesachterstand in te halen. In een gesprek over dit onderwerp kwam de vraag naar boven welk Nederlands boek men nou het beste vond. Dat pakken we dus maar even geheel in de traditie van eerdere Sargasso Lijsten (1, 2, 3, 4) op en geven we het woord aan jullie.
Regeltjes:
Het begrip “Nederlands boek” geldt in de breedste zin, anders krijgen we daar toch maar ruzie over.
De opgegeven lijst mag maximaal 50 titels bevatten.
De nummer 1 van uw lijst krijgt 50 punten, nummer 2 krijgt 49 punten, etc.
Liefst inleveren in het voor verwerking handige formaat:
plaats – titel boek – auteur(s) boek
U heeft tot zondag a.s. 19:00 uur (of misschien langer als het toch per ongeluk mooi weer wordt).
Update: De deadline is naar maandag 14:00 uur verplaatst vanwege het mooie weer (en het schilderwerk alhier dat uitloopt).
Update: De uitslag
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.