Al eerder met zaaloptreden hier te zien geweest, nu in kleine, studeerkamerachtige ambiance. En toch weer even intens. Een kamerrecital (prachtig concept trouwens dat Tiny Desk Concert) door Barbara Hannigan, begeleid door de onvolprezen Reinbert de Leeuw, een handje geholpen door Suraya Mohamed. https://www.youtube.com/watch?v=jKkb2q9EbSg U hoort (en ziet): Alexander Zemlinsky: "Empfängnis"; Alma Mahler: "Licht in der Nacht"; Hugo Wolf: "Nur wer die Sehnsucht kennt" en Arnold Schoenberg: "Schenk mir deinen goldenen Kamm".
Abby Roach de lepellady….
Ze is uniek maar beslist geen curiositeit, want ze treedt al jaren op en verdient er haar brood mee. Bekijk ook deze korte film (10 m in.) over/met haar.
Nu is lepelen meer bekend als ritmische begeleiding van (vooral folk) muziek, dus hier de ‘Spoon Lady’ aan het werk in ‘You gotta move’.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Zoals we gisteren al opmerkten: Het is uitstekend straatmuziekweer. Nu vind ik het altijd een beetje jammer als straatmuzikanten versterkt spelen. Liever zie ik ze volledig draad- en stekkerloos, zoals Tuba Skinny dat gisteren deed.
Toch kunnen we aan deze niet voorbij gaan: Doreen’s Jazz New Orleans met Just A Closer Walk With Thee, oorspronkelijk een traditioneel gospelnummertje.
De kern van Doreen’s Jazz New Orleans bestaat uit klarinettiste Doreen Ketchens en haar man Lawrence, die in bovenstaand filmpje de drums beroert en bij andere gelegenheden sousafoon, trombone of piano speelt.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Het is uitstekend straatmuziekweer. Afgelopen mei te horen en te zien geweest op het Breda Jazz Festival, nu bij ons: Tuba Skinny met ‘Going Back Home’.
Het gerucht gaat dat er niet meer dan vijf verbindingen zitten tussen jou en een ander. Anders gezegd: je bent zes stappen verwijderd van een ander.
Wij zijn in zes stappen terug bij af. Dat wil zeggen: we begonnen hier met Ry Cooder aan een rondje covers. En na Taj Mahal (2), Mägo de Oz (3), Murray Head (4) en Melanie (5) zijn we nu bij de zesde stap weer via Bryan Ferry weer terug bij Ry Cooder.
In de kringloop der covers van de gisteren hier optredende Melanie die zich afvraagt of u morgen ook nog van haar houdt.
De originele uitvoering van Will You Love Me Tomorrow is van The Shirelles. Tot de vele uitvoeringen die volgden, hoort ook die van Carole King, de singer-songwriter die samen met tekstschrijver Gerry Goffin het nummer heeft geschreven.
Maar wij gaan vandaag voor de cover door Bryan Ferry, hier optredend in het BBC programma Later with Jools Holland.
Een droge zomer doet stof opwaaien. Ook in de covers kringloop.
Vorige keer gaf Mägo de Oz een beetje liefde van de Spencer Davis Group door aan Murray Head. Vandaag laat Murray Head het originele stof van Kansas….
…. doorwaaien naar Melanie (u weet wel, die van de ‘mooie mensen’).
Meer covers kringloop.
Vorige keer liepen we van Taj Mahal naar Mägo de Oz met hun cover van de Janis Joplin hit ‘Mercedes Benz’. Vandaag geeft Mägo de Oz u wat liefde….
Ook dit, volgens de overlevering, snel in elkaar geflanste niemendalletje van de Spencer Davis Group, werd aardig populair. Het aantal covers valt daarom wat tegen, maar het zijn er toch nog aardig wat. Bijvoorbeeld die van Murray Head.
We doen een kringloopje covers. Gisteravond van Ry Cooder naar Taj Mahal, Deze bluesartiest heeft ook menig cover op zijn naam staan, o.a. deze Mercedes Benz.
Voor u nu gaat roepen: Maar dat ken ik! Dan bent u ouder dan ik dacht, maar minstens zo oud als ikzelf. Want ja, ik ken het origineel ook van de vermaarde Janis Joplin.
Er zijn niet idioot veel covers van op het wereldwijd web. De wikipedia toont een bizar lijstje uitvoeringen van o.a. The Supremes, naast die van folkbandjes en heftige genres.
We schatgraven nog eens in gouden, oude covers, waarmee we n.a.v. dit niemendalletje mee waren begonnen. De vierde juli trad hier Ry Cooder op, nu met zijn versie van het door Fats Domino de wereld in geholpen My girl Josephine. Eveneens zo’n lekker deuntje van een niemendalletje.
Het origineel van dit deuntje kreeg een wel haast respectloze vertolking van The Scorpions. Maar ach, Ry Cooder vertolkt het gewoon met een heerlijk zomers zydeco-achtige drive. Die van Taj Mahal loopt ook lekker.
Dat de tijd vliegt is meer een gevoel dan waarheid, want wat gaat de geschiedenis traag. Dat een dertiger jaren liedje nog steeds actueel kan zijn, hoezo ontwikkeling?
‘Everybody Ought To Treat A Stranger Right’, oorspronkelijk van Blind Willie Johnson, is door Ry Cooder opgenomen op het afgelopen voorjaar uitgekomen album The Prodigal Son, op de websdite aangekondigd met: “This is music for these times (…) a deft commentary on our ailing moral state.”
Toen we het over de ontelbare covers van Louis, Louie hadden, herinnerde ik me het nummer van The Kinks te kennen (en destijds dacht naar het origineel te luisteren….).
Awel, het is bekend dat gaande hun carrière de Lola-brothers Ray en Dave Davies niet zo goed met elkaar overweg konden en dus op een gegeven moment besloten een punt achter de Kinks te zetten. Ray ging solo door met o.a. Kinks-repertoire als “I’m not like everybody else”.